De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 24 mei

Achtergronddonderdag, 1 maart 2007

Rusland werpt zich op als tegenwicht

Wat Iran en de Palestijnse kwestie betreft, neemt Rusland steeds meer afstand van de Westerse aanpak. Het hoopt daarmee nieuwe vrienden te maken en een beetje Amerika-pesten kan vanuit Russisch oogpunt nooit kwaad.

NIEK VAN DER MOLEN
Rusland wil een einde aan het internationale, financiŽle embargo tegen de Palestijnse regering. Die wens komt niet alleen voort uit zorg om de nijpende situatie waarin de Palestijnen zich bevinden. Het komt Moskou ook niet slecht uit dat het Westerse beleid wordt ondermijnd.
Hamas-topman Khaled Meshaal was dinsdag in Moskou. Meshaal, die in de Syrische hoofdstad Damascus woont, is de politiek leider van Hamas. Hij heeft binnen zijn radicaal-islamitische beweging meer te vertellen dan Hamas-premier Haniyah die als gematigder te boek staat. Het is niet voor het eerst dat de Hamas-top in Moskou was. Vorig jaar toen in de meeste andere hoofdsteden de leiders van de beweging niet welkom waren, werden ze eveneens hartelijk ontvangen in Rusland. Overigens toen ook tot afschuw van de Tsjetsjeense geloofsbroeders van Meshaal die in hun deelrepubliek bloedig worden onderdrukt door de Russen.
Meshaal sprak in Moskou met de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov die na afloop van hun ontmoeting zei dat Hamas voldoende vooruitgang geboekt om aan de internationale eisen te voldoen die een einde aan de sancties billijken.
Wat Lavrov voorstelt is in strijd met de internationaal overeengekomen aanpak van Hamas. De Verenigde Naties, de Verenigde Staten, de Europese Unie en Rusland (het zogeheten Kwartet, dat het vredesproces in het Midden-Oosten onder de hoede heeft) besloten vorig jaar tot een boycot tegen de Palestijnen, nadat Hamas de democratische verkiezingen had gewonnen. IsraŽl en veel westerse mogendheden beschouwen Hamas als een terreurorganisatie. Ze eisen dat Hamas IsraŽl erkent en het geweld afzweert. Zolang Hamas dat niet doet, wordt het geboycot door de internationale gemeenschap. Moskou doorbreekt nu de internationale solidariteit met de oproep de boycot van Hamas op te heffen.

Uranium

Dat is niet voor het eerst. Ook in de aanpak van de kwestie-Iran neemt Moskou een afwijkend standpunt in. Het regime in Teheran wordt ervan verdacht in het geheim aan een kernwapen te werken. Iran verrijkt ondanks internationale druk al enige tijd uranium. De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft Iran gevraagd op straffe van sancties te stoppen met de verrijking, maar Teheran heeft al duidelijk gemaakt dat niet te zullen doen. Het is Rusland dat als permanent lid van de Veiligheidsraad strafmaatregelen tegen Iran blokkeert. Dat is niet alleen vanwege de economische banden die Iran en Rusland hebben, maar ook omdat Moskou op die manier het Westen kan tegenwerken.
Zonder Rusland was er geen nucleair geschil met Iran geweest. Rusland bouwt sinds begin jaren negentig aan de eerste Iraanse kerncentrale in de zuidelijke plaats Bushehr aan de Perzische Golf. Iran en Rusland zeggen dat de kerncentrale van Bushehr uitsluitend bedoeld is om elektriciteit te produceren. Dat lijkt onwaarschijnlijk omdat het niet logisch is dat het olierijke Iran is aangewezen op dure kernenergie om in de stroombehoefte te voorzien. Bovendien laadt Iran de verdenking op zich verkeerde bedoelingen te hebben doordat het land het nucleaire programma jaren lang in het diepste geheim heeft uitgevoerd terwijl het niet strafbaar is om kernenergie te ontwikkelen.
Terwijl de wereld worstelt met het Iraanse probleem, steekt Moskou geen hand uit om tot een diplomatieke oplossing te komen. Maar omdat Rusland ook niet zit te wachten op een kernmacht aan de zuidgrens, heeft het tot nu toe wel grenzen gesteld aan de hulp aan Iran. De Russen hebben het politiek gevoelige werk in Bushehr verscheidene keren vertraagd onder het mom van technische problemen. Vorige week nog meldde het Russische bouwbedrijf dat de werkzaamheden waarschijnlijk oponthoud zullen oplopen omdat Iran achterloopt met de betalingen. Moskou zou in maart beginnen met de levering van nucleaire brandstof. De centrale zou dan in september worden opgestart. Het is onduidelijk hoe groot de vertraging dit keer wordt en of de Russen daadwerkelijk uranium aan Iran leveren. Het zal er toch een keer van moeten komen.

Onmisbaar

De overeenkomst in de kwesties rond Hamas en Iran is dat Rusland zich in een positie manoeuvreert waarin het voor alle partijen als gesprekspartner dient en onmisbaar wordt voor een oplossing.
Dat in een moeite door de macht van Amerika wordt ondermijnd, komt de Russen ook goed uit. Want de Amerikaanse dominantie op het wereldtoneel is de Russen een doorn in
het oog. President Poetin maakte zich twee weken geleden op een internationale veiligheidsconferentie in MŁnchen erg boos vanwege de ,,gevaarlijke, agressieveĒ manier waarop Washington zijn zin doordrijft. Om tegenwicht te bieden aan die ,,unipolariteitĒ zoekt Moskou nieuwe bondgenoten.
Rusland probeert zijn positie in de wereld te versterken ten koste van vooral de Amerikanen. Dat is Moskouís goed recht, maar het is de vraag of het de internationale stabiliteit ten goede komt. Rusland doet de aanpak van Washington van Iran als hardhandig af, terwijl het diplomatiek geen vinger uitsteekt om tot een oplossing te komen. En dat terwijl er zonder Russische technische hulp nooit een nucleaire crisis om Iran was geweest.
Wat Hamas betreft mag Moskou zich graag voordoen als de onbaatzuchtige, begripvolle en goedwillende bemiddelaar die vrede zoekt in het Midden-Oosten. In werkelijkheid doorbreekt Moskou het internationale front tegen Hamas waardoor een oplossing nog verder weg is.
.
.
.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

achtergrond
Familieberichten
Advertenties