De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Hoofdartikeldonderdag, 27 oktober 2011

Te laat of op tijd - het moet allemaal blijken
Te laat en te weinig, of: net op tijd en voldoende. De uitkomsten van het crisisoverleg in Brussel over de euro zullen worden beoordeeld binnen deze beide oordelen. Welk oordeel het juiste is, zal pas over enkele maanden blijken. De ervaring leert dat aanvankelijk de samenvatting van het akkoord op hoofdlijnen bepalend is voor de reacties en dat later, als de details zijn uitgewerkt, pas blijkt of een akkoord echt heeft geholpen.
Een van de belangrijkste uitwerkingen van het akkoord dat afgelopen nacht werd bereikt, is die van de betrokkenheid van China. Het land zal worden gevraagd bij te springen om het vergrote noodfonds te financieren. Welke eisen zullen de Chinezen stellen? Een ander belangrijke uitwerking is die van de financiering van de banken. Ze zullen de helft van de Griekse schuld moeten afschrijven en er zal herkapitalisatie moeten plaatsvinden. Hoe zullen de banken, met name in de zuidelijke landen, dat proces overleven? En welke rol zal de Europese Centrale Bank spelen?
Voor de komende tijd geldt dat de politici hun verantwoordelijkheid op een bepaalde manier hebben genomen. Het is al winst dŠt ze die verantwoordelijkheid hebben genomen. Het zijn immers vooral de politici die de betrekkelijk kleine problematiek van Griekenland hebben laten uitgroeien tot een crisis die de hele eurozone raakt en invloed heeft tot in andere grote economieŽn, zoals die van de Verenigde Staten.
De financiŽle crisis in de eurozone is het gevolg van een politieke crisis. De werking van binnenlandse politieke omstandigheden - van de herverkiezing van Sarkozy, de schermutselingen in de Italiaanse politiek over pensioenen tot en met de PVV die druk zet op de coalitie in ons land - gaat tot in de kluizen van de banken, raakt de werkgelegenheid in de eurozone en beÔnvloedt het gevoel van burgers over hun (financiŽle) toekomst. Samenvattend: de eurozone is een munteenheid, maar geen politieke eenheid. Daar zit een van de belangrijkste omstandigheden waaronder de Griekse kwestie kon leiden tot een heuse crisis in de eurolanden en daarbuiten.
De uitkomsten van het beraad in Brussel moeten hun uitwerking nog krijgen. Voorlopig lijkt het er op dat het ergste voorbij is; dat wil zeggen dat uitbreiding van de veenbrand naar andere landen in de eurozone lijkt te zijn voorkomen. Maar die omstandigheid is niet meer dan een mogelijkheid om aan het andere werk te beginnen: het organiseren van groei. Verliezen moeten worden terugverdiend en dat gaat alleen maar door middel van economische groei. Die is moeilijk te bereiken als er alleen maar wordt bezuinigd. Bezuiniging en groei houden elkaar in een houdgreep die jaren kan aanhouden.
Als de politici de moed die ze nu hebben laten zien - tot op zekere hoogte - kunnen vasthouden, is er een kans dat landen in de eurozone perspectief krijgen op een redelijk snel herstel. De grootste bedreiging daarvoor zijn de al genoemde kneuterige nationale politieke toestanden.
Daarmee komt de crisis tot op de huid van de burger. Kiest die voor partijen die hun winst proberen te halen door een platte, kortzichtige aanpak voor te staan, of kiest die burger een partij die verantwoordelijkheid wil nemen voor het gemeenschappelijk belang.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Euroakkoord lost niets op, omdat de schuldencrisis maar een facet is van de alomvattende crisis die de wereld in vele gedaanten (als klimaat-, voedsel-, grondstoffen-, pollutie-, proliferatiecrisis, etc.etc. …..) dagelijks teistert. Om dat veelkoppige crisismonster het hoofd te bieden is geen EU-top, met een daarop gebouwd Europees monetair beleid, maar een VN-top, met een daarop gebouwd mondiaal humanitair beleid, vereist.
Helaas lopen onze regeringsleiders nog achter dit gegeven aan, dus zijn ze ook niet in staat tot de maatschappelijke vertaling daarvan. Tot die tijd zullen we het dan ook moeten stellen met een politiek van ‘dweilen met de kraan open’, waar het euroakkoord een sprekend voorbeeld van is. Verkiezingen zullen daar geen verandering in kunnen brengen. Logisch, omdat die nooit tot de broodnodige alomvattende VN-aanpak, ofwel een mondiaal eenheidsbeleid onder VN-vlag, zullen leiden. Integendeel!

Wouter ter Heide., Zwolle. - maandag, 31 oktober 2011


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties