De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 24 februari

Geloof & Kerkdonderdag, 12 april 2012

The Passion? Waarom geen discussie over de kerkdiensten?

Er is nogal wat ophef over de tv-uitzendingen van de EO rond Pasen. Voor De Grote Jezus Quiz bood de omroep zelfs haar excuses aan. Maar hoe kritisch kijken we naar de wekelijkse kerkdiensten die steeds minder mensen weten te bereiken?

Nynke Dijkstra-Algra
Pasen 2012. Ik maak vier bijeenkomsten mee, waaronder drie kerkdiensten. Donderdagavond: The Passion, Rotterdam. De avond ervoor met een groep mensen geoefend in het kruisdragen. De groep is groot: zo’n zestig tot zeventig mensen hebben belangstelling. Niet iedereen kan kruisdrager zijn. Tot mijn verrassing mag ik bij de uitvoering op donderdag helpen kruisdragen. Indrukwekkend om mee te maken.
Vrijdag ben ik bij de oud-katholieke viering in Utrecht. Een kleine groep in een prachtige kerk. Een liturgie van eeuwen, het hele passieverhaal wordt gelezen, en we eindigen met ‘het beklag Gods’: God klaagt ons aan in plaats van andersom.
Zaterdag gaan we naar Amsterdam en maken we de paaswake mee in de Jeruzalemkerk. Daar worden twee mensen gedoopt door onderdompeling. Jawel, in een ‘gewone, bijzondere’ protestantse gemeente. Missionair, dat wel. Zondagochtend zit ik in mijn eigen gemeente in Houten: veel kinderen, een kinderkoor, een bomvolle kerk, veel vrolijkheid over Pasen en lang koffiedrinken na afloop.
Vier totaal verschillende ervaringen en toch draaien ze allemaal rond het Grote Verhaal van Pasen. Alleen na afloop van The Passion breken discussies los, op Twitter en in de media. De hoofdredacteur van de Volkskrant vindt het maar niks. Anderen vinden het plat, te gezellig, te veel show, niet passend.

Eieren

Als daar dan ook nog De Grote Jezus Quiz van de EO overheen komt, barst het helemaal los. Wat krijgen we nu? Ik heb niet naar de Jezusquiz gekeken en kan de quiz ook niet meer terugkijken via Uitzending gemist. De EO biedt excuses aan. Mislukt experiment?
Ik vraag me af waarom er geen discussies uitbreken over al die kerkdiensten in Nederland die maar een beperkt publiek bereiken. We doen het al jaren zo. We zijn het gewend. Zo zijn onze manieren. Niks mis mee, voor de duidelijkheid. Maar missionair? Naar The Passion kijken 1,7 miljoen mensen. Het programma wordt bekeken door heel andere doelgroepen dan de groep van doorsnee kerkgangers. Mensen die denken dat Pasen gaat over eieren en paashazen, zoals Danny de Munk dat dacht. Ze horen opnieuw of voor het eerst over het lijden en sterven van Jezus. Ze horen hoe Hij onschuldig is, en ook dat er na zijn dood oproer en onrust ontstaat. Hij leeft? Nee, Pasen in al zijn diepgang komt niet aan de orde. Dat kán ook niet in anderhalf uur televisie. In de vroege kerk duurde het onderwijs aan de dopelingen drie jaar en pas laat in het traject kwam de betekenis van het mysterie van het kruis aan de orde. Je kun niet alles in één keer kwijt, gesteld al dat dat überhaupt zou kunnen. Begrijpen we zélf de diepgang van kruis en opstanding?
Paulus ging ver als het gaat om zijn missie. Ik probeer alles voor iedereen te zijn, schrijft hij. De Joden de Jood, de Grieken een Griek. ‘Om althans enigen te winnen.’ Hij vindt het ook niet erg als anderen vanuit verkeerde motieven missionair bezig zijn. Laat ze maar, zolang Christus maar gepredikt wordt. Er was maar één ding dat hem dreef: Christus verkondigen.
Alle gedoe over The Passion en de Jezusquiz roept wel díé vraag bij me op: wat drijft mij, wat drijft ons als christenen, als kerkmensen? Moet het altijd met dezelfde vormen en op dezelfde manieren die we al zo lang beoefenen? Op de manier die ons bevalt? Durven we omwille van nieuwe doelgroepen over grenzen te gaan, buiten onze eigen comfort zone? Risico’s nemen? Het Evangelie werd in The Passion de straat op ‘gesmeten’, met alle risico’s vandien. Natuurlijk gaat het dan niet allemaal even ‘netjes’. Natuurlijk kun je theologisch commentaar hebben. Maar 1,7 miljoen Nederlanders horen nu de liederen van Marco Borsato en anderen voortaan nooit meer zonder een link te leggen met Jezus. Dat lijkt me pure winst. Mensen raken geïntrigeerd. Ze horen ervan op. Ze melden me dat ze geraakt zijn, ‘al kom ik zelf nooit in de kerk’.
Is het allemaal te profaan? Ik zou zeggen: als God mens werd, dan is evangelieverkondiging sowieso ‘profaan’. ‘Profaan’ betekent: werelds, niet-kerkelijk. Het kán ook de betekenis krijgen van ‘spottend’. Wat mij betreft was bij The Passion van spot geen sprake. Het was wél niet-kerkelijk. Maar daar is niks mis mee, zeker nu de meerderheid van de Nederlanders geen kerkganger meer is.

Beperkte doelgroep

Ik hoop dat we elkaar in christelijk Nederland de ruimte geven voor een veelheid van missionaire uitingen en experimenten. Voor verschillende doelgroepen. Spreekt The Passion je niet aan? Dat kan. Je behoort wellicht niet tot de grote maar beperkte doelgroep. Anderen zullen nooit een gemiddelde kerkdienst bezoeken. Het spreekt ze niet aan. Er zit daar een andere, beperkte, doelgroep. Bij het koninkrijk hoort het woord ‘royaal’. Op die houding hoop ik. En vervolgens kan er over alles worden nagepraat.
* Nynke Dijkstra-Algra, Missionair Team Protestantse Kerk in Nederland

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 5


Reacties:

Weer zo’n Christen(theoloog?) die gefacineerd is door het aantal mensen die naar the Passion hebben gekeken. Daar is niks mis mee. Maar dan begint ze dat met de erediensten te vergelijken. Dat heeft toch geen samenhang? Moeten we nu plotseling concerten i.p.v. diensten met samenzang, schriftlezing preek etc hebben? Dit artikkel slaat nergens op. Misschien is het wel mogelijk om een liedje van the Passion in de eredienst voor te dragen. Als je goede stemmen wilt hebben dan kost dat geld wat de kerk meestal niet heeft. Ik meen dat de kerken zich maar eens op goede gekwalificeerde musici moeten gaan richten die de eredienst op een verantwoordelijke manier kunnen verzorgen.

Bernard Emmelkamp, Vennesla(Noorwegen) - donderdag, 19 april 2012


The Passion bracht saamhorigheid onder de 20.000 bezoekers in Rotterdam, christenen en niet christenen. Daarnaast hebben nog eens meer dan 1 miljoen mensen het verhaal van Jezus mogen horen, christenen en niet christen. Fysieke en virtuele saamhorigheid van mensen die normaal elkaar niet spreken of zien.
Het brengt het verhaal van Jezus weer onder de aandacht onder zoveel mensen en er wordt publiekelijk ruim over gesproken! Daar kan geen evangelist tegenop.

Janke Bosma, Dronten - maandag, 16 april 2012


Luister op Kerkomroep.nl eens naar de kerkdiensten van komende zondag en van 22/4. Geen heidense verzinsels als met The Passion, maar verkondiging van het Evangelie zoals het in de Bijbel staat. Behalve in evangelische kringen gebeurt dat overal in PKN gemeenten.

Bas van der Bent, Alkmaar - vrijdag, 13 april 2012


Blij met deze analyse. Ik ben een kerkganger, maar besef dat we in onze diensten steeds minder mensen bereiken. De Passion vind ik een geweldige mogelijkheid om het grote verhaal van Jezus te vertellen. Ben daarom blij met deze wijze van verbinding zoeken naar grote groepen Nederlanders die weinig of niets meer weten van Pasen. Ben ook blij dat oa EO, RKK en PKN het lef hebben gehad om ook dit jaar de Passion te brengen in Rotterdam.

Harry Vahl, Dronten - vrijdag, 13 april 2012


Mooi artikel met goede inhoud waar ik helemaal achtersta .

Elizabeth, Breda - vrijdag, 13 april 2012


Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties