Wie de documentaire An inconvenient truth van de voormalige Amerikaanse presidentskandidaat Al Gore heeft gezien, weet hoe onze aardkloot er over enkele decennia uit gaat zien als wij maar doorgaan met onder anderen het produceren van CO2. Daar word je niet echt vrolijk van.

In de voorstelling Neerlantis van Tg Com.Plot nemen Naná de Graaff en Rosa Knaup in de schaduw van deze documentaire ons mee naar Nederland over een paar miljoen jaar. Ook niet echt iets waarvan je zegt: daar verlang ik naar. Veel water, vreselijke koude, kaalheid en eenzaamheid. Maar toch, aan de einder schemert er iets van een totaal nieuw begin. En dát perspectief werkt toch ook wel weer louterend. Misschien wel verlangend zelfs. (Hoezo defaitisme?)

De voorstelling balanceert op het randje van tekst en demonstratie, waarbij het laatste echt onder de maat is. Twee dames staan aan een klif en kijken in de afgrond. Ze voeren een zinloos gesprek over het verlies van een hond en de hunkering naar een man en mijmeren wat over hun vertroebelde ego’s.

Ze lopen op laarzen die vol met water zitten en gieten bij henzelf een emmer water over het hoofd om de nattigheid nog maar eens extra te benadrukken. Dat was het dan ook wel wat het toneelspel betreft. Dus daar lig je ondanks de onheilstijdingen en dreigende ondergangsboodschappen niet echt wakker van. Sterker nog, je suft zo nu en dan ook even weg.

Maar wat de voorstelling zeker redt, is toch de tekst. Daarin zitten gedachtes en talige ontrafelingen van een problematiek die je wel even aan het denken zetten. Het op zoek gaan naar het zogenaamde negatiemoment waarin je alles negeert en van daaruit hunkert om totaal opnieuw te beginnen, is prettige en voedzame brandstof voor je hersenen. Of zoals zij het noemen: herbeginnen. Een gelukzalige leegte. Een soort tsunami, zondvloed, die alles schoon spoelt en ons de kans geeft om het nog eenmaal te proberen. Nog eenmaal een volmaakt strand, hemel of een perfect gevormde schelp te zien in een schone planeet. Maar ja, dan wordt de blik weer op een man gericht en begint eigenlijk het gedonder weer van voor af aan. (Hoezo defaitisme?)

Tg Com.Plot is een theatergroep die de grote actuele vragen niet mijdt. Dat is volop te prijzen ook al is de belangstelling voor hun soort toneel gering. Kennelijk hebben ze nog geen ideale en toegankelijke vorm gevonden in hun theaterbestaan die zo een inhoud optimaal kan vertalen. Hun toneelvoeringen zijn dan ook meestal ongemakkelijk en schuren tegen het cryptische aan. Zo ook Neerlantis dat eigenlijk ten onder gaat aan gebrek aan vorm. Maar misschien is dat ook wel weer symbolisch als je kijkt hoe wij als CO2-producenten met deze wereld als vorm omgaan.

Voorstelling: ‘Neerlantis’ door Tg Com.Plot

Plaats: De Harmonie, Leeuwarden

Belangstelling: 20 bezoekers