Twijzel – Discodeunen van muziek uit de jaren ’80 schallen uit de boxen op het feestterrein van Twijzel. De vrolijke klanken brengen de sfeer er in voor de wandelaars die rond half tien aan de start van de Simke Kloosterman rintocht staan. Het wandelevenement trok zaterdag 2500 wandelaars.

Annet Dijkstra is één van de organisatoren. Als ze even gaapt, verontschuldigt ze zich. ,,Ik heb de hele nacht niet geslapen.’’ Geen wonder. Meer dan een jaar heeft ze al naar het evenement toegeleefd. De wandeltocht is opgezet als promotie voor Twijzel. De naam van Simke Kloosterman is gekozen, omdat deze schrijfster veruit de bekendste dorpsgenoot is. De woning van Simke is nu een monument en haar nalatenschap wordt beheerd door onder andere de burgemeester van Achtkarspelen. De tocht zou aanvankelijk in juni worden gehouden. Maar toen bleek dat de organisatie van de Slachtemarathon ook die maand had geprikt, hebben de Twijzelaars hun tocht verschoven, evenals het dorpsfeest. ,,Anders zou er niemand komen.’’

De Slachtemarathon is aangegrepen als promotiedag voor de Simke Kloostermanroute. Het bleek een goede zet. De organisatie had gehoopt op vijftienhonderd deelnemers. Er zijn duizend aanmeldingen meer genoteerd.

De netto winst van het evenement gaat naar de verenigingen in Twijzel. Met honderd vrijwilligers hebben zij flink geholpen om het evenement te laten slagen. ,,Ik heb nog geen idee wat ze uiteindelijk krijgen.’’

De eerste wandelaars vertrokken om half acht ’s ochtends. De deelnemers liepen zaterdag van Twijzel, naar Zandbulten, via Egypte naar Buitenpost, Blauverlaat, Augustinusga, Roodeschuur, Harkema, Skûlenboarch, Kootstertille en weer terug naar Twijzel. De twintig-kilometerlopers gingen via Rohel naar Kootstertille. De organisatie heeft de dorpsbelangen gevraagd om wat te organiseren voor de deelnemers. ,,Dus als het goed is, wordt er hier en daar water of snoep uitgedeeld.’’ En dat gebeurde op verschillende plaatsen. Een buurtvereniging in Buitenpost deelde bovendien gratis koffie uit, Plaatselijk Belang trakteerde de wandelaars op appels. Op verschillende plaatsen werd muziek verzorgd.

Tussen Blauwverlaat en Rohel wordt het even krap op de route. Het anders zo rustige weggetje is terrein voor wandelaars, toeschouwers en voor deelnemers aan het NK wedstrijdvissen. Bij Rohel is een post van het Rode Kruis ingericht. Om elf uur ’s ochtends hebben Giny Boskma en Idskje Voolstra nog niet veel werk verzet. ,,Eén persoon had een blaar, één is preventief afgeplakt en er was iemand met een blessure.’’ De drukte komt nog vermoeden ze. ,,’s Ochtends zijn de echte hobbyisten, die zijn meer getraind. ’s Middags zijn er meer wandelaars die voor het eerst meedoen.’’ Ze kreeg gelijk: het Rode Kruis heeft flink wat blaren geprikt. Uiteindelijk waren er maar drie uitvallers in de tocht.

Bij Blauverlaat is een terras ingericht voor de wandelaars. Doetie Veenstra (53) en Hinke Kuipers (61) uit Oudega (S) nemen even pauze voor een kop koffie. Vermoeid zijn ze nog niet na zestien kilometer. Veertig kilometer is een peulenschil voor beide dames. ,,Wij wandelen wel vaker zo ver.’’ De tochten lopen ze bijna altijd samen. ,,We hebben dezelfde instelling: doorlopen en niet te vaak plassen of aan de kant staan te veteren.’’ De vrouwen zijn prima te spreken over de organisatie. Er zijn voldoende wc’s. Af en toe staat er een korps of een koor langs de route. Maar het belangrijkste is natuurlijk het landschap. ,,Heel afwisselend’’, prijzen ze. ,,Bij Rohel zijn we nog door een prachtig natuurgebied gekomen.’’

Durk Greydanus (57) uit Kootstertille loopt alleen. Normaal gesproken loopt hij veel van deze tochten met zijn dochter, maar die is onlangs geopereerd. Greydanus heeft er geen problemen mee. ,,Je moet je een beetje onder de mensen begeven en dan heb je een prachtige dag’’, vertelt de staalconstructeur, voordat hij weer verder loopt. Organisator Annet Dijkstra kan terugkijken op een zeer geslaagde dag.