De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 21 mei

Geloof & Kerkdinsdag, 15 november 2005

Vrouwenspecial Bethel trekt duizend bezoekers
Een laagdrempelig avondje uit
Drachten – Zo’n duizend vrouwen verzamelden zich zaterdag in het gebouw van de Vrije Baptistengemeente Bethel. De halfjaarlijkse ‘Vrouwenspecial’ werd gehouden: jonge en oudere vrouwen uit heel Fryslân en daarbuiten kwamen naar Drachten om samen te zingen, te eten en naar een toespraak te luisteren. Ditmaal van Anneke Companjen van de jubilerende Stichting Open Doors.
ANNEKE VISSER
Indrukwekkend, vindt Ria Lemmers (68) uit Oldetrijne de vrouwenspecial in de Bethel. Normaal gesproken gaat ze nooit naar een kerk, maar dit wilde ze wel eens proberen. ,,Er hangt hier een positieve sfeer’’, zegt ze. ,,Vooral het gedrag van de jonge mensen in de zaal en op het podium vind ik heel bijzonder. Het is zo anders dan alle narigheid die je op televisie ziet.’’
Lemmers werd, zoals veel aanwezigen, door haar buurvrouw uitgenodigd mee te gaan naar de vrouwenbijeenkomst. De mond-tot-mond-reclame tussen vriendinnen, familieleden, collega’s en buren heeft het evenement de laatste jaren geen windeieren gelegd. Het bezoekersaantal groeide in korte tijd explosief. ,,Een kleine drie jaar geleden kwamen er zo’n driehonderd vrouwen’’, zegt Ineke Bolt van het organiserende team. ,,De vorige keer waren het er elfhonderd. Omdat het zo laagdrempelig is, nemen mensen gemakkelijk iemand anders mee.’’
Dat er ditmaal ‘slechts’ duizend waren, komt volgens haar omdat de bijeenkomst verplaatst is van de zondag- naar de zaterdagmiddag. ,,Voor vrouwen met kleine kinderen is dit tijdstip waarschijnlijk minder gunstig.’’

Avondje uit

De special is voor veel bezoekers ‘een avondje uit’. Vooral de gezellige ambiance spreekt de vrouwen aan. ,,Het is gewoon een feest om dit met zo’n grote groep vrouwen te beleven’’, zegt Jannie Groen (40) uit Molenend. Ze bezoekt het evenement inmiddels voor de vierde keer. ,,Mijn collega vraagt me elke keer weer mee en ik zeg steeds ja’’, zegt ze lachend. ,,Bovendien leer ik er altijd van. De vorige keer heb ik zelfs de video-opname gekocht, en dat doe ik niet zomaar.’’
De bijeenkomst begint om vijf uur met samenzang: Wij zijn hier in uw naam, door wie alles is ontstaan . De een zingt weifelend, de ander uit volle borst mee. Er wordt een film met natuurbeelden getoond en Bolt licht het thema ‘Bij U ben ik veilig’ toe. ,,Wat er ook is in je leven aan pijn en verdriet, bij God ben je altijd veilig. Zijn woord houdt stand.’’
Na het zingen van nog een aantal liederen en een optreden van panfluitist Tamara Bergstra uit Groningen, schuiven de vrouwen na elkaar aan tafels in de eetzaal. De zelf meegebrachte luxe broodjes, toetjes, salades en andere lekkernijen staan uitgestald op verschillende buffettafels. Een groep mannen is aanwezig om koffie en thee in te schenken. Onder luid geroezemoes wordt het eten verorberd.
,,Het is hier net een kippenhok’’, zegt coördinator Harmen Wijnja. ,,Maar ik ben er inmiddels wel aan gewend.’’ De achttienjarige Bernhard Poortinga helpt dit keer voor het eerst mee. Beduusd zit hij na gedane arbeid bij zijn collega- schenkers uit te rusten. ,,Het is wel apart hoor, al die vrouwen bij elkaar.’’
Over een aantal tafels verdeeld zit een groep van zo’n twintig vrouwen uit Groningen. Ze kennen elkaar van de Christelijke Gereformeerde Kerk in de stad. Aletta Mooibroek (24) is voor het eerst mee. ,,Ik moest eerst wel even wennen aan het idee dat er alleen maar vrouwen zouden zijn’’, zegt ze. ,,Maar het geeft wel een speciaal gevoel. Het is zo gezellig, en je hebt er ook nog wat aan.’’
Voor het laatste onderdeel van het programma verhuist de groep weer naar de kerkzaal. Anneke Companjen van Stichting Open Doors, die dit jaar haar vijftigjarig jubileum viert, houdt een toespraak over het onderwerp ‘Leven met Jezus als het echt moeilijk is’. Begin jaren zeventig werkte ze met haar gezin als zendeling in Vietnam. Ze schreef het boek Vergeten vrouwen , over vrouwen over de hele wereld die vervolgd worden om hun geloof.
Aan de hand van een aantal verhalen van deze lijdende vrouwen, stelt ze dat innerlijke vreugde niets te maken heeft met de situatie waarin iemand zich bevindt. ,,In Indonesië zijn drie vrouwen opgesloten omdat ze evangeliseerden onder moslimkinderen. Toch zitten ze glimlachend achter de tralies, omdat ze zich veilig weten bij Jezus.’’ Nederlandse vrouwen kunnen daarvan leren, denkt ze. ,,Vervolgd worden wij hier gelukkig niet, maar we kunnen veel pijn en verdriet met ons meedragen. Het is niet ons sterke geloof dat ons staande kan houden, maar Jezus zelf.’’
Als de laatste tonen van het slotlied hebben geklonken, stijgt het geroezemoes weer op. Druk pratende keren de vrouwen huiswaarts. Zelden hebben ze zoveel gespreksstof na een avondje uit.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties