Het PvdA-Tweede Kamerlid uit Wergea ging gisteren voor het goede doel voor een dag met een rolstoel op pad. Met de hulp en reacties van de mensen was helemaal niks mis, maar de beperkte bewegingsvrijheid viel haar niet mee. Ze bleek het best vervelend te vinden afhankelijk te zijn van anderen.

Jacobi stapte gisterochtend om half zeven in Leeuwarden op de trein naar haar werk in de Tweede Kamer in Den Haag. ,,Dat ging prima, alles was goed geregeld”, vertelt ze. Dat er speciale rolstoelplekken in de trein zijn, weet ze pas sinds gisteren. ,,Het moeilijkste was dat je niet even weg kunt. Even de jas pakken en wegwezen, kan niet. Je bent meteen afhankelijk van anderen.”

Ze troostte zich met de gedachte dat ze maar een dag in de rolstoel hoefde te zitten. Anders is dat voor de uit Stiens afkomstige fractiemedewerker Jorn Jongma, die dagelijks op en neer rijdt tussen zijn woonplaats Amersfoort en Den Haag.

,,Normaal loop ik altijd met hem op, nu gingen we samen in de rolstoel van het station naar het Tweede Kamergebouw.” Dat was maar goed ook, want onderweg kwamen ze tal van obstakels tegen. Bij het Plein was de weg opgebroken en blokkeerde een vrachtwagen de doorgang. De hoge stoep kon ze zelf niet opkomen, omstanders moesten haar en Jongma optillen. ,,Dat voelde heel lullig.”

Jacobi, ook bestuurslid van revalidatiecentrum Lyndensteyn in Beetsterzwaag, vroeg met haar actie aandacht voor het Honderd Rolstoelen Project. Daarmee wil het Foppe Fonds honderd gehandicapte kinderen aan een speciale elektrische rolstoel helpen, zodat ze kunnen rolstoelhockeyen. ,,Op vergaderingen maandagavond zie ik altijd hoe superblij de kinderen zijn als ze aan rolstoelhockey doen. Daarom was ik zeer gemotiveerd.”

Bij de Tweede Kamer moest Jacobi voortdurend andere Kamerleden en medewerkers uitleggen dat er niets met haar aan de hand was. ,,En dan merk je dat echt iedereen Foppe de Haan kent.” De tocht door het gebouw verliep probleemloos. ,,Het gebouw zit vol liften, dat is heel rolstoelvriendelijk.”

Het ‘waddendebat’ in de Tweede Kamer liep ze om vier uur ‘s middags echter met twee benen in. Er zouden te veel aanpassingen gedaan moeten worden om haar daar met rolstoel te laten zitten.

,,Het is wel mogelijk. Er is ooit een Tweede Kamerlid van de VVD geweest die afhankelijk was van een rolstoel. Maar dan moest er een stoel uitgesleept worden en moest er een aparte luidspreker komen, dat vergde allemaal veel te veel werk voor een debat van een uurtje. Dat moest ik even niet willen.”

Al met al vond ze de reis met een rolstoel maar ,,een heel gedoe”. ,,In de trein helpen ze je prima, maar stel dat je een half uurtje later bent. Moet je alles opnieuw regelen. Pfff.”

Vlnr: Lutz Jacobi in de trein, op een speciale rolstoelplek. Met wat hulp - die van tevoren moet worden geregeld - komt ze uit de trein. Jacobi in de Tweede Kamer. Het waddendebat heeft ze voor het gemak maar zonder rolstoel gevoerd. Foto’s: Marieke Vinckers