De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Hoofdartikelmaandag, 29 augustus 2011

De paus als erehoofd en de aflaat
De wereld ligt er niet wakker van, maar het is wel een opmerkelijke opvatting: de paus als erehoofd van alle christenen. De gezaghebbende Duitse lutherse theoloog Reinhardt Frieling heeft het idee gelanceerd in een voorbeschouwing op het pausbezoek aan Duitsland volgende maand. De titel ‘hoofd’ zou de paus in 2017 verleend moeten worden, ter gelegenheid van de herdenking van vijfhonderd jaar reformatie in dat jaar.
De lutherse theoloog realiseert zich dat de beweging die leidt tot een eenhoofdige leiding van het christendom niet zonder tegenwerking tot stand kan komen. Die tegenwerking komt niet alleen van overtuigde christenen die in de lijn van de reformatie staan, maar ook van rooms-katholieken. Frieling heeft namelijk een voorwaarde verbonden aan het hoofdschap: de R.-K. Kerk zou namelijk wel iets moeten veranderen aan de hiërarchie en de macht in die kerk. Mensen van reformatorische huize geloven er niet in dat de paus de plaatsbekleder is van Christus en daaraan zijn positie ontleent.
De gedachten van Frieling zijn een beetje kerk-vreemd. In de eerste plaats omdat de R.-K. Kerk meent nu al de ‘echte’ kerk te zijn, met de paus aan het hoofd. Andere kerken, bijvoorbeeld de reformatorische, zijn ‘mindere’ kerken, waar het licht van de openbaring minder schijnt. Die andere kerken zijn in de rooms-katholieke visie niet in de positie om de paus erehoofd te maken; hij ís al het hoofd van de kerk. De gedachte dat er iets gedaan zou kunnen worden aan de hiërarchie in de Rooms-Katholieke Kerk is al net zo naïef. Het plaatsbeklederschap van Christus is het fundament van de rooms-katholieke hiërarchie, de leer en de dogmatiek.
De kerken die in de historische lijn van Luther en Calvijn staan, bijvoorbeeld de Protestantse Kerk, zullen ook zo hun moeiten hebben. Ze hebben de bekende theologische bezwaren, hoewel er in de afgelopen decennia overeenstemming is bereikt op diverse punten. Onlangs bleek de werkelijkheid van de grote verschillen tussen beide geloofstradities: de aflaten tijdens de Wereldjongerendagen in Spanje. Ze waren verkrijgbaar voor iedereen die tijdens de jongerendagen zijn zonden beleed, van harte meededen aan bijvoorbeeld de mis met de paus, of baden voor vervulling met de Geest. Met een aflaat wordt de schuld tegenover God verminderd, of zelfs geheel weggenomen.
De traditie van de aflaat is zwaar beladen, wegens misbruik ervan in de middeleeuwen, onder meer door verkoop van aflaten. Dat laatste werd in 1567 afgeschaft, maar de aflaat is blijven bestaan.
Duitse Lutheranen reageerden boos op de bekendmaking dat tijdens de Jongerendagen aflaten verkrijgbaar waren. De gedachte dat, na berouw, door een geestelijke daad de schuld tegenover God in een soort administratie kan worden verwerkt, schrikt protestanten af - dat geldt overigens ook veel rooms-katholieken.
De Duitse theoloog die de suggestie deed voor de paus als erehoofd van het christendom, krijgt de praktijk van de aflaat zeker voor de voeten geworpen. Dat is een pijnlijke confrontatie. Immers, precies het punt van de paus als plaatsbekleder van Christus, dat voor niet-rooms-katholieke christenen een struikelblok is, is het fundament voor de leer en de praktijk van de aflaat.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties