De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 19 april

Sportvrijdag, 11 maart 2005

Marianne Breimer wil nog één setje pakken met VC Sneek
Sneek/Lichtenvoorde - De kans is groot dat volleybalster Marianne Breimer dit weekeinde haar laatste wedstrijd speelt voor eredivisionist VC Sneek. Donderdagavond ging de Sneker ploeg in Lichtenvoorde in het tweede duel van de kwartfinales van de play offs tegen Longa’59 kansloos onderuit.
BERT KALTEREN
Het was een verlies met dezelfde cijfers als vijf dagen eerder. In Sneek hopen ze de uitschakeling nog wat te kunnen rekken, maar Breimer is niet echt optimistisch. ,,We mogen blij zijn als we nog een setje pakken.’’

Longa’59 – VC Sneek 3-0 (25-13, 25-11, 25-15)

In de best-of-five serie staat Sneek op een 0-2 achterstand. Zondag moet het voor eigen publiek winnen om het avontuur met vijf dagen te verlengen. Het is het maximaal haalbare tegen de grootste titelkandidaat, weet Breimer, die nog één keer wil vlammen. ,,Dat is onze grote uitdaging, want het verschil met Longa’59 is veel te groot. We zullen proberen het ze zo moeilijk mogelijk te maken.’’
Dat het duel niet in de vertrouwde omgeving van de Sneker sporthal wordt gespeeld, maar een halve kilometer verderop in de C-Kanhal mag volgens Breimer niet van invloed zijn. ,,Dat maakt niet zoveel uit, al is het wel prettig in de hal te spelen waarin je al jaren hebt gespeeld. Wij zijn twee keer daar naar toe geweest en hopelijk moet Longa’59 ook twee keer naar Sneek vliegen. Daar gaan we voor.’’
Desondanks beseft ze dat het einde nadert. Ze maakte negen jaar vol in het shirt van de hoofdmacht van eerst Olympus en later VC Sneek, maar zet er na dit seizoen, net als Irma de Haas en Jaqueline Huiszoon, definitief een punt achter. ,,Qua leeftijd kan ik nog wel een tijdje mee, maar zoals ik nu mijn leven heb ingevuld is er geen ruimte voor volleybal’’, zegt de midspeelster (24).
Breimer werkt dertig uur als verpleegkundige in het Antonius Ziekenhuis en overwoog al drie keer eerder om te stoppen. Er is nu geen weg terug. ,,Ik heb drie seizoenen topvolleybal gecombineerd met het werk, maar het is geen combinatie. Het is een weloverwogen keuze. Ik ben niet over te halen, anders ga ik er misschien zelf aan onderdoor.’’
Van haar collega’s kreeg Breimer alle medewerking om zo goed mogelijk invulling te geven aan haar sport. ,,Ik heb hele leuke, flexibele collega’s die ook heel geïnteresseerd zijn. Als we thuis spelen, draai ik een weekenddienst en als we een uitwedstrijd hebben, ben ik vrij. Alleen als ik een late dienst heb kan ik niet trainen, maar daar kom je gewoon niet onderuit.’’
Breimer trainde drie keer in de week met de groep mee. ,,Ik heb er nog heel veel plezier in, maar het kost meer tijd en moeite om te herstellen.’’ Het stuitte haar wel eens tegen de borst dat de trainingsarbeid niet altijd naar de wedstrijd toe werd vertaald. ,,Er werd bij vlagen heel hard en scherp getraind, maar dat zie je dan in de wedstrijd niet terug. Het is best wel frustrerend als dat er niet uitkomt.’’
,,Het is niet leuk om altijd onderin te spelen en dat heeft voor mij ook meegespeeld. Maar als je er instapt weet je dat het moeilijk wordt en weer tegen degradatie speelt. Maar de doelstelling is gehaald en dat is een geweldige beloning. Iedereen heeft er keihard voor gewerkt. Een stad als Sneek verdient dat ook’’, zegt Breimer. ,,Ik doe een stapje terug. Misschien is er een team waarin ik mijn ervaring kan overbrengen op jonge speelsters. Maar ik wil niet meer dan twee keer per week trainen.’’

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties