De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 21 mei

Regiodonderdag, 1 maart 2007

Friese zeilmakers doen proef met digitale meetmethode
RUURD WALINGA
Grou - Jarenlang stond het maken van een degelijk tuig bekend als een stukje ambachtswerk, maar wie nog denkt dat de Friese zeilmakers ambachtelijk bezig zijn, heeft het mis. De hightech is helemaal ingeburgerd in de zeilmakerij. Door lasers aangestuurde snijmachines ‘knippen’ haarfijn de zeilen. De komende tijd staan er grootscheepse veranderingen op stapel. De banen worden straks niet meer genaaid, maar gelijmd en het ambtelijk meten van de tuigage gaat helemaal verdwijnen. Tenminste, als de proeven die gisteren in het Aquaverium in Grou werden genomen met digitale meetapparatuur een vervolg krijgen.

Buitenland

,,Of we hier nou op zitten te wachten, weet ik niet”, zegt Harry Amsterdam van De Vries Sails uit Grou. ,,Maar het is wel zo dat ambacht tijd en dus geld kost. En willen we in de toekomst als sector nog iets blijven maken in Fryslân, dan moeten we nu wel vernieuwen. Anders gaat ook ons werk naar het buitenland.”
Veel casco’s van schepen worden al in het buitenland, vooral Polen of Roemenië, gemaakt. Dat is aanmerkelijk goedkoper dan in het Westen. De afbouw en aftimmering gebeurt vaak nog wel in ons land, dankzij toepassing van de nieuwste snufjes.
Om ervoor te zorgen dat de circa tien, vijftien Friese zeilmakers in de toekomst ook nog een goede boterham kunnen verdienen, is de sector bezig om te vernieuwen. Dat kan dankzij een vorstelijke innovatie-subsidie uit Europa.

Camera’s

In het innovatieproject werken het Technologie Centrum Noord-Nederland (TCNN), Syntens (innovatienetwerk voor het midden en klein bedrijf) en vertegenwoordigers van de bedrijfstak (Hiswa) nauw samen. Samen met medewerkers van de Universiteit Twente en de firma Leica, bekend van het maken van meetapparatuur en foto-camera’s, wordt er gewerkt aan digitale meetapparatuur om zeilen te meten. In de bouwwereld wordt al lang met soortgelijk materieel gewerkt en dit werkt enorm kostenbesparend. Dezelfde techniek zou ook toegepast kunnen worden in de watersportbranche, meent Jan Ybema, coördinator bij de Hiswa.
Aldgilles Jorritsma, zeilmaker bij De Vries Lemmer, vraagt zich af of de digitale meetapparatuur wel zoveel sneller is. ,,It sil miskien wat sekuerder wêze en je rinne tenei net mear it risiko dat je in mêst ynklimme moatte om je mjitlint fan boppen te heljen as it los rekke is, mar fierder sjoch ik noch net safolle foardielen”, vertelt Jorritsma. Ook zijn collega Jan Miedema die bij Gaastra Sails in Heeg werkt, is nog niet meteen heel enthousiast. ,,Al stiet it by de klant fansels wol hiel profesjoniel. Even op ôfstân wat gegevens yntoetse en nei in pear sekonden ha je direkt in priisopjefte.”
Volgens André Schatteleijn van Leica gebeurt het opmeten van de oppervlakte van de zeilen tot op de anderhalve millimeter nauwkeurig met de digitale apparatuur. Even de punten bij de gaffel en de giek met een infrarood lichtje op afstand aanklikken en in no time is de oppervlakte bekend. Vervolgens worden de resultaten vergeleken met het ambtelijk meetwerk van Jaap Jongsma van zeilmakerij Molenaar uit Grou.
Het opmeten van een zeil met een meetlint van glasvezel is doorgaans in een half uurtje en hooguit een uurtje bekeken. Het opmeten van buiskappen (dekzeilen) daarentegen is een kostbare aangelegenheid. Het berekenen van de maten van het doek dat moet voorkomen dat er water in de boot komt, kost al gauw een halve tot een hele dag. Dat komt omdat er eerst een buizenstelsel en een mal moet worden gemaakt. De zeilmakers hebben daarom meer belangstelling voor de proef met de drie dimensionale rekenmethode. Miedema: ,,Dat soe ús in soad jild besparje kinne.”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties