De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 23 april

Bijschriftdinsdag, 5 augustus 2003

De kerkdienst
In de kerkdienst gaat het om de aanbidding en lofprijzing van God, om de verkondiging van het evangelie, en om de ontmoeting met elkaar.
Zowel in het gaan naar de kerk als in de liturgie kan een zekere sleur komen. Dan is de spanning eruit, dan is het verlangen weg om erbij te zijn, dan is er niet meer een echte verwachting dat er iets met je zal gebeuren. Nu geloof ik, dat een kerkdienst altijd iets met een kerkganger doet, ook al is dat niet altijd voelbaar. Je bent toch bij Christus en bij Zijn gemeente geweest en dat heeft altijd invloed.
Nu is het evengoed wel erg, als een kerkdienst saai gevonden wordt. Een zekere sleur, laten we liever zeggen gewoonte, is onvermijdelijk. Heel het leven bestaat uit gewoonten; als die er niet waren, kwamen we niet ver. Maar een kerkdienst is ook te belangrijk om alleen maar gewoonte te zijn. Gewoonten, daar denk je niet zo diep bij na, dat zijn dingen die je al gedaan hebt voor je erbij dacht.
Hoe kunnen we een kerkdienst uit de sfeer van de gewoontevorming trekken? In de eerste plaats is de voorbereiding erg belangrijk. Je moet de afvragen of je echt iets van God verwacht. Let wel, ik zeg niet: van de dominee, maar van God. In de tweede plaats moet je beseffen, dat het voor anderen belangrijk is dat je er bent. Een volle kerk is tenslotte beter dan een kerk die bijna leeg is. In de derde plaats kunnen de kerkdiensten best creatiever. Het gaat er daarbij niet om het amusementsgehalte van een dienst te vergroten. Dat zal maar een tijdelijk effect hebben. Maar een creatieve verwerking van de boodschap, dat kan best en dat mag vaker.
Arend Linde

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Familieberichten
Advertenties