De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 19 januari

Hoofdartikelvrijdag, 6 februari 2004

Specifieke belangen…
Menigeen zal het vergeten zijn maar het is goed om er weer eens aan te herinneren: de manier waarop de Neder,landse televisie reageerde toen het in de zomer van 1995 spannend werd in Srebrenica. Terwijl onze soldaten daar voor een heel moeilijke opgave stonden, kon men avond aan avond ouders en echtgenotes op de buis zien die zeer bezorgd waren. Niet over wat er met de bevolking daar gebeurde, maar over hun man of echtgenoot. Dat had ook de later als zeer gênant ervaren beelden van feestvierende soldaten tot gevolg na hun veilige aftocht. Niet wat er met de duizenden moslims daar gebeurde leek belangrijk, maar wat met ‘mijn man of zoon’ gebeurde.
Televisiemakers hebben er al heel lang een handje van regeringsbeleid te willen toetsen door te tonen wat voor invloed het heeft op individuele burgers. Daar is op zichzelf niets mis mee, het blijft belangrijk, want om die burger gaat het. Iets anders is het als een algemene maatregel, die dus voor de hele bevolking geldt, slechts wordt beoordeeld door te kijken naar wat deze voor één burger betekent. Neem bijvoorbeeld de huidige bezuinigingsmaatregelen in de sociale zekerheid en gezondheidszorg. Ook daarbij worden op de televisie vaak alleen weer specifieke schrijnende gevallen getoond. Die moeten echter individueel worden getoetst en hoeven niet alles te zeggen over de algemene maatregelen die worden getroffen.
Hetzelfde geldt voor de problematiek van de asielzoekers die het kabinet wil uitzetten. Ook daarbij gaat het niet aan om ze te beoordelen aan de hand van de zeer zeker zielige gevallen die de laatste tijd werden getoond. Je kunt best van mening zijn ‘dat dit zo niet kan’ zonder daarmee de algemene maatregelen te veroordelen. Anders dan vaak bij televisie, behoort het gelukkig niet tot de gewoonte van de Tweede Kamer om oordelen over algemene maatregelen af te laten hangen van aparte gevallen. Die horen in de Kamer niet thuis.
Een aantal jaren geleden, ook weer onder invloed van de televisie, wijdde de Kamer een apart debat aan de Turkse kleermaker Gumus, die bij lange na niet aan de criteria voldeed en dus terug moest naar Turkije. Naderhand hadden velen spijt van dat debat: zo moest het niet weer. Moeilijk wordt het echter pas voor de Kamer wanneer er zoveel specifieke gevallen lijken te zijn dat algemene maatregelen bijna niet te maken zijn.
Het is goed om het bovenstaande in gedachten te houden wanneer men volgende week getuige is van het debat met minister Verdonk over het asielbeleid.
…en het algemeen belang
Het een en ander heeft een wijdere strekking. En die houdt verband met de steeds weer terugkerende slogan bij diverse politieke partijen om ‘de politiek weer dichter bij de burger te brengen’, ofwel om hem meer in de politiek te interesseren. En dan blijkt dat voor veel burgers de politiek helaas niet veel verder komt dan hun achtertuin. Ofwel, dan wat voor hen persoonlijk van belang is. Bijvoorbeeld ouderen die geneigd zijn niet meer op een partij te stemmen omdat die niet meer in alle opzichten voor een door de overheid te betalen rollator is.
Momenteel ligt voor het door D66 afgedwongen voorstel tot een beperkt districtenstelsel dat door de zeer deskundige Kiesraad nogal is afgebrand. Een bezwaar tegen het systeem is dat het de kans meebrengt van cliëntelisme. Dat wil zeggen dat de speciaal door een regio gekozen Kamerleden zich gaan gedragen als boodschappenjongens van kiezers aan wie ze iets beloofd hebben. Terwijl elk kamerlid - ziedaar het verband met het bovenstaande - in de eerste plaats moet staan voor het algemeen belang.
Hetzelfde bezwaar geldt een rechtstreeks gekozen burgemeester. Die staat dan (hopelijk) wel dichter bij de burger maar zal er wel voor oppassen, vlak voordat hij hoopt opnieuw gekozen te worden, een in het algemeen belang noodzakelijke niet populaire maatregel te nemen.
Wellicht moet men al dat inspelen op de individuele burger zien in het kader van het steeds verder oprukkende individualisme. Natuurlijk moet het openbaar bestuur goed naar de burgers luisteren, zoveel mogelijk rekening houden met de belangen van die burgers. Maar beleid dat geldt voor alle burgers houdt altijd een afweging van belangen in uitgaande van een hoger belang, niet van ieder persoonlijk maar van ons allemaal met elkaar. Dat beleid moet uitgaan van duidelijke uitgangspunten waarover in de eerste plaats de discussie zal gaan. Regeren is in algemeen beleid vertaalde algemene uitgangspunten.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties