De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
dinsdag 21 november

Geloof & Kerkwoensdag, 13 april 2011

Pastor Maxwell Kapachawo enige predikant in Zimbabwe die openlijk uitkomt voor zijn hiv-infectie
‘Je bent niet veilig in de kerk als je hiv hebt’

Harare - Omdat medicijnen voor aids ook in Zimbabwe steeds meer voorhanden zijn, overlijden er minder mensen aan de ziekte. Het taboe is echter nog groot. Dat heeft pastor Maxwell Kapachawo aan den lijve ervaren. Toch deed hij mee aan een campagne over hiv/aids. ,,Je bent niet veilig in de kerk als je hiv hebt.”

Pastor Maxwell geeft voorlichting tijdens een workshop over hiv en aids voor kerkleiders in Zimbabwe, georganiseerd door Tear en Tearfund Engeland. Hij staat er als predikant, maar dat had hij zich een paar jaar geleden niet voor kunnen stellen. Want in 2004 werd Maxwell Kapachawo (38 jaar, getrouwd, twee zoons) ontslagen door de kerkenraad van zijn kerk. Een duidelijke reden voor zijn ontslag kreeg hij niet. ,,Achteraf gezien denk ik dat ze al vermoedden dat ik hiv had”, vertelt Kapachawo. ,,Ik was steeds ziek en het ging in 2004 écht heel slecht. Ik wilde het zelf alleen niet zien. Het kon toch ook niet? Ik was mijn vrouw altijd trouw geweest.”
In 2004 ging hij door een diep dal. Hij was ziek, verloor zijn baan en daarmee ook zijn status. Hij had alle hoop verloren. Tot hij deelnam aan een bijeenkomst van een Oegandese predikant die geïnfecteerd was met hiv. ,,Daar ontmoette ik mensen met hiv die toekomst voor zichzelf zagen. Toen besloot ik me te laten testen, zonder het aan mijn vrouw te vertellen.” De test bleek positief.
Het eerste wat hij deed, was een vriend bellen. ,,Ik vertelde hem dat ik hiv had en hij riep: ‘Halleluja!’ Wat bleek, hij vermoedde het al langer, maar had het uit respect voor onze vriendschap niet durven zeggen. Daarom had hij gebeden dat ik tot inzicht mocht komen en een test zou gaan doen.” De vriend praatte hem ook moed in. ,,Hij zei dat je tegenwoordig niet meer dood hoeft te gaan aan hiv en dat ik ook heus niet bezeten was. Dat gaf me rust en moed.”
Maar die moed hield niet lang stand. Want toen hij het aan zijn vrouw vertelde, werd zij heel erg boos. ,,Twee weken lang sprak ze nauwelijks met me. Vreselijk. Maar ik begreep het ook wel.” Het duurde daarna nog een jaar voor zij zich liet testen. Ook zij bleek positief. ,,Een bevriende predikant heeft ons toen geholpen met counseling om de situatie te accepteren. Niet eenvoudig, want ik dacht altijd: mensen met hiv of aids zijn slecht en immoreel. En nu had ik zelf hiv.” Hun twee zoons lieten zich ook testen en bleken beide negatief.

Billboard

Er brak een roerige tijd aan. Een Afrikaans netwerk voor predikanten met hiv benaderde hem. Wilde hij misschien als eerste Zimbabwaanse predikant vertellen over zijn hiv-status? Want openheid is de eerste stap op weg naar het terugdringen van hiv en aids. ,,Een zware beslissing, want wat doe je je gezin en je familie aan? Bovendien vond ik het zelf ook heel moeilijk om in mijn omgeving openheid van zaken te geven. Maar ik had mijn baan al verloren en dus minder te verliezen dan anderen.” Kapachawo besloot het te doen. Korte tijd later verschenen televisiespotjes met zijn verhaal op de nationale zender en hingen posters met zijn hoofd boven alle grote wegen van het land. Opeens was hij een bekendheid.
,,Wildvreemden spraken me ineens aan. Was het echt, was ik niet een ingehuurd acteur? Vervolgens is het eerste wat mensen willen weten, hoe je hiv hebt opgelopen.” Pastor Maxwell begrijpt die nieuwsgierigheid, maar het doet ook pijn. Het voelt steeds opnieuw als een veroordeling. ,,Ik zeg dan: ik ben niet altijd predikant geweest, ik heb nog een leven gehad voor ik er bewust voor koos om God te volgen. Bovendien weten mijn vrouw en ik niet wie wie heeft geïnfecteerd.”

Woedend

,,Mijn familie was woedend toen ze de spotjes en billboards zagen. Ik heb lange tijd geen contact met ze gehad. Ze werden natuurlijk aangesproken op mijn bekendheid als iemand met hiv. Dat vonden ze niet leuk. Ze hadden graag gewild dat ik het met ze had overlegd. Maar zij hadden ongetwijfeld geweigerd, terwijl ik vond dat ik het moest doen. Gelukkig is de woede bekoeld en heb ik weer een goede band met ze.”
Pastor Maxwell is nog steeds de enige predikant in Zimbabwe die openlijk uitkomt voor zijn hiv-infectie. Om meer openheid te bereiken binnen kerken, geeft hij workshops en voorlichting aan kerken die verbonden zijn aan Zimbabwaanse partnerorganisaties van Tear. Want iedere kerk in Zimbabwe telt leden met deze ziekte én worden in hun gemeente, wijk of dorp omringd door weduwen en wezen die de kerk volgens de Bijbel zouden moeten helpen.
Maar ook omdat hij denkt dat de kerk veel kan leren van de manier waarop ze nu met hiv en aids omgaat. ,,De kerk is een plaats waar je veilig zou moeten zijn en waar mensen oprecht zijn. Met een ziekte als hiv binnen je kerkmuren, zie je ineens dat die twee belangrijke pijlers wegvallen. Je bént niet veilig in een kerk als je hiv hebt. Mensen veroordelen je, je krijgt snel een stigma. En oprechtheid is er ook ver te zoeken, want in Zimbabwe zijn er tientallen, zo niet honderden, predikanten met hiv die het niet aan hun gemeente vertellen. Dat mogen we niet accepteren.”

Genezing

Voor pastor Maxwell is genezing van hiv geen onderwerp dat hem persoonlijk bezighoudt. Hij laat wel eens voor genezing van lichamelijke klachten bidden, maar nooit voor genezing van hiv. ,,Want mijn ziekte een ‘blessing in disguise’ (onverwachte, ‘vermomde’ zegen) gebleken. Ik kan in alle oprechtheid zeggen dat mijn leven vele malen waardevoller is geworden sinds ik weet dat ik hiv heb. Ik heb mijn missie gevonden. Ik heb ontzettend veel geleerd over God. Het is écht waar dat God alles ten goede keert voor hen die Hem liefhebben. Ook als dat onmogelijk lijkt. Mijn hele leven is ten goede gekeerd. Ik kan nu iets betekenen voor wanhopige mensen, ik heb een positieve boodschap voor hen.”
God heeft de mensen lief die door de maatschappij verstoten worden, leest Kapachawo in de Bijbel. Dat geldt ook voor mensen met hiv, stelt hij. ,,In die liefde zit een belangrijke les als het gaat om vergeving: God heeft mij vergeven voor mijn zonden. Ik vergeef en accepteer de keuze van de predikanten van mijn oude kerk om mij te ontslaan. Ik ben niet langer bitter. Ik begrijp waarom ze zo reageerden. Ze hadden gebrek aan kennis, net als ikzelf. Mensen mogen bij God altijd opnieuw beginnen. Ik, en zij ook. Ja, ik heb hiv. Maar het is goed zo.”
Pastor Maxwell Kapachawo is inmiddels weer aangesteld tot predikant bij ‘Christ Grace Ministries’ in de Zimbabwaanse hoofdstad Harare. Daar is hij onder meer verantwoordelijk voor counseling en hulp aan mensen met hiv en aids, binnen en buiten de kerk.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties