De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 19 februari

Cultuurvrijdag, 23 januari 2004

Vroeger was toch alles beter?
WIGGELE WOUDA
De cabaretiers Van Houts en De Ket hebben het er in hun nieuwste voorstelling ook over. Net als de oudjes Fred Florusse en Pieter van Empelen in Een vleugje parfum tussen de spruitjes . Namelijk de devaluatie van het Nederlandse cabaret. De pretfactor, de verpretting, heeft in het huidige cabaretaanbod de overhand gekregen ten koste van de inhoud.
Dan zou je zeggen: laat als ex-Don Quishockingleden (samen met Anke en George Groot en Jacques Klöters vormden Van Empelen en Florusse in de jaren zeventig een opmerkelijke en erg succesvolle cabaretgroep die kleine en grote maatschappelijke problemen voorzag van een nadenkende schaduw) dan zien en horen hoe het wel moet. Maar nee hoor, de twee heren klagen weliswaar terecht, maar vervallen in de elegie van ,,vroeger was alles beter’’.
Een vleugje parfum is dan ook een nostalgisch retrospectief van de cabaretgeschiedenis waarin Vietnam, ,,Johnson molenaar’’, de abortuskliniek Bloemenhove en premier Piet de Jongs uitspraak over Roel van Duins Kabouterclub (de titel van hun programma) een rol speelden. En inderdaad vroeger had je scherpzinnige en unieke cabaretgrootheden als Wim Kan, Wim Sonneveld, maar ook een Cornelis Vreewijk of een Willem Wilmink en een Lenneart Nijgh die met hun teksten of vertolkingen peper strooiden over de maatschappij. Daar mag je als land trots op zijn, maar wees ook wel kritisch.
Een fantastische dichter als Willem Wilmink schreef wel een geweldige tekst over een mongoloïde jongen, maar zijn ‘Freekie’ stond dan ook alleen maar model voor een ‘ideale’ mongool. Een tehuis voor verstandelijk gehandicapten had en heeft doorgaans ook andere bewoners waar niet zo romantisch over geschreven kon en kan worden.
Maar kritische kanttekeningen in deze show zijn zelden te horen uit de monden van de heren. Daar is het programma, dat overigens in Huize Avondrood op groot succes zou kunnen rekenen, ook niet voor bedoeld. Ze spelen en zingen pretentieloos bekende liedjes en treuren bij die voorbije jaren.
En de maatschappelijke context die ze schilderen om bijvoorbeeld de liedjes van Jules de Corte, Guus Vleugel, Annie M.G. Schmidt, Jasperina de Jong tot en met Jeroen Zijlstra in te bedden, kleuren ze daarbij op hun eigen manier. Maar dat had wel wat feller, levendiger en duidelijke gebracht kunnen worden.
Het vervalt in een weetje-nog-wel-sfeer waar de oubolligheid van af straalt. Tóch is het allemaal wel leuk en zo nu en dan best aardig. Maar dat hebben ze dan ook eerder te danken aan de geweldige teksten die ze van anderen zingen.
Voorstelling: ‘Een vleugje parfum tussen de spruitjes’ door Fred Florusse en Pieter van Empelen
Plaats: Koornbeurs, Franeker
Belangstelling: 65 bezoekers

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties