De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 23 april

Cultuurdinsdag, 13 maart 2007

.De illusie van het romantische platteland
ELLEN STIKKELBROECK
Stadse mensen hebben een romantisch beeld van het platteland. Er heerst een verlangen om buitenaf te wonen, maar ondertussen kan men de stad niet loslaten. De ‘stadsen’ nemen niet deel aan het dorpse verenigingleven en gaan nog elke dag terug naar de stad om te werken. Dat is het beeld dat wordt geschetst in het drieluik Leeuwarden Retour dat morgen in première gaat.
,,De voorstellingen zijn geïnspireerd op De drie zussen van Tsjechov, waarin drie zussen naar de stad verlangen, maar er niets aan doen om daar ook werkelijk te komen”, zegt vormgever Kees Botman van Bedenkers en Uitvoerders van Ongewone Gebeurtenissen (BUOG) die de voorstelling samen met de stichting Performance Paviljoen hebben bedacht. ,,We hebben dat idee alleen omgedraaid naar een verlangen naar het platteland, zoals je dat in Fryslân ziet.”
Leeuwarden Retour speelt zich af op drie plekken langs drie spoorlijnen. ,,Die staan symbool voor de verbindingen tussen stad en platteland.” Bezoekers van de voorstelling reizen met de trein naar de speellocaties in Jellum, Hatsum en bij Groene Ster. Het idee voor de voorstelling ontstond een aantal jaren geleden. ,,Pieter (Stellingwerf, regisseur van BUOG, red.) en ik hadden al eerder het idee om iets met de verbindingen in Fryslân te doen. Wij hebben er zelf namelijk mee te maken. Pieter woont in een dorp, maar komt bijna elke dag naar de stad om hier te werken. En ik woon in Leeuwarden, maar trek soms juist naar het platteland. We ervaren buiten de stad een vijandigheid naar de stad toe, terwijl het ondertussen overdag leeg is op het platteland, omdat mensen naar de stad zijn om te werken. Dat is een interessant gegeven, dat wij in het drieluik signaleren, zonder dat we er een belerend verhaal van willen maken.”

Dans

In een boerderij in Hatsum, vlakbij het station van Dronrijp, vindt een dansvoorstelling plaats onder regie van Ingrid Stoepker. ,,Drie stadse meiden vinden het platteland geweldig. Ze gaan daar op zoek naar boeren, vinden die en er komt liefde in het spel. Maar zodra de meiden moeten werken en aardappels moeten sorteren, verlangen ze terug naar de stad. Hun beeld van het platteland was een illusie.”
Het tweede deel van het drieluik vindt plaats bij Jellum. ,,We hebben speciaal voor de voorstelling een perron gemaakt, waar de trein van Leeuwarden naar Sneek extra zal stoppen.” In een bus uit 1961 die langs het spoor geparkeerd staat, krijgen bezoekers een combinatie te horen en zien van popmuziek en beelden. ,,Hier hebben twee studenten van de Academie voor Popcultuur aan meegewerkt. De ene heeft de muziek geschreven die in de bus te horen is. De ander heeft beelden gemaakt die ondertussen op een oud wit spoorweghuisje worden geprojecteerd.”, zegt Botman.
In de productie, die is begeleid door Jan Tekstra (muziek) en Frans Krom (regie), wordt het verhaal verteld van drie dochters die met hun vader naar het platteland verhuizen. Wanneer de vader op een dag overlijdt, blijken de onderlinge banden niet zo sterk om samen tegenslagen te kunnen doorstaan. ,,Het is een heel abstracte voorstelling waar de toeschouwers een eigen betekenis aan kunnen geven.”
Het derde deel van Leeuwarden Retour is een komedie in regie van Pieter Stellingwerf. Deze speelt zich af in de kantine van de golfbaan bij de Groene Ster, waar voor de gelegenheid een perron is gebouwd langs het spoor naar Groningen. In de komedie wil de voorzitter van de golfbaan kunstgras aanleggen om zo het Europees kampioenschap golf binnen te kunnen halen. De uitbaatster van de kantine weet echter dat er protesten uit de omgeving zijn, want zo’n golfbaan valt onder de ‘stadse fratsen’ en hoort niet op het platteland. Dan wordt er opeens zoutzuur op de golfbaan gegooid. De vraag is wie dat heeft gedaan. ,,Het wordt een soort van Monthy Python-achtig stuk.”
De drie voorstellingen zijn in willekeurige volgorde te bekijken. ,,We delen het publiek op in drie groepen die vanuit Leeuwarden op en neer naar de locaties reizen. Daarbij maken we gewoon gebruik van de reguliere treinen van Arriva, die dus extra stops zullen maken”, aldus Botman. Het is de bedoeling dat elke groep binnen 55 minuten weer terug is op het station van Leeuwarden, om te kunnen switchen naar een andere trein en dus een andere voorstelling. ,,Arriva heeft ons beloofd zijn uiterste best te doen om alle treinen op tijd te laten rijden. Maar het is natuurlijk nog even afwachten of de planning inderdaad goed gaat.”
Voor het publiek van Leeuwarden Retour hebben de makers nog enkele tips. ,,Voor landelijke types: je kunt gratis je auto parkeren achter het station van Leeuwarden. En voor stadse types: draag laarzen en plattelandskostuum.” Dat laatste is zeker geen grapje, stelt Botman. ,,Nee, dat menen we serieus. Het publiek moet op weg naar de locaties soms een stuk door een weiland lopen en over een sloot stappen, dus die laarzen zijn echt aan te raden.”
Leeuwarden Retour is te zien van 14 tot en met 18 maart. Alleen voor de voorstelling van 18 maart zijn nog kaarten verkrijgbaar.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties