De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 18 januari

Cultuurmaandag, 17 december 2007

‘Engelen’ boeit voor geen meter
WIGGELE WOUDA
De voorstelling van Burt Lamaker Engelen past niet alleen in de tijd van het jaar, maar ook perfect in de hausse van de vele engelachtige meditatiecursussen en zingevingbijeenkomsten. Je kunt geen boekhandel binnenlopen of je wordt geconfronteerd met esoterische titels als De engel in jezelf of Het orakel van de engelen. Wat dat aangaat, heeft hij een neus voor de tijdgeest. En het valt te prijzen dat hij zich met zo een onderwerp niet alleen kwetsbaar opstelt, maar ook dat hij er een theatervoorstelling van maakt.
Alleen, de hele voorstelling mist een overtuigende inhoud die je aan het denken zet of op een andere manier boeit en raakt. Het verhaal van de aartsengel Uriël, een cherubijn die aan de poort van de tuin van Eden met een brandend zwaard Adam en Eva eruit heeft gebonjourd, is als basisverhaal hartstikke interessant en je kunt er vele lagen van betekenis mee metselen. Maar dan moet je het wel kunnen vertellen. Daar schort het aan bij Burt Lamaker. Aardige jongen, maar op het toneel heeft hij met zo een voorstelling niets te zoeken, omdat hij het vertellen van een verhaal domweg niet beheerst. Dat leidt er toe dat je je dood verveelt bij deze voorstelling en alleen maar naar het toneel kijkt omdat hij een bloedmooie danseres in zijn team heeft zitten, die gracieus met ‘essentiële oliën’ nog ietwat van een serene sfeer de zaal in slingert. En als zij het niet doet, vind je achter in de zaal elektrische geurverspreiders. Uche, uche!
Het thema van deze voorstelling is de zoektocht van Uriël naar een andere eindbestemming, omdat zijn taak als beschermengel van het paradijs erop zit. Hij is met pensioen, zegmaar. En in die zoektocht horen we het ene verhaal na het andere. Maar alle verhalen ten spijt, het boeit voor geen meter. Het enige dat nog enigszins voor een glimlach zorgt, is de zweverige spirituele leidster Richobertje van Dam met haar gewauwel in haar Angelic Centre. Maar zelfs deze parodie op dit soort types, wordt zo obligaat uitgevoerd dat je hunkert naar Wim de Bie die dit soort natuurgetrouwe vrouwen zo uit zijn mouw schudt.
Niets in deze voorstelling, met uitzondering van danseres Malwina Kowalska, maakt indruk. De musici spelen allemaal keurig hun partijtje alsof ze van de plaatselijke harmonie zo het podium zijn opgemarcheerd. Er gebeurt echter niets wezenlijks op het toneel. Geen inspiratie, geen theatrale betekenis. Het verhaal zit slecht in elkaar, muziek is bepalend daar waar het ondersteunend moet zijn en Burt Lamaker met zijn voorstelling krijgt het maar niet voor elkaar de click te maken met zijn publiek. Het enige dat deze voorstelling, ondanks de pauze, aangenaam maakt is haar korte duur. Zodoende heb je gelukkig nog wat aan je verloren avond.
Voorstelling: ‘Engelen’ van Burt Lamaker
Plaats: De Lawei, Drachten
Belangstelling: 48 bezoekers

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties