De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 24 februari

Economiewoensdag, 9 juni 2010

Zorgboerderij De Meezinger bij Grou houdt komende zaterdag open dag
Mensen ontplooien weer eigen initiatieven op de boerderij

Zes kilometer buiten Grou, aan de Wijde Ee, staat de boerderij van Marlou en Eelco Entzinger. Deze jongste zorgboeren van Fryslân combineren hier vol passie melkveebedrijf, camping en zorgboerderij.

Door Meta Groot Antink.
Eelco en Marlou zijn 25 jaar en begonnen drie jaar geleden zorgboerderij De Meezinger met als zorgvorm dagbesteding. Doordat Eelco’s vader vroegtijdig kwam te overlijden, is Eelco hier al vier jaar boer. Terwijl hij zijn studie afbrak om het familiebedrijf te runnen, studeerde Marlou door met haar hbo-opleiding Diermanagement aan het Van Hall Instituut. Dier en Zorg was haar studierichting, maar in het tweede jaar kwam ze erachter dat ze de zorg voor dieren wilde combineren met de zorg voor mensen. Ze verlegde haar focus, studeerde af op het ondernemingsplan van haar eigen zorgboerderij en ging drie maanden na het halen van haar diploma van start.
Op De Meezinger is iedereen welkom die op de één of andere manier niet mee kan komen in de huidige maatschappij en een dagbesteding nodig heeft. Verstandelijke en lichamelijke beperkingen, psychische aandoeningen of dementie zijn daarin de hoofdpeilers. ,,We hebben maximaal vier mensen per dag bij ons op het bedrijf. De jongste is 35, de oudste is een dementerende veehouder van tachtig jaar”, vertelt Marlou.
Een ‘wrotter’ vindt ze zichzelf, en om die reden werkt ze ook liever met volwassenen. ,,Met de jeugd word je al gauw een speel- en spelletjesboerderij. Ik wil best een middag knutselen, maar ik wil ook meedraaien op de boerderij. Het jongvee verzorgen, hekken repareren of een hok bouwen. Alleen de grote klussen, zoals het inkuilen met het loonbedrijf, plannen we zoveel mogelijk buiten de zorgdagen. Eelco en ik zijn gewend om extra op te letten, maar voor de loonwerker ligt het anders.”
De originele boerderij uit 1900 is omgetoverd tot een bedrijf waar de dagbesteding stilletjes aan een plekje heeft gekregen. Opvallend veel hoekjes zijn netjes en verzorgd ingericht. In het oude bűthús staan nu de kalveren op roosters. De hoge deel biedt ruimte aan een grote werkplaats met allerlei gereedschap. Daar wordt, met name ’s winters, volop getimmerd aan hekken, meubilair, vogelhuisjes en wat er nog meer bedacht wordt.
De knusse kantine is voorzien van een makkelijke bank voor een middagdutje. De ronde eiken tafel is het centrale punt voor koffie, thee en lunch. Hoewel de Entzingers privé en werk strikt gescheiden houden, is de sfeer juist heel persoonlijk. ,,Ik weet alles van ‘mijn mannen’. Hier aan tafel bespreken we de dagindeling, wat er speelt op het bedrijf en bij de mensen thuis. Deelnemers zijn hier eerder medewerker dan patiënt. Het is niet voor niets dat onze eigen namen ook gewoon op het planbord staan. Iedereen heeft zijn eigen taak”, vertelt Marlou.
Zelf is ze boerin in hart en nieren. Dat moet ook wel, want met honderd melkkoeien en nog eens honderd stuks jongvee is De Meezinger een volwaardige melkveehouderij. ,,We kunnen er van leven. Achter op het land hebben we ook nog veertien campingplaatsen aan het water, die van generatie op generatie overgaan.”

Eigen initiatief

De zorgboerderij is voor de Entzingers echt een passie. Maar ze waken er wel voor om té zorgzaam te zijn. ,,Dat zeker niet. De mensen zijn hier niet voor niets, maar ze zijn niet gek. Ze hebben soms niet het vermogen om zelf initiatief te nemen. Maar als je aangeeft wat ze moeten doen, en wanneer, dan redden ze zichzelf. En dingen uit het verleden zijn voor een dementerend iemand prima te doen.”
Vandaar ook dat bij terugkerende taken, zoals het voeren van de varkens Truus en Trijntje, ter plekke een geplastificeerde checklist hangt. Marlou: ,,Dan hoeven ze het niet te vragen als ze even niet meer weten of er ’s ochtends nu wel of niet groente bij de biks moet. Dat geeft een veilig gevoel en dat is voor onze doelgroep heel belangrijk.”
De boerderij heeft voor elke deelnemer zijn eigen toegevoegde waarde. ,,We hebben twee mannen die in hun eentje gauw vastlopen. Maar met z’n tweeën gaat het prima en doen ze van alles. Dementerende mensen kunnen hier juist de dingen doen die ze nog wel kunnen. Die krijgen hun eigenwaarde weer helemaal terug.”
Zo kan het gebeuren dat familieleden hun dierbare terugzien zoals hij jaren daarvoor, in betere tijden, nog functioneerde. ,,Een van de deelnemers kan nog prima melken, terwijl hij thuis moeite heeft met initiatieven nemen. Dat is prachtig om te zien, maar tegelijk is het soms moeilijk voor de familie. Thuis zijn veel van ‘mijn mannen’ totaal anders. Dan zijn ze veel vaker passief, verstrooid of dwars. Hier hebben ze taken en niemand die hen op de vingers kijkt. Dan lukken de dingen weer en als het niet lukt, herstellen we het later wel.”
Elk jaar komen er weer projecten bij. Vanaf september breidt de boerderij het aantal zorgdagen uit van twee naar drie hele dagen. De ligboxenstal wordt verhoogd en uitgebreid en wordt voorzien van twee melkrobots. Ook het jongvee krijgt daar dan onderdak, zodat de oude jongveestal plaats kan maken voor een vakantiehuisje of zorgappartement. ,,Zo kunnen mensen hier dan logies en dagbesteding combineren. We zitten midden in een prachtig toeristisch gebied, dus terwijl hun partner of familielid in de dagbesteding meedraait, kan de rest van het gezin zorgeloos een uitstapje maken.”

Nieuwe dingen

Marlou is altijd wel te vinden voor nieuwe dingen. Zeker zolang de deelnemers daarin het voortouw nemen. Op die manier ontstond de kweekkas om eerder te genieten van het moestuinseizoen. En de campinggasten zagen opeens bij hun postvak een klein winkeltje verschijnen waar ze zelfgemaakte cadeautjes, verse eieren en vlees van de eigen koeien konden kopen. Voor de kippen werd een hok gebouwd en de shetlander pony kreeg meteen een eigen box.
Alles kan, maar tot een bepaalde grens. ,,Ik wil het zelf blijven begeleiden, zonder personeel erbij”, zegt Marlou. ,,Dat zou ten koste gaan van de persoonlijke band die ik heb met de deelnemers. Nu kunnen ze altijd bij mij terecht, en niet alleen op afspraak of bepaalde tijden. Als ik ze een heel verhaal hoor vertellen aan de kalveren, kan ik er later altijd even naar vragen. Het is geen instelling, maar een boerderij. Daarin zien ze mij als de boerin en dat ben ik ook.”
i Zorgboerderij De Meezinger heeft aanstaande zaterdag een open dag van 10.00 uur tot 16.00 uur. Adres: Goatum 3 in Grou. Andere zorgboerderijen die meedoen in Fryslân met een open (mid)dag zijn It Swin in Elahuizen, Papillon in Fochteloo en De Fochtel in Fochteloo. Voor meer informatie zie de website www.landbouwzorg.nl

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

economie
Familieberichten
Advertenties