De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Sportmaandag, 28 september 2009

Grenzeloze ambitie in het Friese waterpolo

Lange tijd was het droevig gesteld met de verrichtingen van de Friese waterpolosters. Ruim twintig jaar geleden speelde er voor het laatst een zevental van eigen bodem op hoog niveau. Met de promotie van de dames van SGHA naar de landelijke eerste klasse heeft het Noorden weer een paradepaardje.

Ernst Slagter.
Dat de Friese eer eindelijk weer eens hooggehouden wordt is ook in het wedstrijdbad van het Leeuwarder De Blauwe Golf al met het blote oog te zien. Met de traditionele pompeblęden op de blauw-witte pakken zetten de waterpolosters van SGHA, een combinatie uit Heerenveen, Joure en Lemmer, de puntjes op de i in de oefencampagne voor het nakende seizoen. Ruim 25 jaar vormden de dames van De Skelp uit Sint Annaparochie in de hoofdklasse de laatste Friese ploeg die nog echt meedeed in waterpololand.
Als SGHA-trainer Jannes Schuiling vanaf de tribune toekijkt bij een van de wedstrijden op het voorbereidingstoernooi van ZV Orca/Cambuur, wil hij best even babbelen in de kantine. Maar, zegt hij er meteen bij, dan moet aanvoerder Marijke van den Berg er ook bij zijn. Het tekent de relatie tussen trainer en speelsters. De 42-jarige Schuiling doet een beroep op de eigen verantwoordelijkheid van zijn dertienkoppige groep, die een fiks aantal jonge honden kent. Discussies over belangrijke zaken als trainingsopbouw en tactieken worden niet uit de weg gegaan.
Schuiling moedigt de op- en aanmerkingen, van vooral ervaren speelsters als Van den Berg, Marlou Coone de Penning en Laura Fransen, zelfs aan. In eerste instantie wilde de trainer met een nieuwe tactiek gaan werken, maar na een paar duels stapte hij daar op verzoek van de selectie vanaf. ,,Ze namen initiatief en zeiden dat ze zich prettiger voelden bij de speelstijl van vorig jaar, waarmee ze natuurlijk succes geboekt hebben.”
,,Na een oefentoernooi in Barendrecht hebben ze dat in de kantine bij mij aangekaart. We hebben elkaar aangekeken en onze meningen geventileerd. Daar is uitgekomen dat ze liever teruggingen naar de basis. Dat is de intrensieke motivatie die kwam opspelen in deze groep. Ik geloof heel erg in zulke gedachten.” ,,We hebben geconstateerd dat we het oude systeem gewend waren en daar konden we in dit geval beter op voortborduren”, verklaart Van den Berg, die eerder al een paar seizoenen met Zwolle in de eerste klasse actief was.
Een ander voorbeeld betreft de coaching van de oefenmeester. ,,Marijke zei vorige week nog dat ik te dominant aanwezig was bij een wedstrijd. Als het merendeel van de groep zich daar niet goed bij voelt, moet ik de hand in eigen boezem steken. Ben ik blijkbaar iets te veel opgegaan in alle emoties.” Van den Berg knikt. ,,Later zei je opeens dat je ons fantastisch vond. Dat vonden sommige meiden heel fijn om te horen, omdat ze misschien wat onzeker waren.”
Het had wellicht ook te maken met de selectieprocedure die de oefenmeester uit Franeker in de voorbereiding volgde. Uit de 25 speelsters die hij een tijdje observeerde, kon hij slechts twaalf selectieleden opnemen. Illustratief voor de weg die SGHA al enkele jaren heeft ingezet. Het behalen van de eerste klasse? Mooi, maar zeker niet verzadigend. Het hoogste competitieniveau in Nederland, de hoofdklasse, ligt immers binnen bereik. Dit seizoen wordt er eentje van kijken, leren en handhaven. Daarna zal het alweer gaan kriebelen.
Ambities zijn er namelijk te over in Heerenveen. Schuiling, in de jaren negentig trainer van Neptunia’24 uit Sneek en verder vooral actief in Groningen, werd na het afgelopen seizoen gevraagd om het trainersstokje over te nemen van Diederik Hagelen. Die laatste was na een conflict met het bestuur vertrokken bij de club, waarna ook voorzitter Oane van der Werf opstapte. ,,Er zijn verschillende dingen gebeurd, maar we hebben besloten er verder niet meer op in te gaan”, vertelt Gerrit Jongsma, de nieuwe preses van SGHA.
Onder Hagelen werd de club ongeslagen kampioen in de tweede klasse. ,,De problemen hadden niets met ons te maken”, benadrukt Van den Berg. ,,Op dat moment voelden we ons de dupe van een conflict tussen trainer en bestuur. Aan de prestaties heeft het immers nooit gelegen. Ik spreek Diederik nu nog af en toe. We hadden en hebben een goede band, maar wij moeten nu wel verder.” Zijn opvolger had het trainersbestaan al vrijwel opgegeven. ,,Ik draai al twintig jaar mee in dit wereldje, maar heb nog nooit op zo’n hoog niveau gewerkt. Ik heb een geweldig team van Hagelen geërfd. Dit is een club met dezelfde ambities als ik, waardoor mijn ei helemaal kwijt kan. Zonder SGHA was ik nooit meer trainer geworden.”
Schuiling wil in de nabije toekomst met hartslagmeters gaan werken om de fysieke belasting van zijn speelsters te meten. De 33-jarige Van den Berg, fysiotherapeute van beroep, geeft elke woensdag voor de reguliere training een stabiliteitssessie. Deze week volgt bovendien een mentale sessie, waarin uit gesprekken moet blijken waar de speelsters vooral mee bezig zijn in het bad. Het zijn stappen in een Fries proces dat uiteindelijk tot het bereiken van de hoofdklasse moet leiden. De basis moet goed zijn want, zegt Schuiling, als hij ooit vertrekt uit Heerenveen wil hij geen onthand team achterlaten.
Met enkele jonge speelsters die nog op de middelbare school zitten, hoopt SGHA de toekomst in huis te hebben. Schuiling verbaast zich erover hoe sommigen de combinatie school en waterpolo vol kunnen houden. ,,Als we op een avond om half elf klaar zijn met trainen, zijn ze soms pas na middernacht thuis. Dan moeten ze nog eens aan hun huiswerk beginnen.” Het is een van de onvermijdelijke consequenties van de vele trainingsuren en daarmee de groei die SGHA tegenwoordig doormaakt.
Buiten de clubtrainingen om maakt een aantal speelsters bovendien ook nog uren bij het Waterpolo Opleidingscentrum Noord-Nederland (WONN). De wens bij de oprichting van het centrum in Heerenveen in 2005 was om het niveau van jonge noordelijke waterpoloërs en -sters van twaalf tot zeventien jaar op te krikken. Nu, vier jaar later, lijkt die wens vervuld te worden. Waar het WONN na een jaar 32 deelnemers in het bestand had staan, is dat in 2009 bijna verviervoudigd (120).
En minstens zo belangrijk, het Noorden zit mede dankzij het succes van SGHA ook kwalitatief in de lift. ,,Het is mede onze verdienste dat er heel wat jonge speelsters tegenwoordig in het eerste van hun club spelen”, meent WONN-secretaris Herjan Reuten. ,,Na vier jaar kunnen we wel stellen dat we voor het eerst de vruchten plukken van deze samenwerking met de clubs. Ik had niet verwacht dat het zo snel zou gaan. Het gaat veel beter dan we durfden te hopen.”
Ook buiten Fryslân is het succes de waterpolovolgers niet ontgaan. Zo glom Reuten kortgeleden van trots toen oud-bondscoach Jan Mensink een compliment uitdeelde. ,,Hij zei dat de slapende reus in het Noorden aan het ontwaken was. Dat vind ik een van de mooiste benamingen die er zijn.” Het WONN heeft daarbij het privilege om stageplekken aan te bieden in Jong Oranje. Interessant voor de jeugdige waterpolosters van SGHA, die voorlopig nog niet uitgenodigd zijn. Voorlopig, want Reuten benadrukt dat ‘dat moment steeds dichterbij komt’.
Voor Schuiling zou het geen verrassing zijn als een aantal speelsters in zijn team binnenkort een invitatie op de deurmat krijgen. ,,Qua niveau zitten een paar meiden in mijn ogen op korte termijn al tegen het niveau van het grote Oranje aan.” Het goud van de waterpolosters op de Olympische Spelen in Peking is een extra drijfveer om het ooit zover te schoppen. Schuiling liet zijn speelsters onlangs een vragenlijst invullen, waarin onder meer hun ambities naar voren kwamen.
,,Daaruit bleek dat succesvol zijn op de Spelen het ultieme doel is voor een aantal jongelingen. Enerzijds logisch, omdat elke sporter het hoogste nastreeft. Maar je moet niet vergeten dat wij een eersteklasser zijn en strikt gezien geen topsport bedrijven. Dan is het goed om te zien dat ze wel de ambitie hebben om het ver te schoppen in deze sport.” Grijnzend: ,,Vergis je niet, ik schep graag op over mijn meiden. En dat doe ik heus niet omdat ik zo’n lief en aardig persoon ben.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties