,,Ik verveel me”, zegt een meisje van een jaar of vijftien tegen twee andere meisjes. ,,Er is hier niks te doen.” De andere twee knikken, en constateren somber dat er in de gemeente het Bildt geen enkele gelegenheid is om lekker te feesten of leuke jongens te ontmoeten. ,,Iemand zou daar eens wat aan moeten doen. Dit is echt ongelofelijk saai.”

Het is de openingsscène van de dvd waar de gemeente om had gevraagd. Die had de keus tussen een enquête onder alle jongeren, of een film door een kleine groep. De keus viel - ook na goede ervaringen in Harlingen - op het laatste.

De jongeren kozen hun onderwerpen zelf uit, en met opvallend veel zelfvertrouwen en hier en daar een knipoog rolde daar een interessante film van een uur uit. Het begint met de saaiheid van het Bildt, en gaat over in een discussie over de hangketen. Voor de jeugd van Sint Anne blijkt de teenage-party - eens per maand in TDF in Berlikum - het hoogtepunt op uitgaansgebied. Voor de een is de rest van de tijd een keet het toevluchtsoord, voor de ander het jeugdhonk in Sint-Annaparochie.

Burgemeester Van der Werf bekent in de film dat hij zich wat schaamt voor die keten in zijn gemeente. Dat was tegen het zere been van Klaas, die zelf een keet runt op het terrein van zijn ouders. ,,Drugs zijn hier niet, we drinken hier wel bier, maar we maken niet te veel lawaai, en er gaat ook weinig stuk.” Dat Van der Werf zijn conclusies getrokken heeft zonder in de keet van Klaas te zijn geweest, vindt hij oppervlakkig. ,,De burgemeester is uitgenodigd.”

Een deel van de jongeren in de film is juist nog nooit in het vernieuwde jeugdhonk geweest. Anderen kennen het wel, maar kiezen toch voor de keet. Benthe: ,,Ik kom in beide, maar in de keet kun je je eigen gang gaan. Daar zitten we weekends, en dan is het toch meer feest.”

Een ander onderwerp is het maken van een SOP (een sportontmoetingsplaats). Het lijkt de jongeren wel wat om een plek te hebben in het dorp waar zonder lidmaatschap gesport kan worden, liefst inclusief een skatebaan. In de film doen ze zelfs twee suggesties voor een goede locatie, het liefst op het trapveldje naast Ons Huis.

Maar los van deze materiële wens is er vooral ook de vraag om voor beslissingen ook met de jongeren zelf te gaan praten. ,,We verwachten dat er nu veel meer in de gemeente gaat gebeuren voor jongeren. En vooral ook dat ze ons nu meer gaan betrekken bij wat er gebeurt”, zegt Lion Beekman, die in 3 vwo zit op de Ulbe van Houtenschool.

Lion is geregeld te zien in de film, en heeft ook meegewerkt aan het scenario. Wat haar tegenviel, was dat er tussen het bedenken en filmen en het eindresultaat nog zoveel technische handelingen zaten. Het afmonteren nam heel veel tijd. ,,Dat is eigenlijk verkeerd ingeschat”, vindt ze.

Het eindproduct mag er in elk geval wezen, en de gemeente heeft het inzicht in de leefwereld van de jeugd waar ze om vroeg. De vraag is wat er verder gebeurt. Lion: ,,Hier moeten ze wel wat mee. Anders hebben we het allemaal voor niets gedaan.”