Ameland haalt dan het beste in je naar boven, bevestigt Rob Barel, als hij de internationale concurrentie de les leest. Precies 24 jaar nadat de vijftigjarige ambassadeur van deze sport zijn eerste Europese titel binnen haalde, laat hij zich in Nes kronen tot de kampioen van 2008. Na twee uren en ruim bijna 38 minuten wordt hij op anderhalve minuut gevolgd door de Belg Paul Embrechts en de Fin Mikko Vastaranta.

Bij de vrouwen moet de concurrentie blij zijn dat Ingrid van Lubek er volgend jaar niet meer bij is om haar titel te verdedigen. De 37 jaar geleden op Texel geboren Hilversumse gaat nog één keer flink tekeer. Het lukt de Zwitserse Sibylle Matter en Judy van den Berg uit Hippolytushoef heel even om in het spoor te blijven, maar komen drie minuten later binnen voor zilver en brons. Van Lubek laat na de huldiging weten dat het waarschijnlijk haar laatste wedstrijd was. ,,Ik vind het nu tijd om een gezinnetje te stichten.”

De winnares kan het best uit de voeten op het loodzware parcours. ,,Ik kom van Texel en dan weet je wel hoe je door het zand moet fietsen”, zegt Van Lubek. Toch staat zij er zelf een beetje versteld van dat ze kon winnen. Ze blijkt nauwelijks hersteld van de hele triatlon veertien dagen eerder in Almere, waar ze verraste met een vijfde plaats.

Terwijl de mannen een diepe buiging maken voor Rob Barel en de aanstormende jeugd uitgeteld in het zand ploft, laat de atleet uit Overberg weten dat de concurrentie voorlopig nog niet van hem af is. ,,Ik wacht er op dat ik een pak voor de broek krijg. Dat moment komt nog maar niet. Nee, ik ben er niet bang voor, juist daarom ga ik nog zolang door”, lacht Barel, als het Wilhelmus voor de zoveelste keer in zijn indrukwekkende loopbaan voor hem heeft geklonken.

Heel even dacht hij dat hij niet meer mee deed voor een podiumplaats, bekent hij. Toen de elite in deze sport vanaf de veerdam bij Nes de golven in de Waddenzee trotseerde, moest Barel veel terrein prijsgeven. ,,Het zwemmen was gewoon waardeloos. Ik kon me door de hoge golven moeilijk oriënteren en dacht dat mijn kansen verkeken waren.”

Barel stapte als vierde op de fiets en toen hij dan ook nog eens hard onderuit ging op een schelpenpad, leek zijn tijdperk voorgoed voorbij. Met een achterstand van een ruim drie minuten op de Fin Mikko Vastaranta en regerend nationaal junioren kampioen Tim Dullaart uit Sittard steeg het adrenalinepeil en begon Barel samen met Johan Neevel uit Wezep aan een indrukwekkende inhaalrace. Tegen de harde oostenwind in maakten de twee uit het Nederlandse team op het strand tussen Hollum en Buren de achterstand goed.

,,Het was een puur Hollandse race, met wind en ploegen door het rulle zand. Dat ligt mij wel. Ik heb nu drie keer gewonnen op Ameland, het lijkt mijn wedstrijd”, zegt de winnaar. Barel weigert toe te geven dat dit eigenlijk wel een mooi moment is om een punt achter het wedstrijdgebeuren te zetten. ,,Ik ga heel relaxed met de sport om. Ik doe niet zoveel wedstrijden meer en doe mezelf nog maar heel af en toe pijn. Ik hoef niet beslist meer te winnen en durf nu ook wel te verliezen.”

Intussen is Tim Dullaart weer op verhaal. De 19-jarige Limburger kwam als tweede uit de zee, maar gaf een kwartier toe op de 31 jaar oudere winnaar. ,,Het fietsen was voor mij een lijdensweg”, puft de student lichamelijke opvoeding, die de Olympische Spelen van 2012 als doel heeft. De dertiende plaats op het EK voor junioren was nog geen garantie dat hij ook op de dubbele afstand voluit kan gaan. ,,Mijn seizoen was al geslaagd en ik wilde in deze wedstrijd ervaring opdoen. Dat is gelukt. En ík weet nu dus ook dat Rob Barel een klasse apart is.”