Dit is toch het vogeltjespark?” Het is een vraag die Simon Sybrandy (56), mede-eigenaar van Sybrandy’s Speelpark in Rijs, nog wel eens te horen krijgt als hij de telefoon opneemt. Niet dat hij dat erg vindt. ,,Zo zijn we tenslotte begonnen en ik denk dat we die naam ook nooit meer kwijtraken. Net zoals Slagharen nog altijd ponypark wordt genoemd.”

Het was vader Rients (84) die in 1964 een Vogelpark- en Fazanterie begon bij Oudemirdum. ,,Hij was eerst boer in de omgeving van Bakhuizen, maar zijn hart lag niet bij dat vak. Toen hij een stel fazanten kreeg, waagde hij de stap en begon een park. Mijn moeder had wel wat horecadiploma’s en zo kwam er een restaurant en bar-dancing bij waar ook feesten konden worden gehouden. We hadden eenden, ganzen, kleinere vogeltjes. De fazanten fokte hij. Voor de kinderen kwamen er toen wat kleine speeltoestellen bij en gaandeweg merkten we dat bezoekers toch vooral voor de speeltuin kwamen. Zo ging er dus weer eens een volière weg en kwam er een nieuwe attractie bij. In het begin maakten we die vooral zelf, maar toen de veiligheidseisen steeds verder werden opgeschroefd, kon het niet meer uit om die zelfgebouwde toestellen te certificeren. Nu bestellen we nieuwe attracties via internet.”

De laatste vogels vertrokken in 1996, toen vader Rients het werk neerlegde. Simon Sybrandy was toen al meer dan twintig jaar werkzaam in het familiebedrijf. ,,Ik heb zelf niet zoveel met vogels. Dus toen is besloten ook de laatste volières weg te doen en er puur een pretpark van te maken. Aan mijn vader heb ik toen gevraagd of hij de laatste vogels thuis wilde houden, maar dat hoefde voor hem niet. Hij had er wel genoeg van gezien.”

Voor schoolreisjes is het pretpark vaste prik. Groter worden is echter nooit serieus ter sprake gekomen. ,,Pretparken voor jongeren met achtbanen en attracties in de stijl van Walibi zijn er zat. Zo willen wij niet worden, we zijn een familiebedrijf. Mijn zoon Rienk is er nu ook bijgekomen. Alleen op piekdagen met meer dan duizend bezoekers moeten kinderen ook hier wel eens een uur wachten tot ze in het speedbootje kunnen. Het leuke is wel dat je merkt dat mensen die eerst met hun kinderen kwamen, hier nu als pake en beppe met de kleinkinderen rondlopen. Er zijn ook veel ouders die als kind ooit zijn geweest.”

Dat blijkt inderdaad het geval. Op een bankje bij de zandbak zit beppe Lize Bouritius (68) met dochter Janet (36) uit Grou, voor wie het ’t derde bezoek is aan het park. Ditmaal met de (klein)kinderen. Dochter Lara (2) vermaakt zich prima in het zand terwijl Ron (8) en diens vriendje Scott (9) met de trapskelters over de baan racen. Een beetje modderig is het parcours wel, want het heeft net geregend. Maar dat maakt het er juist des te leuker op. De Nautic Jet - waar je met een bootje een schans wordt opgetrokken en vervolgens gelanceerd in de vijver - is een grote hit. ,,Dat staat wel bovenaan, van wat heb ik nu gedaan. Het was een beetje eng, maar nu ben er al vier keer vanaf gegaan”, zegt Ron stoer. Dan gaat de blik naar het voorbij zoevende stoeltje van de kabelbaan. ,,Daar moeten we ook nog in!” En weg zijn ze.

Na 26 september is het seizoen voor dit jaar weer voorbij. Niet dat Sybrandy dan achterover gaat leunen. Na de laatste dag gaat de overall aan en begint het sleutelen. ,,We doen al ons onderhoud aan de attracties zelf. Zo kun je storingen ook sneller verhelpen. Ik zou hier niet als manager in een pak met strik willen rondlopen. Ik ben een echte techniekman. Als we in het najaar weer op het terrein aan het werk kunnen, zijn we echt gelukkig.”

i www.sybrandys.nl