De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Regiomaandag, 15 december 2008

De Zonnebloem in Drachten sluit het jaar af met een etentje
Omgaan met levenswijze mensen verrijkt leven

Drachten – Met een maaltijd sloot de Drachtster afdeling van de Zonnebloem zaterdag een jaar af van samen optrekken tussen vrijwilligers, ouderen en Friezen met een fysieke beperking. ,,De helper en de geholpene zijn rijker geworden.”

Door Wouter Smilde.
Dik honderdtwintig bezoekers zwermen zaterdag op de onderste verdieping van het Van der Valk hotel in Drachten rond de eetzaal. Veel ouderen, mensen in een rolstoel en hun ‘maatjes’: de mensen die hen afgelopen jaar geregeld bezochten of hielpen bij uitjes, om zo wat minder eenzaam of onthand te zijn.
Afdelingsvoorzitter Stans Hes heeft het er maar druk mee. Vooral rond vijven, als de stamppot op is, en een parade van taxi’s en auto’s alle gasten weer huiswaarts moet brengen. ,,Maar”, lacht ze ,,onderhand ben ik wel wat gewend.” Busreizen, boottochten, bingo-avonden, toneelvoorstellingen; noem een evenement, en Hes heeft het al eens in goede banen helpen leiden voor de groep.
Vandaag is een bijzondere dag, omdat het zo dicht op de kerstdagen en de jaarwisseling is. ,,Dit is, zeg maar, ons december-extraatje voor de mensen. Voor sommigen is dit de enige feestelijkheid die ze rond de Kerst hebben. Vaak geeft de familie een eigen invulling aan de kerstdagen en dan wordt de oude of beperkte moeder of oom niet uitgenodigd. Dat is maar lastig.”
Bovendien kunnen de mensen met een handicap ook niet zo makkelijk zelf even winkelen en hun huis versieren of aardigheden voor anderen kopen. ,,Dit haalt hen uit hun isolement.” Wat de vrijwilligers voor de groep doen, is echter geen eenzijdig liefdewerk, waarschuwt Hes. ,,Andersom worden wij ook rijker van het omgaan met de groep”.
Haar eigen verhaal illustreert dat. Hes werd tien jaar geleden vrijwilliger bij de Zonnebloem, na een loopbaan in de jeugdzorg. Een van de mensen die ze bezocht, was een oudere dame van over de tachtig. Iedereen sprak haar aan als ‘mevrouw’. Maar na een poosje vroeg ze aan Hes: ,,Stans, wil jij mij misschien bij mijn voornaam noemen?”
Hes: ,,Dat was een enorme eer. Het deed me als persoon goed om zoveel vertrouwen te krijgen. Daarbij: zij had zoveel levenswijsheid waarvan ik kon profiteren. En toch wilde ze me aanspreken op basis van gelijkwaardigheid.”
Eén van de mooiste uitjes van het afgelopen jaar was voor veel van de ouderen de boottocht vanuit Grou. Hes: ,,Dan zitten ze allemaal op het bovendek met elkaar te babbelen. Helemaal onder de mensen. En dan wijzen ze naar de kant: ‘daar was vroeger dat en dat, weet je dat nog?’”
,,Best vaak blijken ze dan ineens, via via, een kennis te hebben, of familie van elkaar te kennen. En met elkaar tekenen ze weer die tijd uit waarin ze jonger waren. Dat maakt die boottochten heel vrolijke middagen.”
En ja: er zijn ook bingodagen voor de groep. ,,Ik weet dat het jongeren niet zo aanspreekt hoor. Dat geeft ook niks. Voor heel veel ouderen is het hartstikke leuk. Het is een keer gebeurd dat twee jongere dames, van rond de veertig, de uitnodiging verkeerd hadden gelezen en per abuis bij de bingo-middag binnenstapten. ‘He bah, bingo’, zeiden ze. Tegelijk wilden ze het voor anderen niet bederven. ‘Dan gaan jullie toch lekker theedrinken in de stad?’ stelde ik voor. Kijk: het gaat niet om de activiteit, maar om het samen optrekken. Dat doet goed.”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties