De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 18 januari

Sportvrijdag, 12 maart 2010

Roos Kolkman (Sint Jacobiparochie) met Friese hengst Libbe naar KNHS-dressuurkampioenschappen
‘Een paard moet sport zelf vooral ook leuk vinden’
Bram Buruma
Sint Jacobiparochie - Bij Roos Kolkman draait alles om paarden. De Bildtse leidt paarden op, zij traint ze voor de dressuursport en richt zelfs paarden op voor de circushogeschool. De voorwaarde is dat ,,het paard de sport vooral zelf ook leuk moet vinden”, zegt de amazone vlak van de KNHS-kampioenschappen komend weekeinde in Wanroij. Daar start Kolkman met de Friese hengst Libbe in de dressuurklasse Z1.
De nadruk ligt thuis in Stal Hermes op de handelsstal. Daarvoor worden jonge paarden geselecteerd en getraind en klaargemaakt voor de wedstrijden, totdat de dieren doorverkocht worden. In Sint Jacobiparochie staat een dertigtal paarden op stal. Het is voor haar een vaststaand gegeven dat de sportpaarden vlak voor de stap naar de top, overgaan in andere handen. Het lijkt frustrerend, maar Kolkman denkt daar anders over. Voor haar is het steeds een nieuwe uitdaging om jonge paarden op te leiden.
Sandra Gerritsen uit Dalen kocht de zevenjarige Friese hengst Libbe op het Bildt en wil nu samen met Kolkman zien hoever dit paard kan komen in de dressuursport. De amazone wil met de imposante gitzwarte hengst na de kampioenschappen in de klasse Z2 rijden. Kolkman weet al dat de subtop het hoogst haalbare is.
,,Libbe kan nog zo goed presteren en nog zo goed zijn best doen, hij is en blijft een Fries. Niet iedereen is daarvan gecharmeerd in de dressuursport. In elke wedstrijd ben je dus afhankelijk van de persoonlijke smaak van de jury. Stiekem hoop ik op een plaatsje bij de beste tien, maar ik ben al tevreden als we een foutloze proef rijden.”
Libbe maakt een stormachtige carrière door in de sport en behaalde al in twee competities het sportpredicaat. Het Fries kampioenschap was in februari pas de tweede wedstrijd waarin hij met Kolkman uitkwam. ,,We hebben maar één wedstrijd om ons te plaatsen voor dit kampioenschap. In Wanroij wordt het dus pas de derde keer dat we voor de jury staan. Het is afwachten hoe Libbe op de entourage reageert. Hij is een echte hengst die zich graag wil manifesteren en heel hard kan brullen als hij een merrie ziet.”
Het ontbreekt de nu 36-jarige Kolkman, moeder van twee kinderen, niet aan zelfkennis. De amazone weet dat ze er een beetje te ongeduldig voor is om, zoals nu met Libbe, een langere weg te gaan in de sport. ,,Ik wil al weer verder, mijn doel is altijd de volgende wedstrijd.”
Kolkman wil vooral genieten van de paarden én de sport. Volgens haar gebeurt dat te weinig. ,,Omgaan met een paard draait om beleving en elkaar willen begrijpen. Niet iets afdwingen, maar elkaar in alles motiveren. Dat is iets wat veel mensen in mijn ogen vaak vergeten. Er zijn heel veel mensen met paarden, maar heel weinig ‘paardenmensen’. Juist in de dressuursport wordt vaak onredelijk tegen het paard gedaan.”
Kolkman zat eerder op een paard dan dat ze kon lopen. Ze groeide op met de ‘modern’ gefokte Friezen. Haar ouders kozen er ruim dertig jaar geleden al voor, toen de harde werker in de landbouw was verdrongen door machines.
,,De Fries is stoer en vriendelijk, een paard met een gouden karakter. Voor veel mensen is dit het gemakkelijkste paard. Alleen mist de Fries in de sport net iets extra’s en verliest hij vaak op uithoudingsvermogen. Maar de Fries wil altijd naar je luisteren en is ook altijd bereid iets te leren. Misschien ben ik er juist daarom zo gek op.”
Dressuur is met een Fries niet veel anders dan met andere paarden, vindt Kolkman. ,,Je moet een paard weten te motiveren. Het dier moet iets voor je willen doen. Je moet het niet afdwingen, je moet elkaar willen begrijpen. De dressuursport is soms niet al te vriendelijk. Het draait nogal eens te veel om de prestatie en te weinig om het paard.”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties