De Hoge Raad heeft bepaald dat het proces tegen de Hofstadgroep over moet. De criteria voor een terroristische organisatie waren door het gerechtshof in Den Haag te streng toegepast. De uitspraak van de Hoge Raad is begrijpelijk, omdat toepassing van de regels zoals het Haagse hof heeft gedaan, het vervolgen van een vermeende terroristische organisatie vrijwel onmogelijk maakt.

Het Openbaar Ministerie was in cassatie gegaan tegen de uitspraak van het Haagse gerechtshof, dat de leden van de Hofstadgroep niet veroordeelde voor lidmaatschap aan een terroristische organisatie. Het hof kwam in januari 2008 tot deze beslissing omdat er geen ‘structureel en duurzaam samenwerkingsverband’ was en er binnen de groep geen ‘gemeenschappelijke regels’ golden.

Met de eerste constatering kon de Hoge Raad wel instemmen met de tweede niet.

De beslissing van de Hoge Raad is begrijpelijk. Terroristische groepen hebben over het algemeen niet een hoge organisatiegraad. Het zijn veelal losvaste groepjes jongeren die een afkeer over iets delen. Er is wel een zekere taakverdeling, maar hier staat niets van op papier. Veel terroristische groepen gaan na enkele jaren weer uit elkaar. Omdat de onderlinge spanning te groot wordt, of simpelweg door het bereiken van volwassenheid van de leden.

Het is sterk de vraag of bijvoorbeeld de Duitse Rote Armee Fraktion in de jaren zeventig van de vorige eeuw aan de criteria van het Haagse gerechtshof had voldaan. Maar een terroristische groep was ze zeker. Het zou een enorme fout zijn als wordt gedacht dat een kleine, ongeorganiseerde groep heethoofden niet in staat is om aanslagen te plegen.

Het faillissement van voetbalclub HFC Haarlem is sinds gisteren definitief. De clubleiding is niet in beroep gegaan tegen de uitspraak van de rechter van vorige week. Het verdwijnen van de op een na oudste vereniging uit het Nederlandse betaald voetbal is sneu voor de fans. Maar het faillissement zal een waarschuwing moeten zijn voor andere Nederlandse clubs.

Haarlem was niet de enige profclub in een beroerd situatie. Nog negen andere clubs staan onder curatele van voetbalbond KNVB. Hieronder zitten clubs die veel meer schulden hebben dan Haarlem. Deze slechte financiële situatie is een typisch geval van slecht beheer. Er is meer geld uitgegeven dan dat er binnenkwam. De salarissen van spelers en overig personeel maken soms wel 70 procent van de begroting uit.

Door het Bosman-arrest uit 1995 zijn spelers na afloop van een contract vrij om weg te gaan. Om toch aan spelers te verdienen zijn er sindsdien langlopende contracten met spelers aangegaan voor hoge salarissen. Op deze manier konden er hoge afkoopsommen bedongen worden. Om de top te behalen, of die positie te behouden, gaven veel clubs onverantwoord veel geld uit aan spelers. De transfermarkt voor spelers die in januari sloot, was erg stil. Ruim negentig spelers veranderen van club; vorige winter waren het er ruim 150. De vrees om te kopen wordt ingegeven door zorgen over de exploitatie.

Daarnaast vallen de televisie-inkomsten tegen. Zeker voor lagergeklasseerde clubs bestaat er weinig belangstelling. Het grote geld dat in Engeland of Spanje met televisie te verdienen valt, is niet voor Nederlandse clubs weggelegd.

Door de economische crisis vallen veel sponsorinkomsten weg. En lokale overheden kunnen het door de crisis niet meer maken om miljoenen euro’s in noodlijdende clubs te steken.

Het zijn de kleine clubs in de eerste divisie die de hardste klappen krijgen. De vrees is dat Haarlem niet de laatste is die failliet gaat. Twintig jaar geleden waren de meeste clubs in deze divisie semi-professioneel en was het al sappelen met de exploitatie. Na jaren van full-professionalisme blijken de financiële reserves uitgeput.

Sommige eerstedivisieclubs betalen spelers inmiddels slechter dan de top van het amateurvoetbal. Ook het toeschouwersaantal is soms vergelijkbaar. De komst van de Topklasse zal de verschillen tussen betaald en amateurvoetbal nog kleiner maken.

Het bestuur van Haarlem bekijkt nu of de club verder kan gaan als amateurvereniging in de hoofdklasse. Die stap had de club al veel eerder kunnen zetten. Het Nederlandse voetbal moet zich afvragen of er wel ruimte is voor 36 profclubs.