De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Hoofdartikelvrijdag, 29 augustus 2008

Kraakverbod...
Het CDA, de ChristenUnie en de VVD willen een verbod op het kraken van leegstaande panden. Volgens een initiatiefwet van deze partijen moet iemand die een huis kraakt daarvoor ruim twee jaar celstraf kunnen krijgen. Daarnaast willen de partijen gemeenten het recht geven om er in overleg met de eigenaar voor te zorgen dat een pand binnen negen maanden een alternatieve bestemming krijgt. Een gemeente kan op deze manier de leegstand van kantoren, winkels en woningen tegengaan.
In de jaren zeventig werd de kraakwet in Nederland ingevoerd. Een pand dat langer dan twaalf maanden leegstaat, mag sindsdien in gebruik worden genomen door krakers. Het enige illegale aspect aan de kraak is de braak. Alleen als krakers op heterdaad worden betrapt tijdens het openbreken van het pand, zijn zij stafbaar. Pas als een eigenaar van een pand kan aantonen dat hij het pand dringend nodig heeft voor eigen gebruik, worden krakers verzocht te vertrekken.
Het wetsvoorstel om kraken te verbieden kan niet op veel sympathie rekenen in de grote, door linkse partijen gedomineerde gemeenten. Politici in de grote steden wijzen erop dat de huidige kraakwet gemeentebesturen helpt om speculatie tegen te gaan. Krakers zijn in deze optiek een verlengstuk van het gemeentebestuur. Ze fungeren als een stok achter de deur om eigenaren van panden onder druk te kunnen zetten. Behalve het kraken hebben gemeentebesturen namelijk nauwelijks middelen om eigenaren van panden aan te pakken. Bovendien wijzen ze erop dat er in veel steden nog steeds woningnood bestaat. En is de kraakwet niet ooit ingesteld om succesvol de woningnood te bestrijden? Verder wijzen ze erop dat huiseigenaren er in het nieuwe wetsvoorstel te makkelijk van af komen. Ze hoeven slechts met gemeenten te overleggen. Maar gemeenten hebben nauwelijks machtsmiddelen om resultaten van dit overleg af te dwingen.
...en rechtsorde
Nederland is een van de weinige landen waar kraken is toegestaan. Dit is een van gevolgen van de geestelijke wind in ons land die waaide in de jaren zeventig en tachtig, waarin libertijnse opvattingen de overhand kregen. Ook andere gewoonten, zoals het gedogen van softdrugs, konden ontstaan in hetzelfde geestelijke klimaat.
In het buitenland bestaat grote huiver om kraken te legaliseren, omdat het een fundamenteel onderdeel van de rechtsorde aantast: het beschikkingsrecht over bezit. Dit recht is een van de belangrijkste steunpilaren van de economische orde: het zorgt voor zekerheid en biedt een basis voor allerlei transacties. Als eigenaren hun bezit zomaar kunnen kwijtraken, dan stelt die basis niet veel voor.
Aanleiding voor het komende wetsvoorstel is dat er nauwelijks meer sprake is van woningnood. Kraken is tegenwoordig een manier om gratis aan fraaie woonruimte te komen, zonder daarvoor eerst de plaats op de gemeentelijke wachtlijst af te hoeven wachten of personen die bovenaan die lijst staan die woonruimte aan te bieden. Veel gekraakte panden zijn fraai, monumentaal en centraal gelegen. Leegstaande panden buiten het centrum van de grote steden worden zelden gekraakt. Kraken is dus niet meer het bestrijden van een maatschappelijk probleem, maar een vorm van diefstal geworden.
Een ander aspect van kritiek betreft het politieke karakter van de kraakbeweging. Een deel van de krakers wordt ervan verdacht met hun acties een anarchistische omslag van het staatsbestel te bewerkstelligen, het recht van eigendom te verwerpen en een verandering van de stijl van leven en het economische systeem na te streven, waarbij de woningproblematiek slechts als middel zou worden gehanteerd. Zij verwerpen het gezag van wet en overheid.
Tegelijkertijd lijkt het idealisme bij een ander deel van de krakers te zijn verdwenen. Het beroep op de woningnood is strijdig met het wijdverbreide gebruik van sommige krakers om panden niet te onderhouden of zelfs te vernielen. Bovendien wordt tegenwoordig bij wettelijk gelaste ontruimingen vaak geweld gebruikt, van het aanleggen van boobytraps tot het belagen van politiemensen met allerlei projectielen. Verder worden kraakpanden steeds meer bevolkt door buitenlandse jonge mensen, die geen idealistische motieven hebben maar ‘een paar jaar Amsterdam’ beschouwen als een mooie manier om levenservaring op te doen.
Er zijn redenen genoeg voor een kraakverbod. De belangrijkste daarvan is het bevorderen van een stabiele rechtsorde. De Kamer zou er echter goed aan doen een aantal aspecten van het wetsvoorstel nog eens tegen het licht te houden. Met name de positie van gemeentebesturen ten opzichte van eigenaren van panden moet goed worden verankerd. Die positie is nu te zwak. Het vrijblijvende overleg zoals dat in het wetsvoorstel is geformuleerd, is een beslist onvoldoende basis om stevig beleid te kunnen uitvoeren. Maar als dit zwakke punt kan worden gerepareerd, staat niets het invoeren van een kraakverbod in de weg.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties