Leeuwarden - Met een staand gezongen Frysk folksliet is de herdenkingsdienst voor gedeputeerde Anita Andriesen gistermiddag afgesloten. Het was een bijzondere dienst in de Grote of Jacobijner Kerk in Leeuwarden, waarbij het strijdlied van de arbeidersbeweging de Ynternasjonale werd afgewisseld met popmuziek en kerkelijke liederen als Blijf mij nabij en Eens als de bazuinen klinken. Het was een dienst precies zoals de woensdag overleden Andriesen het had gewild.

De belangstelling was groot. De Grote Kerk was te klein voor de bijna elfhonderd gasten. Zevenhonderd bezoekers woonden de dienst in de kerk bij, terwijl in het Natuurmuseum en in de Waalse Kerk nog eens respectievelijk driehonderd en honderd mensen de herdenking via beeldschermen volgden. Iedereen leefde mee met man en soulmate Sytse Keizer, hun drie zoons Remco, Anne Peter en Friso, moeder F. Andriesen-Miedema en de zussen.

Voor de ingang van de kerk was ’t Bildts Roasy geparkeerd. Aan het rode autootje, een nieuwe Kia, was altijd te zien waar Andriesen in de provincie was. ,,Ze was overal aanwezig. Altijd de laatste die na een bijeenkomst om half twaalf in haar autootje stapte”, zei gewestelijk PvdA-voorzitter Bertus Mulder.

Rotsvast geloof Voor de kist met haar stoffelijk overschot stond een wandtegel met de spreuk: ‘hjoed of moarn is it safier’ rondom een hand van een arbeider. Andriesen combineerde socialistische idealen met een rotsvast geloof in leven na de dood, zo werd gisteren duidelijker dan ooit. ,,Anita beleefde Gods aanwezigheid in de roeping die op haar weg kwam zich in te zetten voor onze provincie, voor de zwaksten en voor de natuur”, zei dominee Netty de Jong in de overdenking, die op verzoek van Andriesen was gebaseerd op Psalm 23, De Heer is mijn herder.

En: ,,Er waren voor Anita geen twee werelden: de wereld van haar geloof had alles te maken met haar dagelijks bestaan.” Oud-gedeputeerde Bertus Mulder vertelde daarover: ,,Toen ze in 1995 lid werd van de Statenfractie was ze actief in de gereformeerde kerk en tegelijk voorzitter van de PvdA op het Bildt.”

Commissaris van de Koningin John Jorritsma vertelde dat hij in de korte tijd dat hij in Fryslân werkzaam is, door een paar intense gesprekken nauw bevriend is geraakt met Andriesen, ,,de rode koningin van Fryslân”. ,,Fryslân rouwt, rouwt samen om de vrouw die ons inspireerde en aanzette tot energie”, zei hij.

Dat Andriesen een brok levenslust en energie was, maakte ook Siepie de Jong duidelijk, die negentien jaar met haar in de Waddenadviesraad zat. ,,Anita was altijd en overal de gangmaker, zonder drank te gebruiken”, zei ze.

,,Anita wou feul, feul te feul, soms te feul”, zei secretaresse en vertrouwelinge Willy Steen. In het Bildts, want nog meer dan moeder van Fryslân was Anita ,,in Bildts maisy”. Ook was zij, een control-freak. ,,Een Bildts woord, als het aan Anita had gelegen”, zei oud-gedeputeerde Sicko Heldoorn. Een control-freak met altijd aandacht voor het persoonlijke.

The Rose van Bette Middler klonk aan het begin van de dienst volgens de wens van Andriesen, haar man Sytse had daarvoor Somewhere van Within Temptation laten horen.