De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 21 mei

Dossierdinsdag, 15 november 2005

Tweede keus
MIK SCHOTS
Dirk Kuijt wil als centrumspits in het Nederlands elftal de tweede keus worden achter Ruud van Nistelrooij, zo liet hij de afgelopen week weten. Dat lijkt me geen goed plan. Als je dan toch ambitieus uit de hoek wilt komen, doe het dan goed en werp je op als onomstreden topper voor de positie waar het om gaat. Zeker als het je eigen plek betreft. Anders is het hek van de dam en heeft binnenkort Mark van Bommel als hoogste doel om ten koste van Wesley Sneijder tweede keus te worden achter Denny Landzaat.
Overigens maakte Kuijt tegen Italië zijn ambitie wel waar, dat moet ik hem nageven. Hij werkte dat het een aard had, zwoegde trouw achter opkomende verdedigers aan, bood zich veelvuldig aan op het middenveld en probeerde gedienstig teamgenoten vrij voor de keeper te zetten. Nuttig werk, maar niet wat je van een centrumspits verwacht die eerste keus wil worden. Die zorgt namelijk dat hij in de punt van de aanval staat. Hij gaat de bal niet ophalen, maar staat netjes klaar om hem toegespeeld te krijgen. En hij zet zeker geen medespeler vrij voor het doel als dat niet absoluut noodzakelijk is, want de doelpunten maakt hij graag zelf.
Nee, Van Nistelrooij hoeft zich voorlopig geen zorgen te maken over de collegialiteit van Kuijt. Want áls Dirk dan een keer in de spits aangespeeld kon worden, stuitte de bal direct twee meter van zijn voet af. Dat is niet handig voor een centrumspits. Dat kan op de flank of op het middenveld, maar niet op een plaats waar strijd geleverd moet worden op de vierkante meter. Daar is de onverzettelijkheid, eigenzinnigheid en technische vaardigheid nodig van mannen als Toni en Gilardino. En arrogantie ook. De uitstraling dat je de beste bent, zoals Marco van Basten dat ooit had.
Wie wel solliciteerde naar de positie van eerste centrumspits, was Ryan Babel. Storen, meeverdedigen of combinaties aangaan kwam niet in zijn plannen voor. Hij wilde nadrukkelijk in positie aangespeeld worden. Goed, dan stuitte de bal net zo ver weg als bij Kuijt, maar Babel wist zoals gewoonlijk de indruk te wekken dat dat aan de bal lag. Aan zijn houding mankeerde niks. Bovendien stond hij op de flank. Anders geformuleerd: Ryan deed in ieder geval níet zijn best om tweede keus te worden achter Arjen Robben of Robin van Persie. Er kwam geen acceptabele voorzet van zijn voeten, maar de goal eiste hij wel op.
Dan acteerde Romeo Castelen op rechts meer als buitenspeler. Bedrijvig, onvermoeibaar en met een echte passeerbeweging. Het wordt nog uitkijken voor Kuijt dat hij geen tweede keus wordt voor de rechterflank. En rechtshalf is ook geen optie, want voor die positie is Rafael van der Vaart sinds zaterdagavond eerste keus. Die zou met zijn balbehandeling zelfs in de spits uit de voeten kunnen.
Een trieste avond was het voor Ron Vlaar, die wel een echte, stevige, zelfverzekerde, capabele centrumspits tegenover zich had. Zo één was hij er op de training, waar hij zich zo had laten gelden, nog niet tegengekomen. Als Vlaar nu niet tweede keus is achter André Ooijer, dan weet ik het niet meer.
Maar niet getreurd, Vlaar komt er wel weer bovenop. Die is nog jong en heeft dit nodig in het kader van zijn leerproces. En een geluk bij een ongeluk is dat hij sinds zaterdag een stuk betaalbaarder is voor Ajax, waar hij goed op zijn plaats zal zijn.
Mik Schots is auteur van het bij AW Bruna verschenen boek ‘Waa-rom Nederland nooit een finale zal winnen van Duitsland’.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

dossier
Familieberichten
Advertenties