De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 18 november

Regiozaterdag, 4 augustus 2012

Iedereen kende de moeders van Vroeg op stap
De terugblik
Majelle Hoek
Dat alle horeca in Nederland om twee uur ’s nacht sluit. Dan hoeft de jeugd niet zo laat op stap en wordt er minder ingedronken van tevoren. Dat was het streven van de Vroeg op stap-actie van Myriam (53, vijf kinderen) en Hannie (46, twee kinderen) uit Siegerswoude. De horeca gaat vijf jaar later nog steeds niet eerder dicht, maar veel bereikt hebben de moeders zeker. Hannie: ,,We hebben wel een enorme bewustwording op gang gezet. Heel Nederland hebben we gebombardeerd.”
Het begon allemaal toen de dochter van Hannie zestien werd en voor het eerst op stap mocht. ,,Het was pas twintig over een toen ze werd opgehaald. Dat vond ik zo absurd. Dan liggen ze de hele zondag op bed. En wat doen ze dan voor die tijd? In een keet zitten om in te drinken.”

Geen ranja

Dat kan anders, dacht Hannie. Gewapend met pen en papier ging ze langs de deuren om handtekeningen te verzamelen en bij de omliggende gemeenten te pleiten voor vroegere sluitingstijden van de horeca. ,,Ze kwam als geroepen”, zegt Myriam. ,,Ik zag het bij mijn eigen kinderen ook. Door het late stappen krijgt de dag een hele andere invulling. Ze zitten niet met ranja of thee voor de tv ’s avonds. Er wordt steeds meer ingedronken. Om acht uur begint het al.” Hannie: ,,En als die sluitingstijden dan opschuiven, gaat de jeugd ook later op pad. Dan verdiep je je erin en spreek je met ouders, artsen en horeca. Dan besef je dat het probleem groter is dan alleen stappen. Dan word je nog fanatieker. Ik ben niet tegen stappen en alcohol. Maar het kan gewoon anders. Niet voor niets zijn er zoveel alcoholpoli’s.”
Myriam en Hannie begonnen aan een lobby. Eerst op gemeentelijke schaal, maar al snel verwierven ‘die twee moeders uit Fryslân’ landelijke bekendheid. Naar Den Haag om te praten met politieke partijen, inspreken bij gemeenteraadsvergaderingen, interviews geven aan media. Overal dook het Vroeg op stap-duo op om aandacht te vragen voor vroegere horecasluitingstijden. Hannie: ,,We waren vol vuur. We waren er zo dertig uur per week aan kwijt.” Myriam: ,,Het was ons werk geworden. Ik heb er toen ook mijn baan voor opgezegd.”

Burgerinitiatief

De actie van de dames kon rekenen op veel steun. En ze werden steeds bekender. Myriam: ,,Was ik op vakantie in Duitsland, stond er een man op de camping die bij een gemeente werkte. O, Vroeg op stap, daar krijg ik regelmatig bericht van, zei hij.” Hannie: ,,Alle Nederlandse gemeenten kregen mails van ons.”
Vanuit de horeca kwam ook begrip voor het verschuiven van de staptijden, maar zomaar de deuren eerder sluiten, dat zat er niet in. Hannie: ,,Als we dan een café inliepen om te praten, waren ze het wel met ons eens. Dan wilden de eigenaren wel eerder open, maar ja dan moet de buurman het ook doen, zeiden ze dan.”
Met de petitie hadden ze meer resultaat. In maart 2008 hadden Myriam en Hannie al 120.000 handtekeningen verzameld via de website vroegopstap.nl. Meer dan genoeg voor een burgerinitiatief (om op de agenda van de Tweede Kamer te komen heb je minimaal veertigduizend handtekeningen nodig).
Tot een officieel burgerinitiatief kwam het niet - digitale handtekeningen waren toen nog niet geldig - maar Myriam en Hannie bereikten wel wat ze wilden: dat de sluitingstijden van de horeca besproken werden in de Tweede Kamer.

Idealen bijstellen

Het liefst hadden de moeders gezien dat het om twee uur gedaan was met het stappen. Dat is niet gelukt. Wel wordt per 1 januari 2013 de Drank- en Horecawet veranderd. Wat de moeders zien als een grote winst. Myriam: ,,Hierin is opgenomen - mede door onze lobby - dat gemeenten nu sluitingstijden mogen koppelen aan leeftijd. Dat is het hoogst haalbare. Soms moet je je eigen idealen bijstellen.”
Hannie en Myriam hebben tegen veel heilige huisjes aangeschopt. Niet iedereen was blij met hun Vroeg op stap-actie. ,,Ik weet nog dat we dat een van de eigenaren van een horecatent begon te huilen tijdens het inspreken bij een raadsvergadering in Marum. Dat we hen om zeep hielpen. De gemeente Marum heeft toen ook besloten de horecatijden niet aan te passen.”

Bedreigingen

Hannie heeft wel eens gedacht om te stoppen met het actievoeren voor Vroeg op stap. Haar kinderen werden er wel eens om gepest en via de mail kwamen soms nare bedreigingen binnen. Myriam: ,,Het ging soms zo grof. En ook wel eens bedreigend. Dat we een nekschot verdienden, schreef iemand dan in een mail. Of een mail van een vader die dan begint met ‘stelletje kutwijven’. En dat we zelf toch ook hebben gedronken.” Hannie: ,,Dat kun je toch ook op een gewone manier zeggen denk ik dan. We hebben altijd overal fatsoenlijk op geantwoord. Ik heb me wel eens afgevraagd of ik er niet mee moest stoppen. De banden van mijn kinderen zijn wel eens lek gestoken op school. Dat zijn nare dingen.”
Toch was stoppen geen optie. De moeders zijn blij met wat ze bereikt hebben. En de aandacht is allang minder. Ze krijgen nog genoeg mails en worden wel eens gevraagd voor een spreekbeurt, maar de strijd is gestreden. Hannie: ,,Nu zijn de gemeenten aan zet.”
Want dat het ook anders kan, dat zien Hannie en Myriam wel aan de manier waarop de regio West-Friesland het alcoholmisbruik aanpakt. Myriam: ,,Daar hebben tien gemeenten de handen ineen geslagen om het alcoholmisbruik van de jeugd aan te pakken. Iedereen is er bij betrokken. Tot de supermarkten aan toe. Dan moet je wel lef hebben als burgemeester. Dan ben je een echte burgervader. Zij nemen hierin hun verantwoordelijkheid. Het zou mooi zijn dat meer burgemeesters dit voorbeeld volgen.”
* Tijdens de zomervakantie blikt het Friesch Dagblad elke week terug met iemand die een bijzondere of ingrijpende gebeurtenis heeft meegemaakt. Hoe gaat het nu met ze?

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties