De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zondag 19 november

Regiovrijdag, 14 oktober 2011

Ik weet nu hoeveel broden ik nodig heb

Nieuw in Kollum

Majelle Hoek
Kollum - Abiy Tsegay staat met zijn bezem de blaadjes in de tuin aan te vegen. ,,Goedemorgen”, zegt hij in zijn beste Nederlands. ,,Welcome.”
In het huis van de familie Tsegay is het een stuk minder kaal dan twee weken geleden. Met bruine banken en stoelen is een gezellige zithoek gecreëerd. En ook de televisie heeft haar intrede gedaan. Daarmee leert Abiy een beetje Nederlands, vertelt hij. ,,Als er Engels gesproken wordt, schrijf ik de ondertiteling op en zo leer ik wat.”
Hij woont met zijn vrouw Lulu en vier zoons nu twee weken in Kollum. Daarvoor woonde de familie in een Keniaans vluchtelingenkamp. Van de Nederlandse staat heeft het gezin een verblijfsvergunning gekregen. De zes doen hun best om zo goed mogelijk te integreren, maar dat is best lastig met al die regeltjes in Nederland.
Zoals naar de dokter gaan. Abiy: ,,Je moet veel stappen doorlopen. Eerst bellen en dan een afspraak maken met de assistente. ,,En dan ben je daar en dan zeggen ze: ‘take it easy’. Maar dat vind ik lastig, want wat moet je doen als je kind de hele tijd zo huilt?”
Abiy doelt op zijn jongste zoon Fidel (1) die ondertussen in zijn gele winterjas aan de oudbruine salontafel suikerklontjes uit de doos staat te snoepen. Hij is nog een beetje ziekig. Hij huilde en hoestte veel. Gedacht werd aan malaria, maar het bleek de griep. Hanneke van der Weg, de vrijwilligster van VluchtelingenWerk die het gezin begeleidt: ,,Abiy kreeg een machteloos gevoel toen hij niet wist hoe hij voor zijn zieke kinderen moest zorgen.” Gelukkig gaat het beter met Fidel en weet Abiy inmiddels hoe het hier met de dokter werkt.
De rest van de kinderen, Jonothan (9), Birike (8) en Beta (6), gaat naar de openbare school in het dorp. Daar is een speciaal programma voor de kinderen opgezet, zodat ze snel leren lezen en schrijven. Abiy:,,Ze vinden school erg leuk. Ik was eerst een beetje bang dat de school heel ver zou zijn. Dat ik de kinderen dan moest dragen, maar dat is gelukkig niet zo.”
Hij staat net op het punt zijn drie zoons op te halen. Beta voegt zich als eerste bij zijn vader, daarna Jonothan en Birike. Jonothan (9) vertelt aan zijn vader - in het Swahili - dat hij zijn gymbroek was vergeten. En dat hij niet in zijn onderbroek wilde, dus zijn broek heeft aangehouden. Vader vertelt dat hij zijn gymbroek dan ook niet moet vergeten. En of hij al wat Nederlands geleerd heeft? ,,Ik ken het woord aap en zon”, antwoordt Jonothan.
Het liefst willen Abiy en Lulu ook naar school, Nederlands leren. ,,Ik kan wel wat met mijn gebroken Engels, maar ik woon nu in Nederland. Hier is mijn leven, dus wil ik de taal leren.” De Nederlandse les is nog niet rond, dus moeten Abiy en Lulu geduld hebben. Hanneke: ,,Na vijf dagen begon Abiy zich al te vervelen. Hij staat echt te springen om naar school te gaan.”

Snoep

Ze vertelt dat het gezin alles snel oppikt. Alleen gaat dat soms wel met vallen en opstaan. Naar de supermarkt was de eerste keer wel lastig, vertelt Hanneke. ,,Toen we klaar waren, hadden we nog de helft van het leefgeld over. Dus Abiy dacht dat hij nog wel van alles kon halen, zoals snoep. Op woensdag had hij nog maar tien euro en geen geld meer voor rugzakjes voor de kinderen. Abiy moest wel de waarde van het geld leren.”
Abiy: ,,Het was moeilijk. Want welk eten is belangrijk om te hebben? Ik heb wel geleerd van de eerste keer. Ik weet nu hoeveel broden ik nodig heb.” ,,En heb je nu nog geld?”, vraagt Hanneke. Abiy knikt van ja. ,,En morgen krijgen we alweer nieuw geld”, antwoordt hij trots.
p Het Friesch Dagblad volgt de familie Tsegay bij hun kennismaking met Fryslân

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties