De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

donderdag 14 december

Hoofdartikelvrijdag, 28 december 2012

In de wurggreep van traditie en draagvlak
Nog een paar dagen en het is weer tijd voor de jaarlijkse cocktail van adrenaline, hormonen, drank en vuurwerk. Een levensgevaarlijke combinatie, maar we moeten er maar het beste van maken. Laat ons de illegale varianten zo goed mogelijk bestrijden en verder moeten politie en hulpverleners maar zo veel mogelijk gebruik maken van de oren en ogen van burgers.
Aldus luidde het advies van de Stichting Maatschappij en Veiligheid dit najaar. Een onbegrijpelijk gematigde conclusie, gezien de feiten die dezelfde stichting vaststelt. Het Nederlandse vuurwerkbeleid kan uitmonden in ‘zéér ernstige lokale gebeurtenissen’, want het illegale vuurwerk is vaak net zo zwaar als munitie of explosieven. En als zich een ramp voordoet, kunnen we niet anders dan concluderen dat we het hadden kunnen verwachten, want we weten precies waar we mee bezig zijn. Keiharde bevindingen, maar niet gevolgd door een verbodsadvies. Zo’n verbod valt van overheidswege ook niet te verwachten. Staatssecretaris Atsma gaf in juli de gebruikelijke overheidsriedel ten beste: vuurwerk hoort bij Oud en Nieuw en het kabinet ziet geen reden om een vuurwerkverbod voor consumenten in te stellen want daar is geen draagvlak voor.
Draagvlak? Voor het doorvoeren van bezuinigingen of de aanschaf van nieuwe straaljagers peilt men toch ook niet eerst het draagvlak? Wat is draagvlak überhaupt, en hoe groot moet dat dan zijn? De bewindsman had de cijfers ter gelegenheid van zijn brief aan de Tweede Kamer laten actualiseren door TNS NIPO: 50 procent van de ondervraagden vindt vuurwerk leuk - maar 49 procent niet. 59 procent vindt dat het mogelijk moet blijven om zelf vuurwerk af te steken - maar 37 procent is daar tegen en 60 procent staat positief tegenover een centraal georganiseerde vuurwerkshow als alternatief.
Met zulke cijfers kun je net zo goed concluderen dat er draagvlak is voor een drastisch andere aanpak dan voor handhaving van de huidige situatie. Waarom laat het kabinet zich in deze kwestie toch sturen door ‘draagvlak’ als voor- en tegenstanders elkaar in evenwicht houden, en ‘traditie’ terwijl deze gewoonte pas in de jaren zeventig op gang kwam?
Er zijn warempel wel zwaarwegender argumenten te bedenken: de aanslag op de volksgezondheid, de overbelasting van hulpverleners, de schade door vuurwerkvernieling, de milieuschade, de kosten van opsporing, berechting en straf, en de kosten van hulpverlening, revalidatie, ziekteverzuim, psychisch leed.
In 2011 werd bijna 100.000 kilo illegaal vuurwerk in beslag genomen. Het topje van een berg aan mortierbommen, nitraatknallers, lawinepijlen, strijkers en meer van zulks, vaak levensgevaarlijk opgeslagen in woonwijken.
Adrenaline, hormonen, drank en vuurwerk. Daartegen zijn geen veiligheidsbrillen, afsteeklonten of tv-campagnes opgewassen, blijkt elk jaar opnieuw. Vorig jaar liepen 207 mensen oogletsel op, 21 mensen verloren het zicht aan een oog. Vijf handen moesten worden geamputeerd en een veelvoud aan vingers of delen daarvan. Van de vuurwerkslachtoffers is meer dan de helft minderjarig; zij kampen een leven lang met hun handicap. Zo veel kosten, en vooral zo veel ellende: daar weegt geen traditie of draagvlak tegenop.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties