De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 11 december

Achtergronddonderdag, 16 februari 2012

Wadvissen met de regels van anderen

Het Wadvissersgilde combineert wadexcursies met kleinschalige visserij, om de beleving van het wad zo compleet mogelijk te maken. De vissers dragen wel de lasten van hun status, maar hebben niet de lusten. Het is tijd om een uitzondering te maken.

Het Wadvissersgilde combineert wadexcursies met kleinschalige visserij, om de beleving van het wad zo compleet mogelijk te maken. De vissers dragen wel de lasten van hun status, maar hebben niet de lusten. Het is tijd om een uitzondering te maken. Opinie N Jan Rotgans Het Wadvissersgilde ontstond in 1999 toen vier collega-wadvissers eigenlijk per toeval de koppen bij elkaar staken. Hun inkomsten kwamen destijds uit de paling-, kokkelsportvisserij. en De vis die ze vingen, werd verkocht aan de visafslag, zoals elk ander (gemengd) vissersbedrijf dat deed. De collega’s kregen als tip om eens een wadexcursie te maken voor het publiek. Wij waren daar toch wat sceptisch over, want je doet dan niets met de vangst, behalve bekijken en weggooien. Maar toch bleek het een prachtige ommekeer in ons bestaan als wadvisser te zijn. De hoeveelheid van de vangst en het soort vis dat je vangt heeft niets te maken met wat je inkomen is. De wadexcursie was voor ons geboren en wij noemden ons het Wadvissersgilde. In 2001 tekenden wij een overeenkomst waarin we onze doelstellingen benoemden: het wad zien, horen, proeven, voelen en ruiken. Een mooi concept waar wij volledig achter stonden en staan. Vergunningen hadden we al uit ons visserijverleden en we hebben energie in NB-wetvergunningen gestoken zodat we deze mooie excursie zonder problemen konden presenteren. Vanaf de jaren negentig zijn wij niet zoveel veranderd, behalve dat de natuur verandert en ons verhaal daarbij ook.

Duurzaam vissen

Maar de regelgeving, daar ging het behoorlijk anders aan toe. Wetten werden aangescherpt met betrekking tot overbevissen of habitatrichtlijnen, Natura 2000, aalherstelplan en nog meer van dat. Wij hadden daar niet zo veel last van of konden hier wel mee omgaan. Inmiddels waren er klankbordgroepen ontstaan: Hollingaproject, duurzaam vissen. Dat kwam toch mooi uit, want laten wij nou duurzaam vissen, duurzamer dan wij vissen bestaat er volgens ons niet. Als wij een trekje met een sleepnet maken, laten we de vangst zien en gooien het levend overboord en met de langere of duurdere vaarten roken we een paar visjes. Lopend op het wad vertellen we over de natuur en hoe wij hem beleven en soms nemen we een paar kokkels mee of oesters om vers te bereiden. Maar omdat we een visserijnummer nodig hebben voor het sleepnetje worden we volledig gezien als vissersschip. En moeten we een volgsysteem en een e-logboek aan boord hebben. Twee uur van tevoren moeten we melden dat we vertrekken en vier uur van tevoren melden dat we binnenlopen! Regels die zijn afgestemd op schepen die meerdere dagen op zee zijn. De meeste tochtjes van ons duren niet langer dan tweeënhalf tot vier uren. Onze schepen zijn niet meer uitgerust om vis aan te voeren, maar aangepast om onze gasten comfortabel te vervoeren en te verzorgen. Legesgelden en pacht voor visvakken moeten we ook betalen, maar als er een aalherstelplan is en een compensatiebedrag beschikbaar komt, tellen we niet mee, omdat we geen vis aan de afslag brengen. Wij dachten dat duurzaam vissen beloond zou worden, maar onze werkwijze en visie op de Waddenzee wordt zo naar ons toe nog niet beloond. Uiteindelijk hebben we wel begrip voor de overheid dat ze geen rekening kunnen houden met een paar vreemde eenden in de bijt, maar om het echte duurzame vissen te bevorderen zou een aanpassing in de wet moeten komen die ons soort bedrijven erkent en stimuleert. We hebben inmiddels een mooie band opgebouwd met de Waddenvereniging, de Waddenacademie, Staatsbosbeheer en Ecomare. Zij zien wel waarmee we bezig zijn. Wederzijds respect en kennis uitwisselen is voor ons een mooie ervaring. Nu de overheid nog binnenboord krijgen!
 
Jan Rotgans is schipper van de WR 130, MS Johanna II
Dit artikel kwam tot stand op initiatief van de Waddenacademie
 

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Twee keer zijn we meegeweest met Jan Rotgans. Zelf zijn we al 35jaar liefhebbers van het wad en de eilanden. Door met jan mee te gaan konden we een hele groep vrienden en familie laten beleven wat het wad is en betekent! Helemaal geslaagd, nog steeds wordt er over gepraat en hoe iedereen genoten heeft, hoe mooi leerzaam en leuk het was.
Alle dank en waardering gaat uit naar Jan die namens ons dit toch maar kon overbrengen.

pieternel Heijmans , Nijmegen - maandag, 20 februari 2012


achtergrond
Familieberichten
Advertenties