De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 18 januari

Regiowoensdag, 15 december 2004

Els Bakker is een van de vele ID’ers in Leeuwarden die haar werk kwijtraakt
Leeuwardense te ‘goed’ voor haar baanbaan
Leeuwarden – Een Instroom-Doorstroom baan. Voor Els Bakker (38) uit Leeuwarden de ideale manier om na jaren thuis bij de kinderen te zijn en het huishouden te runnen weer een stap te zetten op de arbeidsmarkt. Al drieënhalf jaar werkt ze als assistent peuterleidster via de stichting Hulp en Welzijn Leeuwarden (HWL). Bezuinigingen slaan nu echter die vaste grond onder haar voeten vandaan.
Van de gemeente Leeuwarden moet ze op zoek gaan naar een reguliere baan. Ze is te ‘goed’ om een gesubsidieerde baan te houden. ,,Werken met de kinderen en ouders geeft mij zoveel plezier en waardering. Dat ga ik vreselijk missen. Maar voor mij is het niet het ergste. Ik voel meer mee met de vrouwen die het thuis alleen moeten rooien en op de peuterspeelzalen echt op de top van hun kunnen werken.”
Bakker hoort tot de categorie ‘vertrekker’. Dit is één van de drie groepen waarin alle zevenhonderd ID’ers in Leeuwarden worden onderverdeeld. Ze krijgen een jaar de tijd een reguliere baan te zoeken. Daarbij krijgt ze hulp van de gemeente via sollicitatietrainingen en coaches die met hen een loopbaantraject plannen. Behalve Bakker zitten nog eens 279 in de groep vertrekkers. Voor nog eens 280 ID’ers geldt dat ze binnen twee jaar een reguliere baan moeten hebben gevonden. Via een test wordt bepaald in welke categorie de ID’ers vallen.
140 Mensen houden hun gesubsidieerde baan bij de instelling waarvoor ze nu werken. Dit betekent voor HWL, die zestien assistent peuterleidsters in dienst heeft via de ID-regeling, dat ze ongeveer twee ID’ers behouden, schat Sieta Adema in. Zij is een van de drie teamleidsters van de 21 peuterspeelzalen van HWL in Leeuwarden. ,,Iemand als Els willen we graag een reguliere baan geven. Doorstroming van leidsters naar andere banen is er nauwelijks, want die banen zijn er nauwelijks. De markt is dus heel verkrampt. Els is daar de dupe van.”
Els Bakker besloot drieënhalf jaar geleden weer te gaan werken. Haar man had een goede baan, dus wat de financiën betreft, was het niet nodig. ,,Mijn man raakte op een gegeven moment volledig in de WAO. Allebei de hele dag thuiszitten, kon altijd nog, vond ik. Ik besloot dat het mijn tijd werd om te werken.” De Leeuwardense haalt grote voldoening uit haar werk. ,,De peuters en natuurlijk hun ouders schenken mij hun vertrouwen. Dat is heel eervol. Daarbij is mijn wereld vergroot en dat is geweldig.” Bakker heeft zich enorm ontwikkeld. Is het dan niet logisch nu op zoek te gaan naar een niet-gesubsidieerde baan? ,,Natuurlijk. Maar die zijn er niet. De arbeidsmarkt wordt ook nog eens overspoeld door goedgekeurde ex-WAO’ers. De test die de gemeente via bureau Hudson heeft laten uitvoeren, wees uit dat ik wel in de bejaardenzorg of als voedingsassistente aan de slag kan. Daar heb ik helemaal geen opleiding in.” Had ze niet eerder kunnen uitstromen naar een reguliere baan? ,,Had gekund”, denkt haar begeleidster Adema. ,,Maar dan waren wij een assistent peuterleidster kwijt geweest, want een vertrekkende ID’er wordt niet vervangen, bepaalde de gemeente al eerder. Els wilde ook niet weg uit het peuterspeelzaalwerk.”
Adema gelooft ook wel dat Els haar draai zal vinden in een nieuwe baan, al is dat niet in het peuterspeelzaalwerk. ,,Voor heel veel andere vrouwen geldt wel dat het werk in de peuterspeelzaal het hoogst haalbare is. Bovendien is er nauwelijks toekomstperspectief vanwege het gebrek aan banen. Ze willen er graag blijven, want soms voor het eerst in jaren, voelen ze zich weer ergens veilig. Vooral alleenstaande moeders, die voor hun eigen inkomen moeten zorgen, kunnen dit werk prima combineren met de schooltijden van hun kinderen. Die vrouwen hebben het gevoel dat ze straks weer bij nul moeten beginnen als hun baan hier straks ophoudt.”
Het besluit van de gemeente bezorgt de vrouwen veel stress en werken demotiverend. ,,We hebben het nergens anders meer over. Het geeft veel onzekerheid. Zoals het nu staat, kan ik nog net de kerstborrel van 2005 meepikken”, glimlacht Els Bakker.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties