De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Hoofdartikelvrijdag, 15 mei 2009

De verkiezingen...
Over drie weken mogen we weer naar de stembus. Op 4 juni kiest Nederland wie onze vertegenwoordigers in het Europees parlement zullen worden. Het is de minste bekende stembusgang met steevast het laagste opkomstpercentage. Verkiezingscampagnes, vooral voor de Tweede Kamer en de gemeenteraden, leveren altijd een hoop reuring op. De campagne voor het Europarlement lijkt echter wat weg te vallen in het andere nieuws. Met de nadruk op lijkt, want schijn bedriegt.
De campagne verloopt vooralsnog wat kabbelend. Dat is niet gek. Het Europees parlement heeft veel minder invloed op het Europees beleid dan de Tweede Kamer op het landelijke of de gemeenteraad op het lokale beleid. En de punten waar de europarlementariërs wel wat over te zeggen hebben, zijn veelal te technisch.
Nog belangrijker is het ontbreken van de machtsvraag. Verkiezingen gaan normaliter over wie de komende periode de macht heeft. De vorming van een nieuwe bestuur begint daags na de verkiezingsuitslag en is hierop gebaseerd. Bij de verkiezingen voor het Europees parlement is dit niet zo. De Europese Commissie baseert zijn steun niet op een coalitie in het parlement, maar aan de onderhandelingstafel van de verschillende lidstaten. De politieke debatten zijn daarom minder scherp en is het moeilijker om de belangstelling bij kiezers te krijgen.
Toch is er wel een zekere mate van spanning te ontdekken. Goed voorbeeld is het hypeje van de afgelopen week over de vraag wie er wel of niet met Wilders zou willen regeren. Een volstrekt overbodige vraag natuurlijk. De Tweede Kamerverkiezingen zijn pas over twee jaar, en wie dan leeft wie dan zorgt? Eerst maar de huidige problemen uit de weg gaan, zou je zeggen.
D66-leider Alexander Pechtold had al laten weten niet met Wilders in een regering te willen zitten. Niet verwonderlijk, aangezien Pechtold zich als de felste tegenstander van de PVV laat zien, en daar zijn succes vooral aan te danken heeft. Deze week voegden ook SP en ChristenUnie zich in de mening. Meest opvallende was Wouter Bos, die een tv-programma liet weten niet met Wilders in zee te willen gaan. Diens standpunten staan te ver af van de visie die de PvdA heeft op de samenlevingen, aldus Bos. En dat is ook zo. De PvdA, en dat geldt ook voor SP, ChristenUnie, D66 en GroenLinks, zou zich in een klap ongeloofwaardig maken als ze met de PVV in een coalitie zou stappen.
Geert Wilders riep meteen dat er sprake was van een cordon sanitaire tegen hem. Onzin natuurlijk. Want hij heeft zelf deze partijen zo vaak zwart gemaakt dat hij eerder zelf een cordon sanitaire om zich heen heeft gelegd. Wilders hoopt natuurlijk dat dit hem een underdogpositie geeft die veel stemmen oplevert, net zoals met het Vlaams Belang is gebeurd. De uitspraken zijn ook niet ondemocratisch, zoals Wilders zegt. Het is heel helder als een kiezer van te voren weet wat de coalitievoorkeuren zijn van de partij waar hij op stemt. Dan komt die na de verkiezingen niet voor onaangename verrassingen te staan.
...zijn de eerste test
Voor Den Haag gaan de Europese verkiezingen niet over de vraag wie de macht krijgt, maar hoe groot Wilders wordt en hoe hard de klappen bij vooral PvdA en VVD zullen zijn. Het zijn namelijk de eerste verkiezingen na lange tijd. In 2008 was voor het eerst sinds jaren een verkiezingsloos jaar, de keer daarvoor was 2001. In de afgelopen twee jaar is er wel tot vervelens toe gepeild, maar peilingen verschillen onderling sterk en vertoonden elke maand wel weer een ander beeld. Hoe het electoraat nu denkt over de partijen is dus al een lange tijd niet getest.
Deze keer doet de PVV wel mee, bij de provinciale verkiezingen in 2007 liet Wilders nog verstek gaan. 4 juni wordt dus de eerste echte test over Wilders’ populariteit sinds de Tweede Kamerverkiezingen van november 2006. En dat niet alleen. In peilingen staan PvdA en VVD al tijden op verlies, over drie weken zal eindelijk blijken of dat een terechte veronderstelling was.
Een beetje nervositeit is dus wel verklaarbaar. Het is alleen jammer dat die niet ingegeven is door een inhoudelijke Europese kwestie. Weer gaat het over Wilders, terwijl die maar een minieme verkiezingstekst heeft; slechts 324 woorden lang.
Politici zouden zich meer moeten richten op hun eigen standpunten, in plaats te veel kijken naar de linker- of rechterflank. Ga de boer op met waar Europa naar toe moet en hoe het beter moet. En wat te doen met Wilders? Dat zien we dan wel weer.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties