De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Cultuurmaandag, 27 februari 2006

Twee drummers als een tweeling bezig
HESSEL FLUITMAN
Op doktersadvies moest schrijver Jan Wolkers gisteren verstek laten gaan bij het concert van Drummers Double Bill in de Leeuwarder Harmonie. Vorig jaar werd deze tournee al in geprogrammeerd en Wolkers zou niet alleen de gedichten leveren, waarop de composities werden gemaakt, maar hij zou die ook voordragen tijdens het concert. Echter, een tournee van twintig concerten was te veel voor het broze gestel van de bejaarde schrijver. Leeftijd eist zijn tol. Jammer.
Twee drummers in de groep en ook nog de leiders van de ploeg, suggereert veel spierballenvertoon en extraverte uitbarstingen. Niets is minder waar bij slagwerkers Arend Niks en Rob Verdurmen. Ze werken eendrachtig samen. Begeleiden om de beurt, geven elkaar de ruimte en zijn niet te beroerd om zo nu en dan met de armen over elkaar te zitten, om de ander de gelegenheid te geven solistisch bezig te zijn.
In Broodbeleg begeleidden ze de solisten om de beurt acht maten en als je niet keek, hoorde je de overgangen niet. Naadloos. Tijdens het spelen zag je dat ze de taken keurig verdeelden: de één gaf aanvullende accenten bij het drummen van de ander. Dat ging soms zo nauwkeurig, dat de één de roffel en de ander de afsluitende tik speelde. Al met al klonk het alsof er slechts één drumstel stond opgesteld.
Bij een double bill , spelen eigenlijk twee orkesten na elkaar. Hier waren twee kwartetten in elkaar geschoven, zodat je gedurende het hele concert vier blazers naast elkaar had staan. Dat gaf prachtige samenklanken. Bassist Arjen Gorter kon de taken verdelen met gitariste Corrie van Binsbergen. Zij was eigenlijk een vijfde soliste, die zonder problemen ook baslijnen kon trekken. Bij dit achttal was ook een noordelijk accent aanwezig: niet alleen de Friese saxofonist Frans Vermeerssen stond op het podium, er was ook een trompettist uit de noordelijke regionen: George Pancras. Hij stond zijn mannetje naast trombonist Joost Buis en rietblazer Rutger van Otterloo.

Gekke koeienziekte

De muziek varieerde veelvuldig qua maatsoorten. Niet alleen kwamen vierkwarts maten en het walstempo voorbij, er werd ook in vijven gespeeld en volgens mij was de Dans van de Pissebed in zevenen. Mocht dit dier echt op dit nummer gaan dansen, dan zou de verende en spannende muziek hem zonder problemen naar het eind geleiden. De feature van trombonist Joost Buis was nog naamloos. Doordat de beide slagwerkers hun stokken lieten rusten, kon Buis zijn overdenkingen mooi breed uitmeten. Je zou de muziek van Buis Philosophica Trombonica kunnen noemen. Dat benadert zijn spel in dit nummer nog het best.
Indrukwekkend waren de donkere tinten waarmee de veeverbrandingen tijdens de gekke koeienziekte, werden geschilderd. De muziek was bijna filmisch; in de toonflarden van Corrie van Binsbergen zag je de rook en de vlammen dansen. In combinatie met de schrille klanken uit de gestopte trompet en de donkere tonen uit de trombone met plunger van Joost Buis was de vervreemding van die verbrandingen bijna te zien. Huiveringwekkend en prachtig.
Het concert werd opgenomen voor een nieuwe cd van de groep, dus met een beetje geluk kun je dit concert later nog eens naluisteren.
Concert: Drummers Double Bill
Plaats: Harmonie te Leeuwarden
Belangstelling: 62 bezoekers.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties