De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 23 april

Cultuurwoensdag, 16 november 2005

‘The Porcelain Doll’ wint 27ste editie Noordelijk Filmfestival
Filmfestival winnen via telefoon
Ellen Stikkelbroeck
Dat de smaak van een vakjury en die van het publiek soms heel ver uit elkaar liggen. bleek gisteren maar weer eens tijdens de finale van het 27ste Noordelijk Film Festival (NFF) in Leeuwarden. The Porcelain Doll van de Hongaarse regisseur Péter Gárdos kreeg van de vakjury de hoofdprijs toegekend in de interregio competitie. Het festivalpubliek was minder enthousiast: met een gemiddeld cijfer van 5,27 hield de film alleen Zhiguli (3,85 punten) achter zich.
Het was - zoals altijd - een lastige taak waar de jury dit jaar voor stond. In totaal acht films streden in de interregio competitie voor de Matad’or, die bestaat uit een beeldje en een bedrag van 10.000 euro. Het was niet de filmsmaak die de keuze lastig maakte, aldus de Hongaarse regisseuse en juryvoorzitter Ibolya Feteke. Zij en haar collega-juryleden Jannie Langbroek - voormalig filmprogrammeur van de VPRO - en Michelangelo Frammartino - Italiaans regisseur en winnaar van de Matad’or 2004 - delen ongeveer dezelfde smaak in films. ,,Het lastige is dat er niet één film was die zoveel béter is dan de rest.’’
,,We hadden als jury drie nominaties voor de award: Ventod di terra van Vincenzo Marra, The Porcelain Doll van Péter Gárdos en Folie Privée van Johakim Lafosse’’, zei Feteke. Péter Gárdos’ film kreeg uiteindelijk de Matad’or toegekend ,,vanwege de ironische en poëtische manier waarop het verhaal wordt verteld van een dorpsgemeenschap die de geschiedenis kan overleven door zijn eigen humaniteit en gevoel voor humor.’’ Het waren vooral de vernieuwende aanpak van de regisseur en het risico dat hij daarmee had genomen, die uiteindelijk de doorslag hadden gegeven voor de jury.
Feteke roemde festivaldirecteur Anneke van Renssen vanwege het feit dat ze films durft te programmeren die niet mainstream zijn, maar vaak voor een wat kleiner publiek. Ook roemde ze het publiek van het NFF, dat nieuwsgierig genoeg is om dit soort films te komen bekijken. Publiek was er genoeg. Dit jaar zijn er 10 procent meer bezoekers op het filmfestival geweest dan vorig jaar. ,,Ik schat dat we uitkomen op zo’n 26.000 bezoekers’’, aldus Van Renssen gisteravond.

Traditie

De Matad’or kon gisteren niet écht worden uitgereikt aan de winnende regisseur. Het lijkt welhaast traditie dat de winnaar van de interregio competitie niet aanwezig is, terwijl andere competitiedeelnemers wel de reis naar Leeuwarden hebben gemaakt. Gárdos zat gisteravond in Rome. Vandaar dat gedeputeerde Mulder van cultuur de regisseur telefonisch meedeelde dat hij had gewonnen.
Na enig technisch falen - de telefoonverbinding kon niet hoorbaar worden gemaakt via luidsprekers - nam juryvoorzitter Feteke de hoorn van Mulder over om de reactie van haar Hongaarse collega voor het publiek te vertalen. Gárdos had nooit gedacht dat hij zou winnen, want hij is ,,van nature een pessimistische persoon’’. Bovendien was hij niet eens op de hoogte van het feit dat hij een prijs kon winnen, ,,dus ik ben extra blij’’, zo liet de regisseur weten. Met de gewonnen 10.000 euro hoopt Gárdos wat dichter bij de realisatie van een volgend filmproject te komen.
Gárdos was niet de enige afwezige tijdens het filmfestival. Ook de Britse regisseur Kenneth Glenaan liet verstek gaan. Zijn film Yasmin kwam met een gemiddeld cijfer van 8,74 als winnaar uit de bus van de Leeuwarder Courant Publieksprijs. Siebe Annema van de Leeuwarder Courant maakte het nieuws, wederom telefonisch, aan de regisseur bekend. Glenaan, die in Schotland was waar zij vrouw binnen enkele uren zou gaan bevallen, reageerde verrukt en meldde dat dit heel goed nieuws was voor iedereen die aan zijn film had meegewerkt.
Welke film er vandoor zou gaan met de publieksprijs was tot het laatste moment spannend. In drie dagen tijd hadden vijf verschillende films met hoge scores op de eerste plaats in de ranglijst gestaan. Uiteindelijk werd The Constant Gardener tweede met een gemiddelde van 8,62, gevolgd door Hotel Rwanda (8,55), Broken Flowers (8,36) en Merry Christmas (8,28).

Première

Het NFF hield zich dit jaar niet alleen bezig met films. Gistermiddag ging in een besloten voorstelling ook de nieuwe dramaserie van Omrop Fryslân Dankert & Dankert in première. De advocatenserie van regisseur Steven de Jong, met Peter Tuinman in een dubbelrol als Pieter en Jelle Dankert, is gebaseerd op de verhalen van de gebroeders Anker. Gisteren werden de eerste drie afleveringen vertoond, die voor de gelegenheid zijn samengevoegd en bewerkt tot één speelfilm: De Swarte Ingel .
Zoals het een echte wereldpremière betaamt, lag de rode loper gisteren uit bij De Harmonie. Een witte limousine reed af en aan om de hoofdrolspelers als echte sterren naar hun première te brengen. Een klein publiek onthaalde bekende acteurs als Peter Tuinman, Rinse Westra, Rients Gratama en Manouk van der Meulen met een bescheiden applaus, waarna het gezelschap richting filmzaal ging.
Na een optreden van Bert Heering, die live de titelsong van de serie ten gehore bracht, vertelde hoofdredacteur Hans Snijder van Omrop Fryslân hoe hij samen met Steven de Jong boven en bord boerenkool met worst op het idee voor de serie was gekomen. Ze wilden een serie met misdaad, actualiteit en Friese helden. ,,We prevelden bijna tegelijkertijd Anker en Anker.’’
Snijder haalde nog even uit naar staatssecretaris Van der Laan van cultuur die graag meer kwalitatief tv-drama bij de publieke omroep wil hebben. ,,Ze moet ook eens verder kijken dan het Hilversumse’’, aldus Snijder, die erop wees dat de Omrop voor Dankert & Dankert 400 procent minder budget had dan de makers van de advocatenserie Keyzer & De Boer van de KRO.
De eerste drie afleveringen van de serie, die vanaf 22 november is te zien bij Omrop Fryslân, leverden de cast en regisseur De Jong een staande ovatie van het genodigde publiek op. Een publiek onder wie ook advocaat Wim Anker - of was het nu toch zijn broer Hans? - die voor de duidelijkheid even kwijt wilde dat de serie slechts is gebaseerd op zijn kantoor. ,,Het is niet de realiteit. Al die relaties et cetera, zo is het natuurlijk niet echt.’’ Wie niet kan wachten op de televisie-uitzending: deze week draait de filmfestivalversie van Dankert & Dankert in Tivoli in Leeuwarden.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties