Surhuisterveen - Er zijn dorpen met zesduizend inwoners waar maar één voetbalclub is, zoals in Buitenpost. Er zijn er ook waar er nog twee zijn, zoals in Surhuisterveen. Dit jaar bestaat die situatie daar een halve eeuw, getuige ook de naam van zaterdagtweedeklasser ’t Fean’58. Diens moederclub is voetbalvereniging Surhuisterveen, actief in de zondag vierde klasse C. Van aftakeling, zoals bij sommige andere zondagclubs, is geen sprake. ‘Jong’ is daarbij het sleutelwoord, zowel op bestuurlijk als op sportief vlak.

Wie op sportcomplex De Ketting voorbij loopt aan de accommodatie van ’t Fean’58, komt als vanzelf terecht bij die van buurman Surhuisterveen. Een oranjegekleurde tribune - zo’n vijftien jaar geleden overgenomen van SV Urk - dient als blikvanger op het complex van de vierdeklasser.

Verwacht in de bestuurskamer van Surhuisterveen geen gepensioneerde lieden die uit pure clubliefde maar bestuurslid blijven omdat niemand van de jongeren het stokje wil overnemen. Deze club kent een in verhouding jong bestuur, met een voorzitter van ‘slechts’ 40 jaar, bezig aan zijn eerste seizoen. Zijn naam: Henk Leu Huitema.

,,En it foldocht my hiel bêst”, klinkt het tevreden. Ex-voorzitter Albert Helfrich zat dik twee decennia lang in het bestuur, maar ‘last’ heeft Huitema niet van hem. De nieuwbakken preses lacht: ,,Helfrich wit fansels in soad en dat komt ús wol ris goed fan pas.”

Nee, in Surhuisterveen geen ‘Riemer van der Velde-achtige’ praktijken met een ex-voorzitter die achter de schermen toch nog wel wat invloed kent. Helfrich, op deze bewolke zondag aandachtig toeschouwer bij het duel tegen Boornbergum: ,,Ik fiel my noch wol belutsen, it is myn klupke. Mar ik ha no ek ris tiid foar oare dingen.” Zoals fietsen. Hij heft de vinger. ,,Pas op: ik sil oer in pear wike de Amstel Gold Race fytse. En dan moat ik fansels al oefenje.”

Een nieuw geluid binnen de clubleiding. Het past bij een nieuw tijdperk. En daarvan is sprake. Want met het samenvoegen van de juniorenteams van ’t Fean’58 en Surhuisterveen gebeurde iets dat lang ondenkbaar was, maar mettertijd steeds logischer werd. Onderlinge rivaliteit of oud zeer is er niet of nauwelijks nog en getooid in wit-zwart tenue, onder de noemer Feanstars, timmert jeugdig voetbaltalent van beide clubs voortaan gezamenlijk aan de weg.

Huitema: ,,We hiene beide gjin A-junioaren mear en de jeugd byinoar dwaan blykt in goed beslút. It befalt ús as Surhústerfean teminsken hiel goed. Kinst de jeugd sadwaande miskien dochs langer fêsthâlde as lid fan ’e klup.”

Waar veel zondagclubs in de ‘nederklets’ zitten wat betreft het ledental - streekrivaal Harkema Opeinde heeft bijvoorbeeld geen A- en B-junioren meer - is volgens Huitema het Feanster ledental stabiel. De tijd dat de club nog zes seniorenteams kende is weliswaar verleden tijd, maar houdt de aanwas van jeugd houdt de hoop op een mooie toekomst levend.

Het is dit seizoen ook terug te zien in menig basisopstelling van trainer Simon Neef. Een middenveld met een gemiddelde leeftijd van 18 jaar; bij Surhuisterveen is het geen uitzondering. En dan zijn twintigers als Wichard Cuperus (28) of Mark-Jan Nijboer (26) ineens routiniers. ,,Sa no en dan bin ik yn it fjild de op ien nei âldste spiler fan de ploech (na de 39-jarige Harmen de Roo, GB). Dat is wol hiel apart, want sa âld bin ik no ek wer net”, glimlacht Nijboer na het duel tegen Boornbergum.

Surhuisterveen wint met 2-0, goed voor drie belangrijke punten in de strijd om uit de gevarenzone te blijven. Want degraderen met een jonge ploeg, daar heeft niemand bij de oranje-zwarte brigade wat aan. ,,Mei sa’n jong team moatst net yn de fiifde klasse komme, dan krijst it swier”, beseft Nijboer. ,,Mar it komt wol goed, we bliuwe der wol yn. Gjin soargen.”

Surhuisterveen - Boornbergum’80 2-0 (1-0). 35. René Hoekstra 1-0, 87. Wesley de Vries 2-0.