De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 24 juli

Hoofdartikeldinsdag, 5 februari 2013

Stop de vertoetsing van het onderwijs
Duizenden kinderen beleven een spannende dag: de Cito-toets. Vandaag zijn de leerlingen van groep 8 aan de beurt; afgelopen maand kregen de jongsten hun toets. En het toetsnieuws is nog niet ten einde: het ministerie maakte bekend welke scholen de titel: excellent kregen toebedeeld.
Het toetsen van de prestaties van leerlingen en van de scholen houdt het onderwijs in de ban. De afgelopen decennia heeft de overheid steeds meer eisen gesteld aan het zichtbaar maken van de ‘opbrengst’ van onderwijs. Veel maatregelen daartoe zijn genomen na kritiek in de Kamer en in sommige media dat de Nederlandse jeugd weer minder goed kan rekenen en schrijven. Bewindslieden verweerden zich tegen de kritiek door nog meer toetsen aan te kondigen - meten is weten en wie een slecht resultaat haalt moet zich verbeteren. Lukt dat uiteindelijk niet, dan staat uiteindelijk de bekostiging ter discussie.
De kwaliteit van onderwijs wordt steeds meer gelijkgesteld aan de meetbare uitkomst van toetsen. Andere aspecten van onderwijs, bijvoorbeeld ontwikkeling van de persoon en vorming van kinderen, zijn moeilijker meetbaar en blijven buiten beschouwing. De beste school is niet de school waar kinderen zich optimaal kunnen ontwikkelen, maar de school waar kinderen het best worden voorbereid op de toets is de beste school.
De kritiek op de toetscultuur is even oud als die cultuur. De laatste jaren realiseren steeds meer mensen zich dat de toetscultuur doorschiet. De toetspraktijk verleidt scholen om onderwijs te geven dat gericht is op goede scores bij de toets. De praktijk om steeds jongere kinderen te testen stuit op veel weerstand van bijvoorbeeld orthopedagogen. De ontwikkeling van jonge kinderen is individueel en een toets suggereert een gemiddelde. De toetscultuur is daarmee kindonvriendelijk en ze ontkent de feitelijkheid en de betekenis van de individuele ontwikkeling van een kind.
De verenging van onderwijs door de overheid tot de sfeer van meten is weten betekent tevens een verschraling van het aanbod en van de omgangsvormen in de scholen. Het gaat niet meer om het bevorderen van een gezond onderwijsklimaat waarin cognitieve, sociale en emotionele aspecten van het kind-zijn worden aangesproken.
Bovendien is kennis die wordt aangeleerd om goed te scoren op een toets, ‘ arme’ kennis. Ze is beperkt tot weetjes en trucjes. De gevolgen van dit kennisideaal: de kennis van de wereld blijft oppervlakkig en kinderen wordt de kans ontnomen om een relatie aan te gaan met de werkelijkheid in al haar diepte en uitgebreidheid.
Het is opmerkelijk hoe sommige ouders en leerkrachten zich vanuit intuïtie verzetten tegen vertoetsing van het onderwijs. Ze zien het ‘onrecht’ dat kinderen wordt aangedaan als ze worden beoordeeld op een gemiddelde. En ze zien hoe de druk van dat gemiddelde kinderen belemmert om zich in een vrije, uitnodigende sfeer te ontplooien.
De overheid heeft haar heil gezocht in de vertoetsing wegens gebrek aan vertrouwen in de mensen voor de klas. Dat gebrek komt mede voort uit verwaarlozing van de kwaliteit van de opleidingen voor onderwijsgevenden. Maar vertoetsing is het verkeerde antwoord; zorg in plaats daarvan voor betere opleidingen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Mee eens, leren voor de toets zorgt voor een omgedraaide constructie en uitholling, verschraling van ons onderwijsaanbod. Terwijl toch ook bij politici bekend moet zijn dat deze (Anglo-Saksische) manier van werken in Amerika en Engeland als mislukt beschouwd mag worden (na een aantal jaren van "groei" kelderden de resultaten). Toch blijft de politiek maar achter dit systeem aanhollen.

simon neutel, vaassen - woensdag, 13 maart 2013


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties