Bij Sloten, vroeg in de ochtend, valt het ijs Angenent, zijn vrouw Sannah en verzorger Jaap Ruiter van de TNT-formatie alleszins mee. Het wakkert de Elfstedentochtkoorts wel aan bij de winnaar van de tocht van 1997. ,,We zijn erop geweest. Zes, zeven centimeter dik. Jaap heeft nog staan springen.” Maar na het stadje wordt het er niet beter op. ,,De Luts (voorbij Balk, JV) kon je nog niet op. Er ligt veel sneeuw op. Het eerste stukje bij Molkwerum was goed, maar richting Hindeloopen was het weer heel slecht.”

De verkenning van de route was vooral bedoeld om te kijken of de verzorgingsposten, zoals die twee jaar geleden waren bedacht door verzorger Jaap Ruiter, nog altijd op overzichtelijke en tijdens de tocht ook goede bereikbare plekken liggen. Tijden veranderen immers en het draaiboek dateert van zeven jaar geleden, toen marathonschaatscoach Gauke Nijholt het draaiboek opstelde. Angenent is als coach van de TNT-formatie nu hoofdverantwoordelijke en wilde de tien aangewezen plaatsen met eigen ogen zien. ,,Als oud-schaatser heb je er toch ook wat een andere kijk op.”

Navigatieapparatuur bleek gisteren geen overbodige luxe op het Friese platteland. ,,Het is een hele zoektocht geworden”, stelt Angenent. Vaak over weggetjes waarop niet gestrooid was. ,,Gelukkig is het Noordelijke deel van de route een stuk overzichtelijker. De Blikvaart, de Ee. Makkelijk.” Dat deel volgt vandaag. Gisteren ging het tot Wijnaldum waar de ploegleider concludeerde dat zijn mannen bij de Reatille-brug prima verzorging kunnen krijgen. Toch waren er onderweg enkele pijnpunten in de route.

Vooral de verzorgingsposten op delen van het traject waar mogelijk voor een alternatieve route gekozen wordt, baart de oud-marathonschaatser zorgen. Bij Molkwerum en Hindeloopen bijvoorbeeld. En daarom wordt waarschijnlijk een streep gehaald door de verzorgingspost bij een brug vlak voor Schettens. Na het verkennen van die plek wijst de vinger van Sannah Angenent naar Arum. ,,Daar komen de twee routes samen. Daar komen ze sowieso langs.” Tussen Arum en Pingjum is de verzorgingsplek prima bereikbaar.

Angenent kijkt aan de Groene Dijk zorgelijk naar het ijs, terwijl de zon schijnt en tegelijkertijd het een beetje begint te regenen. Op de ijsvloer ligt een laagje sneeuw, langs de zijkanten ligt het los. Ondertussen staat de telefoon van de paardenfokker roodgloeiend. De media duikt massaal op zijn tocht door Fryslân. Vier cameraploegen zijn al langs geweest, hij was op diverse radiostations te beluisteren. Aan de telefoon staat hij een verslaggever te woord. ,,Nee, het ijs is niet best.” En. ,,Nee, ik heb vandaag nog geen schaatsers gezien.”

Angenent had niet verwacht dat er zoveel aandacht zou zijn voor zijn verkenning. Maar elke aanleiding voor de vooral westerse media om een item te maken over de Elfstedentocht wordt met beide handen aangegrepen. Zeker nu het winterse weer maar aanhoudt. Angenent denkt wel dat de Tocht der Tochten er kan komen. ,,Dat kan nog wel vier weken duren. Er moet hier nog heel wat gebeuren.” Maar een Nederlands kampioenschap op natuurijs? Ja, dat kan begin volgende week al. ,,Bij ons en bij Ankeveen ligt het ijs er prima bij en is er bijna geen sneeuw gevallen.”

Hoewel het voor Angenent de eerste keer is dat hij met winterse omstandigheden de route verkent, heeft de oud-schaatser geen last van sentimenten. Tijdens de zomertrainingskampen in Heerenveen trekt de Woubruggenaar er altijd wel alleen of met anderen op uit om op de fiets de Elfstedenroute te verkennen. ,,Zodat je een beetje weet waar je zit. Sommige rijders hebben geen idee waar Workum of Dokkum ligt. Maar dan zoek je niet heel bewust de vaarten op en ga je niet een doodlopend stuk rijden om bij de route te komen.”

Nu in de auto wel. ,,Maar vanaf het ijs kijk je er zo anders tegenaan”, zegt Angenent, alweer op weg naar Harlingen. Bovendien was het in 1997, op die 4e januari, pikkedonker tot aan Harlingen toe. Toch komen er zo nu en dan herinneringen boven. Bij de doorkomst Kimswerd bijvoorbeeld. ,,San, hier moest ik volgens mij toen een heel eind klűnen. Dit is waar Jan Roelof Kruithof in 1985 viel, die beelden worden altijd weer uitgezonden.”

Een nieuwe Elfstedentocht betekent hoe dan ook een nieuwe winnaar. Angenent zal de tocht rijden als toerrijder. ,,Ik hoop dat-ie komt. Ik heb goede hoop dat het blijft winteren. Het is tijd voor nieuwe helden.” Zelf ziet hij een stuk of tien kanshebbers. De vorm van de dag zal bepalend zijn. Had de schaatser zelf nog een jaar door moeten gaan? ,,Nee, bij mij was het op en ik heb de knop omgezet. Ik ga lekker van de tocht genieten.”