Dankzij het gunstige lotingsnummer bij de start konden de Bolswarders als eerste de Langesleat verlaten richting Sânemar en Folkertssleat. Ze werden op de voet gevolgd door Auke de Groot van het Súdwesthoek-skûtsje, dat als tweede van start was gegaan.

Bij een van de laveeracties in de Folkertssleat waren de Starumers de Bolsward echter de baas. Al ging dit niet helemaal vlekkeloos. De Súdwesthoek knalde tegen de Bolsward aan, waarop Pieter Meeter de rode vlag in het want knoopte. Hij claimde dat hij recht van de wal had, terwijl De Groot juist van mening was dat hij over bakboord voer en dus voorrang had en ruimte van Bolsward moest krijgen. Beide koplopers voeren daarom lange tijd met een rode vlag rond. Aan het einde van de wedstrijd haalden ze het rode doek weg. De noodzaak om te protesteren was er nauwelijks meer. Bolsward lag royaal aan kop en Stavoren was weggezakt naar de middenmoot. Bovendien liepen beide schippers het gevaar het protest te verliezen.

Nadat Bolsward de Súdwesthoek van zich had afgeschud in de tweede route door de noordelijke oever van de Folkertssleat te nemen waar de meeste wind stond, kreeg hij te maken met Jappie Meeter van Leeuwarden. Die was als vierde gestart en had op weg naar de finish een minder grote afstand te overbruggen dan Bolsward die naar startnummer één moest zeilen.

Voor de Bolswarders liep het goed af. ,,Mei in skifterige wyn bliuwt it oppassen”, aldus Pieter Meeter, die tot het finishschot onzeker was over zijn tweede zege. ,,Je kinne wol taktysk goed farre, mar in bytsje gelok moat der ek altyd by.”

Na drie wedstrijden staat de Bolswarder roerganger nummer één in het klassement. Jarenlang was er voor de winnaar van de ‘lytse wetters’ een speciale prijs te winnen in Earnewâld, maar sinds enkele jaren is dat niet meer het geval.

Oom Jappie van Leeuwarden vierde de tweede plaats als een kampioen. Hij werd uitgebreid gefeliciteerd. ,,Dizze opstekker hawwe wy nedich”, aldus Meeter, die zich zoals bekend vanwege ziekte amper kon voorbereiden op dit seizoen. Het manoeuvreren op de smalle wateren ligt hem wel. In tegenstelling tot veel andere schippers zeilt hij graag de eerste drie wedstrijden van de SKS-competitie. ,,Ik mei hjir altyd graach wat omprutse. Lekker reagearje op de wynskiftings. Dat fyn ik wol moai”, aldus de uit De Westereen afkomstige schipper. ,,Fan sa’n dei as hjoed libje ik hielendal op’’, vervolgt Meeter, die zijn goede prestatie te danken had aan een snelle start. Zijn mannen hadden de zeilen als eerste omhoog.

Ook Auke de Groot van Stavoren had een superdag, hoewel hij uiteindelijk als zesde over de streep kwam. ,,Ik wie bliid dat wy sa goed float hâlde koene. En dat wy op kop kaam, dat gie eins per ûngelok. Wy hawwe in swier en lang skip, dat draait net sa maklik as in hiele soad oare skippen, dus mei in seisde plak binne by hiel tefreden.”

In het kruisrak in de Folkertssleat, dat voor het grote publiek niet te zien was, vonden verscheidene kleine aanvaringen plaats, maar dat leidde niet tot protesten of gewonden. Bij de start was er aan boord van het Lemster skûtsje wel een gewonde gevallen. Bemanningslid Hedzer Bergstra had een boom in zijn ribbenkast gekregen en had daardoor moeite met ademhalen. Schipper Johannes Meeter hees daarop de gele vlag, waarop het gewonde bemanningslid naar de wal werd gebracht. Na afloop van de wedstrijd kon hij zich weer bij zijn skûtsjematen voegen.

1 Pieter Meeter, Bolsward; 2 Jappie Meeter, Leeuwarden; 3 Dirk Jan Reijenga, Joure; 4 Douwe Visser, Grou; 5 Douwe Visser, Sneek; 6 Auke de Groot, Stavoren; 7 Pieter Brouwer, Heerenveen; 8 Gerhard Pietersma, Earnewâld; 9 Jacob Zwerver, d’Halve Maen; 10 Albert Visser, Drachten; 11 Johannes Meeter, Lemmer; 12 Ype van der Meulen, Woudsend; 13 Ulbe Brandsma, Langweer; 14 Eildert Meeter, Huizum.

‘Ik mei hjir altyd graach wat omprutse. Lekker reagearje op de wynskiftings.

Dat fyn ik wol moai’

Pieter Meeter geconcentreerd aan het helmhout, terwijl hij het zeil in de gaten houdt. Tot het finishschot was hij niet zeker van zijn tweede overwinning. Foto: Martin de Jong