De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Hoofdartikelvrijdag, 3 december 2010

Herindelen
De gemeenteraad van Boarnsterhim heeft een besluit moeten nemen dat geen volksvertegenwoordiging met plezier voor haar rekening neemt: de manier waarop het einde van de eigen gemeente moet vorm krijgen. Opmerkelijk is dat het raadsbesluit afwijkt van het advies dat het college van burgemeester en wethouders had gegeven. In dat voorstel zou de armlastige gemeente vanaf 2014 opgedeeld zijn tussen Leeuwarden en Heerenveen, met het Prinses Margrietkanaal als scheidslijn. De raad toonde zich echter gevoelig voor de bezwaren die er in de verschillende dorpen aan de randen van de gemeente leven. Van Terherne was al lang bekend dat het dorp liever met Skarsterlân verder wil, de dorpen in de Lege Geaën zijn op Sneek georiënteerd. Daarnaast sprak Aldeboarn zich uit voor een samensmelting met Opsterland en pleitte het dorp Earnewâld in Tytsjerksteradiel ervoor dat het natuurgebied de Alde Feanen toegewezen zou worden aan ‘Burgum’.
De partijen Gemeentebelangen2000, PvdA en CDA hebben met hun minimale meerderheid van negen van de zeventien zetels hun wil opgelegd aan de overige partijen. Het resultaat is dat Terherne en de Lege Geaën wel hun zin krijgen, maar Aldeboarn niet. Dat gaat volgens het oorspronkelijke plan van B en W naar Heerenveen. Earnewâld moet de Alde Feanen straks ook gewoon delen met Leeuwarden. Uiteindelijk stemden alle raadsleden voor deze opdeling, maar niet van harte.
De overige partijen in de raad – FNP, VVD, D66 en GrienLinks – hadden vooral moeite met het afwijzen van de wens van Aldeboarn. Het argument van de grootste partijen was dat dit dorp niet aannemelijk genoeg heeft gemaakt dat het geen binding heeft met Heerenveen. Zo zou de enquête waarin driekwart voor Opsterland koos, niet betrouwbaar genoeg zijn geweest. Het leidde op de tribune tot het verwijt van Dorpsbelang dat ,,sommige dorpen worden voorgetrokken”.
Die reactie is begrijpelijk. Terherne deed vorige maand nog van zich spreken door een ludieke actie in Joure, waarbij dorpelingen zich bij de gemeente Skarsterlân wilden inschrijven. Ze werden hartelijk ontvangen door burgemeester Kuiper. Aldeboarn deed het minder opzichtig, maar kreeg in een gesprek met de Opsterlandse burgemeester Ravensteijn eveneens een welwillende reactie: het dorp is welkom.
Beide dorpen willen anders, beide gewenste gemeenten staan ervoor open. Het enige verschil tussen Terherne en Aldeboarn lijkt dus de mate waarin het draagvlak onder het dorp zelf is aangetoond. Om op dit punt van het proces een rammelende enquête als belangrijkste bezwaar op te voeren, is uiterst zwak. Als de wens van de dorpelingen inderdaad de doorslag zou moeten geven, waarom dan niet een formele enquête vanuit de gemeente zelf georganiseerd? Nu is het initiatief aan de dorpen zelf gelaten, en zijn ze tot het laatst in het ongewisse gelaten over de mate waarin hun mening door de raad wordt meegewogen. Dat dit als onzuiver en willekeurig wordt ervaren, is geen verrassing.
en duidelijkheid
De gang van zaken in Boarnsterhim is tekenend voor de onduidelijkheid die rondom de herindelingen in Fryslân heerst. De onduidelijkheid begint op provinciaal niveau. Het uitgangspunt is ‘van onderen op’, maar waar gemeenten elkaar vinden op een manier die Gedeputeerde Staten niet aanstaan, dan wordt er in Leeuwarden toch op de rem getrapt. Zo is het nog steeds de vraag of de provincie wel wil meewerken aan de vorming van een gemeente van Gaasterlân-Sleat, Lemsterland en Skarsterlân. Die laatste gemeente past volgens de provincie beter bij Heerenveen, dat onder geen beding achter mag blijven terwijl de omringende gemeenten elkaar opzoeken. Dan geldt ‘van onderen op’ dus niet meer.
Maar ook op het niveau van de gemeenten is het proces ondoorzichtig. In Boarnsterhim is het tot aan de beslissende vergadering onzeker gebleven hoe de opdeling vorm zou krijgen. En ook van het uiteindelijke resultaat is de vraag wat de provincie ervan vindt en, op een hoger niveau, de Tweede Kamer.
Kernvraag was en is wat alle betrokkenen hopen te winnen met de herindelingsgolf die vanaf dit jaar door Fryslân gaat. Van soortgelijke fusies in het verleden is het rendement niet of nauwelijks aantoonbaar. Zowel wat bestuurlijke kwaliteit als financiën betreft. Van een roep tot herindeling onder de inwoners van de meeste Friese gemeenten is geen sprake. Het is aannemelijk dat de inwoners van Boarnsterhim inderdaad beter af zijn na de herindeling. De gemeente is het mislukte resultaat van de herindeling van 1984, en heeft nooit samenhang gekend. Dat wordt nu ten dele hersteld. Bij andere gemeenten is het nog maar de vraag of de inwoners met herindeling gediend zijn. Net zo goed als het de vraag is waarom er zo veel bestuurlijke beweging is richting herindeling, lees: grootschalig denken.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties