| Hoofdartikel | vrijdag, 2 januari 2009 | |
Conflict Israël-Hamas
Het Israëlische leger is al bijna een week bezig met het bombarderen van de Gazastrook om Palestijnse raketaanvallen te stoppen. De aanval op Hamas zal waarschijnlijk geen einde maken aan de beschietingen op Israël. Want om Hamas op de knieën te dwingen, zal Israël de Gazastrook opnieuw moeten bezetten, maar daar heeft niemand in Israël trek in. Dat zou te veel levens eisen. Het zal hooguit bij kortstondige invallen in Gaza blijven.
De Israëlische regering beseft ook dat het onwaarschijnlijk is dat Israël met bloedvergieten Hamas kan uitroeien en zo zijn grenzen weet te beveiligen. Maar niets doen is ook geen optie. Geen enkele regering kan het zich veroorloven werkeloos toe te zien hoe het eigen land wordt gebombardeerd. De projectielen richten weinig schade aan, maar ze zorgen voor veel onrust onder de bevolking. Die roept al langer om actie tegen Hamas. Het verlopen van een bestand met Hamas twee weken geleden en de hervatting van de raketbeschietingen was voor Israël het juiste moment om toe te slaan.
Sommige commentatoren stellen dat een stevig optreden tegen Hamas goed ligt in de publieke opinie in Israël, waar op 10 februari parlementsverkiezingen zijn. De Kadima-partij van Livni gaat in de peilingen gelijk op met de rechtse oppositiepartij Likud van oud-premier Benjamin Netanyahu. Hij roept al maanden dat de regering niets doet tegen Hamas. De regering en vooral minister Ehud Barak van Defensie, die ook voorman is van coalitiegenoot de Arbeidspartij, zouden zich eindelijk van een andere kant kunnen laten zien en tegelijk de oppositie de wind uit de zeilen nemen.
Maar stemmenwinst bij de aanstaande verkiezingen is niet het beoogde doel van de huidige campagne tegen Hamas; hoogstens levert het een positief bijeffect op. Te suggereren dat de acties tegen Hamas zouden zijn ingegeven door electorale redenen, zoals sommige media doen, getuigt van cynisme. Opmerkelijk is dat er nauwelijks achterdocht is over de beweegredenen van Hamas. Hoewel daar meer aanleiding toe is. Hamas stuurt vanuit dichtbevolkte gebieden lukraak raketten af om een militaire reactie van Israël uit te lokken en om zich vervolgens als slachtoffer te kunnen afficheren. Dat de Palestijnse bevolking daarvoor een hoge prijs betaalt, speelt voor Hamas nauwelijks een rol. Hamas hoopt alleen dat Israël als agressor wordt afgeschilderd en dat de religieuze drift die verzet tot plicht maakt, kan zorgen voor een aanwas onder de gelederen van Hamas.
lijkt uitzichtloos
De Israëlische regering weet ook wel dat Hamas met de voortdurende raketbeschietingen Israël provoceert terug te slaan. Maar het ziet geen andere optie dan dat ook inderdaad te doen. Want de Hamas-beweging is er een die de vernietiging van de joodse staat nastreeft. Onderhandelen met een organisatie die dat nastreeft, heeft geen enkele zin.
Dus beschermt Israël liever zijn eigen burgers.En probeert het de afschrikkingsmacht te herstellen, die verloren ging na de mislukte oorlog tegen de Libanese Hezbollah in 2006. Daarmee zendt het een boodschap uit naar Hezbollah en Iran dat er met Israël niet te spotten valt.
De vraag is of deze militaire optie de verstandigste is. Op de korte termijn kan de rust erdoor worden hersteld. Maar op de langere termijn lost het weinig op. Israël kan onmogelijk de Gazastrook langdurig bezet houden. En de huidige poging met militaire kracht Hamas te verpulveren, stelt Hamas in de gelegenheid zich als slachtoffer op te stellen.
Een diplomatieke uitweg verdient boven alles de voorkeur, maar dat lijkt uitgesloten. Hamas heeft, anders dan de Palestijnse Autoriteit van Fatah-leider Abbas, nooit enige serieuze belangstelling getoond voor een twee-statenoplossing. Het enige dat het wil, is Israël van de kaart vegen.
In de loop der jaren zijn de tegenstellingen tussen Israël en militante Palestijnen dusdanig geradicaliseerd dat een vreedzame oplossing van het conflict menselijkerwijs gesproken onmogelijk lijkt. Hamas wil geen vrede. Israël heeft zich niet tot het uiterste ingezet om de Palestijnen een levensvatbare eigen staat te geven.
Israël en Hamas zijn in een gewelddadige spiraal verwikkeld waar zij uit eigen kracht niet uit kunnen komen. Alleen als de internationale gemeenschap dwingend een vredesregeling oplegt, vredestroepen stationeert en de beide partijen veiligheidsgaranties geeft, is er kans op langdurige vrede. Maar dat zal zulke grote personele en financiële offers vragen van de wereld dat het er niet van zal komen. Te vrezen valt dat het conflict tussen Israël en Hamas pas ten einde komt als een van tweeën oorlogsmoe is of definitief wordt verslagen. De vraag is wie de langste adem heeft.
.
Hoofdartikel
Fertel in freon | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 2
Reacties:
Mijn rectie gaat in op een groot aantal onjuistheden in de tekst en eindigt met een oproep.
Eerst de onjuistheden.
1. Israel is NIET gebombardeerd. Een raket is wat anders dan een bom. En bij lange niet zo destructief.
2. "Het verlopen van het bestand en het hervatten van de raketbeschietingen". Onjuist. Israel heeft de hele looptijd (half jaar) het bestand geschonden. Het toelaten van voldoende voedsel, medicijnen en brandstof was nl. onderdeel van de overeenkomst. Israel snoerde de blokkade scherper aan. Israel schond ook MET MILITAIR GEWELD het bestand. In de laatste twee maanden werden 20 Gazanen gedood, waarvan zeker 2 kinderen. Israel heeft Hamas nog aardig moeten provceren, voor ze de raketten kreeg die nodig waren als smoes om de al lang geplande massamoord te beginnen. Natuurlijk gaat de bevolking er dan om roepen.
3. U stelt het omgekeerde, maar de internationale persbureau's leveren de informatie die ik hierboven gaf.
4. U geeft dus de feiten niet juist weer, maar u bent wel 100% zeker van de bedoelingen van Israel en Hamas. Terwijl dat nu juist interpretaties zijn...
5. "Onderhandelen met Hamas heeft geen enkele zin". Hoe kan men dat weten? Hamas heeft onmiddellijk nadat ze gekozen waren een 10-jarig bestand aangeboden met een vredesproces op basis van de grenzen van '67. Dat is een geweldige concessie. Israel kreeg in 1948 "van de wereld" ruim de helft van wat nu Israel, Gaza en Westelijke Jordaanoever is. Sindsdien heeft het dat gebied met veroveringen en landjepik uitgebreid tot 78%. Niet eerlijk, maar Palestijnen zijn de ellende zo zat, dat ze er mee willen leven. Maar Israel is geen besprekingen begonnen, nee, ze begon een boycot.
Hamas heeft met het bestand laten zien dat ze bereid en in staat is zich aan afspraken te houden.
6. "Hamas heeft nooit enige serieuze bereidheid getoond tot de twee-statenoplossing". Zie hierboven. Of u heeft niet goed opgelet (selectief in de keuze van persbureau?) of - erger - u liegt. Ik ga maar uit van het eerste. Als iedereen in je omgeving hetzelfde persbureau napraat, of je zit in de Israelische informatiestroom, dan ga je inderdaad geloven dat het waar is.
Een krant is ervoor om ontwikkelingen te volgen. Deze serieuze belangstelling was de eerste regeringsdaad van Hamas! Maar - en dan maak ik een interpretatie, maar wel op grond van een reeks feiten - Israel wil geen rechtvaardige vrede. Israel gaat door met de bouw van de muur, koloniseert meer land, en is niet van plan iets van dat gestolen land terug te geven.
Vrede moet je juist sluiten met een vijand. Hamas, en niet het corrupte en collaborerende Fatah, is de partij die enorme Palestijnse consessies kan verdedigen bij de Palestijnen. Maar dan moet het wel een rechtvardige vrede zijn. Capitulatie, 90 of 95 % voor Israel, DAT is geen vrede. Ik ben geen vorstander van islamisme. Maar ik respecteer het volgende. Na 60 jaar alleen maar verslechtering van hun situatie hebben de Palestijnen voor deze partij gekozen in de hoop op een betere toekomst.
Ik ben een eenvoudig mensenrechtenactivist, geen wetenschapper. Alle feiten die ik hierboven noem, en die lezers van het Friesch Dsgblad misschien schokkend of leugenachtig zullen vinden, zijn eenvoudig te controleren.
Ergens in uw commentaar komt het woord "cynisch" voor. Ik vind het cynisch als de wereld erbij staat te kijken hoe anderhalf miljoen mensen worden uitgehongerd en geterroriseerd, en niks doet. Vrienden van Israel moeten Israel naar de onderhandelingstafel dwingen. Met Hamas.
En kom nou niet weer aan met de oude tekst van het Hamas-statuut. Pak het onderhnadelingsaanbod aan. Ben Goerion heeft ooit gezegd: Zodra het leger van Israel sterk genoeg is, jagen we ALLE Palestijnen weg uit het gebied. Daar gaan we Israel toch ook niet aan houden?
Ik verzoek de redactie deze tekst ook in de papieren versie van het Friesch Dagblad te plaatsen. Als ingezonden artikel. Fennie Stavast, Groningen - donderdag, 8 januari 2009
Geachte redactieleden.
Sinds 27-12-08 woedt er in en rondom de Gazastrook een militar konflikt wat de kenmerken van een echte oorlog heeft.
Elke oorlog is een ontzettend feit! Elk onschuldig slachtoffer daarvan is er een te veel. Ik neem aan dat we het daar allemaal over eens zijn.
Ook ik betreur de vele slachtoffers die er tot nu toe zijn gevallen, zowel in de Gazastrook als ook binnen Israël.
De inhoud van het hoofdartikel van 02-01-09 in de papieren krant en de strekking daarvan sprak mij aan.
Ik was verheugd dat de redactie van het 'Friesch Dagblad' de Israëlische aanval op Hamas van alle kanten belicht.
Het in het hoofdartikel aangehaalde item van de doelstelling van Hamas, wat stelt dat de strijd van Hamas tegen Israël boven het welzijn van de Palestijnse bevolking wordt geplaatst, kent mijn instemming.
Dat wil zeggen, persoonlijk ben ik ook van mening dat deze aanval vanuit Israël bedoeld is als signaal om de eigen Israëlische bevolking veilig te stellen. En dus niet bedoeld als een verkiezingsitem.
Ook ik ben van mening dat we hier te maken hebben met een geweldsspriraal die geen einde kent totdat een van de beide partijen moe geworden is.
Naar ik vrees zal dat op den hele lange duur het land Israël zijn.
Immers, zij, de Israëli's verliezen mondiaal meer en meer krediet.
Over de oorzaken daarvan kunnen we lang praten. Het kan misschien liggen aan de eenzijdigheid waarmee heel veel media dit konflikt belichten ten nadele van Israël.
Ik wil daarom duidelijk laten weten dat ik blij ben, dat het Friesch Dagblad op vrijdag 02-01-09
uiterst genunanceerd dit konflikt heeft benaderd en vanuit die houding heeft toegelicht. Tjalling Tjalsma, Snits - maandag, 5 januari 2009
|
