De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 20 april

Cultuurdonderdag, 15 april 2004

Een plek zonder woorden
WIGGELE WOUDA
Niets is wat het lijkt en wat het lijkt, is het niet. En als woorden dan ook nog eens verstommen, is het voor de kijker opletten geblazen. Maar de symboliek in The mute who was dreamed (de verbeelding van onderdrukking) van Theatre Bazi is zo sterk en de bijna mantra-achtige muziek zo sfeervol dat je ondanks die afwezige tekst heel goed weet waar het in deze voorstelling om draait.
Natuurlijk, het speelveld dat omheind wordt door een hek geeft je denken een richting. Beelden van concentratiekampen en asielzoekerscentra met uitgeprocedeerde en soms wanhopige mensen schieten voorbij. Maar wat houdt het gazen hek in feite tegen? De vrijheid van buiten of het gevang van binnen?
Hellen Keller die kan spreken, noch kan zien waar ze zich bevindt, wordt gevangen gehouden. Het eten wat ze krijgt, wordt door haar metgezel en leraar Annie Sullivan gegeven. Zij draagt haar bijna alles aan wat haar beter kan maken, slimmer kan maken. En na verloop van tijd, voelt Hellen haar stem, voelt haar gezicht, voelt wat leven is ook al is het in de vorm van een eenvoudige goudvis.
Als deze ervaring echter de kop in wordt gedrukt door Annie Sullivan die de goudvis verorbert, slaan bij Hellen de stoppen door en vermoordt ze haar ‘celgenoot’. Ze is daarna wel vrij! Althans fysiek. Er is niemand meer die haar belet te doen wat ze zelf wil. Niemand die haar vrijheid beknot. Niemand die haar als mens ontkent. En het opengeknipte gaas geeft plotseling toegang tot die wereldse vrijheid. Maar ja, wat staat haar dan te wachten?
Deze bijzondere, intrigerende en toch wel mooie voorstelling waarin de personages in het donkere decor als schimmen rondlopen en op muziek en stemgeluid van buiten de omheining reageren, heeft het karakter van een sfeercollage en soms dat van een documentaire.
Beelden tegen de achterwand met witpapieren ‘levenstekens’ worden geprojecteerd en door deze kunstgrepen krijgen eenvoudige symbolen een voortdurende tinteling van betekenis. Je voelt je soms ongemakkelijk doordat je meent iets te herkennen, dan weer ontspannen door het teleurstellende gelijk wat je krijgt. Maar altijd is er dat onheilspellende gevoel van beklemming.
In één uur neemt Theatre Bazi je mee in een buitengewone ervaring die woordloos zo zwanger is van betekenis, zonder dat de pathetiek van het spel en de emoties alles verlamt. The mute who was dreamed is in feite een politieke en tegelijkertijd een a-politieke voorstelling, omdat ze tijdloos en dus van alle tijden is.
Vaak worden deze gevoelsvoorstellingen die de toeschouwers een ‘unheimisch’ sentiment geven, afgedaan als experimenteel. Oké, het verhaal van The mute who was dreamed kent weliswaar geen conventionele logica maar confronteert je wel met gedachten, gevoelens en opvattingen - al dan niet politiek geschakeerd - die niet strikt logisch zijn. Het levert bijgevolg brandstof voor je hersenen. Het is een broodnodige voorstelling waar niet alleen de verstokte toneelliefhebbers naar zouden moeten kijken.
Voorstelling: ‘The mute who was dreamed’ door Theatre Bazi
Plaats: Harmonie, Leeuwarden
Belangstelling: uitverkocht
Bijzonderheden: deze voorstelling is vanavond nog te zien in Heerenveen

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties