Het Centraal Joods Overleg (CJO) schrijft in een gisteren verzonden brief dat met de open brief ,,een aantal stellingen zijn betrokken die op zijn zachtst gezegd leiden tot het op scherp stellen van de ontmoeting die staat gepland voor 9 maart.”

Met de brief van het moderamen van de PKN werd aan de Israëlische regering gevraagd om de rechten van de Palestijnen beter te respecteren en haar ‘restrictief beleid’ te beëindigen. De brief was een reactie op het omstreden Kairos Palestijns document Uur van de waarheid, waarin een groep Palestijnse christenen eind vorig jaar pleitte voor een blijvende oplossing voor het Palestijns-Israëlische conflict.

Het CJO vindt onder meer dat de PKN ,,geen oog heeft voor de zich uit het document manifesterende negativiteit.’’ De brief zou op veel punten een onjuiste voorstelling van zaken geven en ze menen dat de kerk ‘de proporties uit het oog heeft verloren’.

De brief is ook de Beraadsgroep Israël in het verkeerde keelgat geschoten. In dat Israëlberaad zitten bestuursleden van de Gereformeerde Bond, Confessionele Vereniging, Evangelisch Werkverband en het Confessioneel Gereformeerd Beraad. Bekende namen als ds. Hans Eschbach, ds. Henk. Poot, ds. Hette Abma en ds. G.C. Kant en drs. C. Blenk behoren tot de ondertekenaars. ‘Met teleurstelling hebben wij kennis genomen van de brief die door de preses en de scriba van de PKN overhandigd is aan de ambassadeur van Israël’, zo schrijven ze. ‘Gezien de geschiedenis van de kerk en haar relatie tot het Joodse volk menen wij dat we bescheiden moeten zijn met onze kritiek in de richting van Israël. In een tijd van toenemend antisemitisme past het ons als kerk het Joodse volk met liefde te omgeven en uiterste zorgvuldigheid te betrachten als het gaat om zaken waar Israël van beticht wordt. Wat in de richting van Israël beweerd wordt, stoelt immers niet altijd op feiten en is niet zelden onderdeel van een stuk propaganda.’

De briefschrijvers vinden dat als men hoor en wederhoor had toegepast, aangaande de zaken die in de brief genoemd worden en de PKN in alle rust de ambassadeur eerst om een toelichting had gevraagd dat er dan een heel ander beeld naar voren zou zijn komen. ‘Dat had men bijvoorbeeld kunnen horen dat de regering van Israël illegale huizenbouw tegengaat in zowel Oost- als West-Jeruzalem en tegelijkertijd 13.500 wooneenheden gepland heeft in de Arabische buurten van de stad.’ Daarnaast moeten in het spreken jegens Israël Gods Woord leidend zijn en de beloften die daarin vervat zijn, zo wordt gesteld.

Ambassadeur Harry Kney-Tal zegt in reactie ,,geen goede verklaring te hebben waarom het dagelijks bestuur ervoor koos om de expliciete roep van de Israëlische premier voor de tweestatenoplossing te negeren.” Hij vindt de PKN-brief eenzijdig en meent dat het Israël-Palestijns conflict gaat om twee partijen met twee uitgesproken verhalen. ,,Door één van die verhalen te omhelzen en vrijwel alle schuld in de huidige sombere situatie in het Midden-Oosten bij Israël te leggen, kan men nauwelijks een bijdrage leveren aan meer begrip en verzoening.” Harry Kney-Tal meent dat de brief is gebaseerd op de ,,eenzijdig exposure trips naar het Midden-Oosten” die vertegenwoordigers van de kerk hebben gemaakt.

Christenen voor Israël was eerder deze week verbijsterd over de brief en schaamde zich voor de houding van het kerkgenootschap ten opzichte van Israël. ‘Opnieuw vervalt het leiderschap van de grootste protestantse kerk in Nederland in de eeuwenoude zonde om op arrogante wijze het Joodse volk de les te lezen.’

PKN-scriba Plaisier reageert vandaag op de opiniepagina in het Nederlands Dagblad op de kritiek. Hij meent dat de punten die in de brief naar voren zijn gebracht op goede gronden gesteld zijn. ‘We begrijpen dat de ambassadeur van sommige zaken een andere lezing heeft, maar hopen dat zijn regering het signaal verstaat en onze zorg ter harte neemt.’ Volgens Plaisier staat de onopgeefbare verbondenheid met het Joodse volk niet ter discussie.

i De brief van het CJO staat op www.cjo.nl